ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»
Με κατεστραμμένα -αντί για γεμάτα- δίχτυα γυρνάνε στα λιμάνια οι αλιείς λόγω του φαινομένου που παρατηρείται σχεδόν σε όλους τους ψαρότοπους.
Ο Μάιος και ο Ιούνιος θεωρούνται για τους αλιείς της Βόρειας Ελλάδας οι μήνες της καλής ψαριάς. Στις θάλασσες του Βορείου Αιγαίου τα λεγόμενα ψάρια του αφρού, ο γαύρος και η σαρδέλα βρίσκονται σε αφθονία και τα γρι γρι έχουν βγει εδώ και καιρό από τα λιμάνια ξεκινώντας τις ψαριές για να καλύψουν την υψηλή ζήτηση. Οπως είναι γνωστό, πρόκειται για ήδη που τροφοδοτούν τους θερινούς μήνες σε μεγάλο ποσοστό την εστίαση στον τουρισμό, καθώς πρόκειται για είδη προσιτά για τα περισσότερα βαλάντια.
Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΖΑΒΛΙΑΡΗ
[email protected]
Κανονικά, οι ψαριές θα ήταν καλές και τα πράγματα θα έπαιρναν τη συνήθη πορεία τους. Ωστόσο, οι Βορειοελλαδίτες αλιείς έχουν έρθει αντιμέτωποι με έναν εχθρό που προκαλεί προβλήματα τα τελευταία χρόνια, ωστόσο φέτος δείχνει να έχει προκαλέσει μεγάλη καταστροφή. Ο λόγος, φυσικά, για το φυτοπλαγκτόν, το οποίο, λόγω των κλιματικών συνθηκών, παρουσιάζει τάσεις ευτροφισμού, καλύπτοντας την επιφάνεια της θάλασσας και δημιουργώντας μια αντιαισθητική εικόνα. Από την άλλη, όμως, δημιουργεί σοβαρό ζήτημα στη διαδικασία της αλιείας για τους ψαράδες των γρι γρι. Το φυτοπλαγκτόν έχει μετατραπεί σε ένα εμπόδιο που ουσιαστικά καταστρέφει τα δίχτυα – απωθεί τα ψάρια από το να πιαστούν. Αποτέλεσμα; Οι αλιείς αποχωρούν κάθε πρωί από τους ψαρότοπους με άδεια χέρια και πολλές φορές με τα δίχτυα τους κατεστραμμένα. Δύο προβλήματα, που έρχονται να προστεθούν στο κόστος του πετρελαίου, που, λόγω του ράλι τιμών παγκοσμίως, είναι στα ύψη, αποτελώντας ακόμα έναν πονοκέφαλο για τους ανθρώπους της θάλασσας.
Εφιάλτης τα κιτρινοπράσινα νερά
Και εάν οι εικόνες στην παραλία της Θεσσαλονίκης με το φυτοπλαγκτόν είναι αποκρουστικές, οι ψαράδες που βλέπουν κάτι ανάλογο σε Θερμαϊκό, Χαλκιδική, κόλπο Ιερισσού και Θρακικό Πέλαγος ξέρουν ότι θα δουν έναν εφιάλτη στο τέλος της ψαριάς.
«Το φυτοπλαγκτόν είναι ουσιαστικά μια κολλώδης ουσία που καλύπτει τα δίχτυα μας. Αυτό είναι ταφόπλακα για την ψαριά, αφού τα βασικά μας εργαλεία γίνονται βαριά και δυσκίνητα και στο τέλος τα βλέπουμε να καταστρέφονται» λέει στον «Ε.Α.» ο πρόεδρος του Συλλόγου Παράκτιων Αλιέων Δημήτρης Τσιπούρας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ακόμα και σε μεγάλα βάθη, που φτάνουν τα 400 μέτρα, οι αλιείς δεν μπορούν να δουλέψουν, αφού η παρουσία του πλαγκτού εμποδίζει τα ψάρια να πιαστούν στα δίχτυα. Αυτό οδηγεί τους αλιείς στο να γυρνάνε πίσω στα λιμάνια όχι απλώς με άδειες αποθήκες στα καΐκια τους, αλλά και με δίχτυα που πρέπει να επισκευάσουν, κοστίζοντάς τους χρόνο και χρήμα.
«Αυτό που κάνουμε, είναι να βγαίνουμε όλοι έξω από τη θάλασσα γιατί πρέπει να στεγνώσουμε τα δίχτυα μας, να τα επισκευάσουμε, ώστε να μπορέσουμε και πάλι να βγούμε στα ανοιχτά για ψαριές» εξηγεί στον «Ε.Α.» ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Αλιέων Γρι Γρι Κωνσταντής Παγώνης.
Οικονομικό πλήγμα
Η συγκεκριμένη συνθήκη έχει δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στην αλιευτική κοινότητα της Βόρειας Ελλάδας, αφού η απώλεια εισοδήματος αγγίζει το 80% με 90%.
Για τους ίδιους είναι μια εφιαλτική συνθήκη, αφού είναι μια περίοδος που πρέπει να δουλέψουν στο 100% προκειμένου να εξασφαλίσουν τόσο τα αυξημένα λειτουργικά έξοδα (πετρέλαιο, εργάτες κ.τλ.) όσο και τα προς το ζην.
Μάλιστα, αρκετοί από αυτούς βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο, με τα οικονομικά προβλήματα να τους χτυπούν την πόρτα.
Αλλωστε, τα προβλήματα δεν άρχισαν τώρα, μια και το τελευταίο εξάμηνο έχουν έρθει αντιμέτωποι με την ενεργειακή κρίση, καθώς το αλιευτικό πετρέλαιο έχει σκαρφαλώσει στο 1 ευρώ και 15 λεπτά το λίτρο, από 0,60 ευρώ που ήταν τον Ιανουάριο. Την ίδια ώρα, τα θηλαστικά, όπως δελφίνια και φώκιες, ήταν βασικοί εχθροί καταστροφής των διχτυών, με το πλαγκτόν να έχει προστεθεί σε αυτόν τον κατάλογο.