«Στον τομέα της κονσερβοποίησης, προσφέρουμε ακριβώς αυτό που ζητάει η αγορά, αλλά όταν πάμε να πουλήσουμε φρέσκα ροδάκινα, η εικόνα είναι τελείως διαφορετική. Πάμε στην κυριολεξία μ’ ένα τελάρο…», λέει ο Χρήστος Γιαννακάκης, Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΘΕΑΣ
«Υστερούμε δραματικά στην ενημέρωση και στην εκπαίδευση των αγροτών μας», δήλωσε ο Χρήστος Γιαννακάκης, Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΘΕΑΣ, της Εθνικής Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών, στη συζήτηση με τίτλο: «Ο νέος παραγωγικός χάρτης της Ελλάδας», που διοργανώθηκε στη Λάρισα από το Cantina Academy, τη νέα καινοτόμα σειρά συνεδρίων.
Tα μέλη κάνουν τον συνεταιρισμό
«Σήμερα, έχουμε ένα συνεταιριστικό κίνημα που προσπαθεί να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των παραγωγών. Γιατί, όπως συνηθίζουμε να λέμε: Συνεταιρισμός χωρίς μέλη δεν μπορεί να υπάρξει. Όσο καλά και να είσαι οργανωμένος, αν δεν έχεις μέλη, η συνεταιριστική οργάνωση δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Έχουμε άπειρα παραδείγματα οργανώσεων με εξαιρετικές υποδομές και δυνατότητες, αλλά χωρίς μέλη».
Ενώ συνέχισε προσθέτοντας πως: «Μετά την οικονομική κρίση υπήρξαν αρκετές οργανώσεις που στάθηκαν στα πόδια τους και αναπτύχθηκαν. Δημιουργήθηκαν και πολλές νέες οργανώσεις για να καλύψουν το κενό που άφησε η κατάρρευση των παλαιών συνεταιρισμών, ιδίως των αγροτικών. Από τις 650.000 δηλώσεις ΟΣΔΕ, λιγότεροι από 200.000 αγρότες είναι εγγεγραμμένοι σε συνεταιριστικές οργανώσεις. Αυτό είναι ένα νούμερο που δεν είναι καλό και πρέπει να βελτιωθεί».
Για το πώς μπορούμε να προχωρήσουμε στη βελτίωση αυτού του αριθμού, είπε: «Πρέπει να γίνουν κινήσεις που θα οδηγήσουν σε αυτό. Όμως, όταν έχεις μόνο 200.000 μέλη ενώ υπάρχουν 600.000 αγρότες, αντιλαμβάνεσαι ότι έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε. Προσπαθούμε να βελτιώσουμε το φορολογικό σύστημα. Καταφέραμε να εξασφαλίσουμε την απαλλαγή από το 50% του φόρου για τους αγρότες που είναι μέλη συνεταιρισμών ή που έχουν συμβάσεις με συνεταιριστικές επιχειρήσεις. Αυτό δημιουργεί ένα πιο οργανωμένο και ελεγχόμενο σύστημα και καθοδηγεί καλύτερα την παραγωγή».
Η έλλειψη ενημέρωσης και εκπαίδευσης των αγροτών
«Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα είναι η ενημέρωση και η εκπαίδευση των αγροτών. Μετά την κατάρρευση του συνεταιριστικού κινήματος, χάσαμε τα εργαλεία εκπαίδευσης. Παλαιότερα υπήρχαν συνεταιριστικές σχολές. Σήμερα δεν υπάρχει απολύτως τίποτα. Προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να ξανά προσφέρουμε εκπαίδευση – στα διοικητικά συμβούλια, στα στελέχη, αλλά και στους ίδιους τους αγρότες».
Το βαρύ φορτίο των κόκκινων δανείων
Ένας ακόμη λόγος προβλημάτων, σύμφωνα με τον κ. Γιαννακάκη, ο ο οποίος ανέφερε σχετικά: «Κληρονομήσαμε ένα βαρύ φορτίο, το οποίο, μετά από έντονες παρεμβάσεις μας, οδήγησε σε μερική λύση. Από τον Ιούνιο ξεκινά η διαδικασία ρύθμισης για 700 γενεαρχικές περιπτώσεις – άρα περίπου 21.000 παραγωγούς. Στόχος είναι οι δομές αυτές, στον βαθμό που είναι βιώσιμες, να επιστρέψουν στα χέρια των αγροτών».
Πρακτικά βήματα προς την επίλυση του προβλήματος
«Το τελευταίο σημαντικό βήμα που τολμήσαμε, ήταν η ίδρυση της εταιρείας ΙΕΞ, μια εξαγωγική αγροτική εταιρεία. Η Τράπεζα Πειραιώς, μας ενθάρρυνε να προχωρήσουμε. Προχωρήσαμε σε μελέτη που κράτησε πάνω από 6 μήνες και περιελάμβανε στοιχεία για το ποιοι είναι οι ανταγωνιστές μας διεθνώς, πού πουλάνε, τι πουλάνε, σε τι τιμές και ποσότητες. Έχουμε πλέον στα χέρια μας ένα σημαντικό εργαλείο, σε ηλεκτρονική μορφή, που μπορεί να επικαιροποιείται κάθε χρόνο με φρέσκα δεδομένα».
Η παρουσία μας στις παγκόσμιες αγορές
«Όπου μπορούμε να προσφέρουμε όγκο και ποικιλία, εκεί κερδίζουμε τις αγορές. Για να μπούμε σε σοβαρές αγορές, χρειάζεται όγκος, ποικιλία, ποιότητα, συνέπεια και να μην ανταγωνιζόμαστε ο ένας τον άλλον.
Ένα παράδειγμα είναι ο τομέας της κονσερβοποίησης. Ελέγχουμε περίπου το 50% του παγκόσμιου εμπορίου. Είμαστε 15-16 εργοστάσια σε όλη την Ελλάδα και μεταποιούμε – μαζί με το χυμό – περίπου 400.000 τόνους φρούτων. Όταν πηγαίνουμε σε αλυσίδες σούπερ μάρκετ, έχουμε τη δυνατότητα να προσφέρουμε ακριβώς αυτό που ζητούν: 400.000 κιβώτια; 400.000 κιβώτια. Ένα εκατομμύριο; Ένα εκατομμύριο. Ό,τι θέλετε, το έχουμε.
Αντίθετα, όταν πάμε να πουλήσουμε φρέσκα ροδάκινα, η εικόνα είναι τελείως διαφορετική. Πάμε στην κυριολεξία μ’ ένα τελάρο. Με ασήμαντες ποσότητες και ελάχιστη ποικιλία, είμαστε αποκλεισμένοι από όλες τις σημαντικές αγορές».
