Ξεκίνησε από το Νεπάλ ίσως στα 12 του χρόνια. Εφτασε στην Ελλάδα μέσα από μια πορεία τρόμου. Περιπλανήθηκε στη χώρα μας πότε κυνηγημένος και πότε νηστικός, ίσως και «φυλακισμένος» κάποιου δουλεμπόρου. Με τα πολλά, έφτασε στην Ηλεία, όπου εργάστηκε στα χωράφια. Εργάτης γης 16 ετών με μεροκάματο άγνωστο. Με ώρες δουλειάς ήλιο με ήλιο… Και αυτό το 16χρονο αγόρι «βρέθηκε απαγχονισμένο σε χωράφι της Ηλείας, στο χωριό Καρδιακαύτι, σε λιοστάσι. Η Αστυνομία ερευνά τα αίτια…».
Η είδηση, τυπική (πάλι καλά που δημοσιεύτηκε), όμως ας αναλογιστεί κάποιος το μέγεθος της τραγωδίας ενός νεαρού μετανάστη που έφτασε ως την Ηλεία… Πλέον, ο πολιτισμένος κόσμος δεν θέλει μετανάστες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όποιος έρχεται, με όποιον τρόπο, πρέπει να έχει αυτή την τραγική κατάληξη. Ας τον συλλάβουν, ας απαγορεύσουν στους ντόπιους να απασχολούν παιδιά, όχι όμως αυτό…
Τα παιδιά είναι παιδιά, από όπου κι αν προέρχονται. Και ένα παιδί εργάτης γης έχει τουλάχιστον δικαίωμα στη ζωή.
Στην Ηλεία, για κάποιον λόγο, υπάρχει αδιαφορία για τους ξένους εργάτες γης, αν και πρόκειται για μια περιοχή που έχει ανάγκη από εργατικά χέρια. Η βία και η αδιαφορία για τους μετανάστες έχουν απασχολήσει τις Αρχές κυρίως μετά το 2010. Στη Μανωλάδα, τότε, κάποιοι νταήδες επιστάτες απάντησαν με καραμπίνες σε εργάτες που ήταν νόμιμα στη χώρα μας, επειδή ζήτησαν τα δεδουλευμένα έξι μηνών! Τότε η είδηση, όπως ήταν αναμενόμενο, έκανε τον γύρο του κόσμου, με τα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά πρακτορεία να αφιερώνουν εκτενή ρεπορτάζ στην επίθεση και στον τραυματισμό των εργατών. Το Associated Press, το CNN, το BBC, το Al Jazeera και όλα σχεδόν τα διεθνή μέσα περιέγραφαν με τα πλέον μελανά χρώματα τους αγρότες της περιοχής και την απάνθρωπη εκμετάλλευση την οποία υφίστανται οι αλλοδαποί που εργάζονται στις καλλιέργειες στην Ηλεία, η οποία θεωρείται το κέντρο παραγωγής φράουλας στη χώρα μας.
Λίγο πριν από εκείνο το περιστατικό στην ευρύτερη περιοχή, μάθαμε και για μαφιόζικες μεθόδους κάποιων για να αναγκάσουν τους εργάτες να δεχτούν τις συνθήκες σκλαβιάς που τους επιβάλλουν, με αντίτιμο ένα πενιχρό ημερομίσθιο.
Το παιδί από το Νεπάλ θα επιστρέψει -αν επιστρέψει…- στην πατρίδα του, στη μάνα του, μέσα σε ένα κουτί… Αυτό το παιδί, για να φύγει από το Νεπάλ και να αναζητήσει ένα καλύτερο αύριο στη χώρα μας, σημαίνει ότι είχε και όνειρα και όρεξη για ζωή. Θα βρει την άκρη η Αστυνομία;
Ωστόσο, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα της έρευνας, θα πρέπει από τη στιγμή που κάποιος απασχολεί ξένους εργάτες να υπόκειται σε ελέγχους. Οχι μόνο για τα μεροκάματα, αλλά και για τις συνθήκες ζωής των μεταναστών. Τις ελέγχει κανείς; Οχι. Θα πρέπει, όμως, ο Ελληνας που απασχολεί νόμιμους ή παράνομους μετανάστες να κατανοήσει ότι δεν είναι δούλοι!
Οι Βούλγαροι, που κάθε χρόνο δούλευαν στη βόρεια Ελλάδα, πλέον πάνε στη Γερμανία, όπως και οι Αλβανοί και άλλες εθνικότητες που κάποτε ήταν «δεδομένες»… Αυτή η άλλη επιλογή των μεταναστών έχει προκαλέσει προβλήματα σε όλο τον πρωτογενή τομέα, ο οποίος ξέμεινε από εργατικά χέρια. Το μέλλον θα είναι ακόμα χειρότερο από τη στιγμή που τα «αφεντικά» έχουν δημιουργήσει συνθήκες δουλείας, με την ανοχή ή μη του κράτους.
Το παιδί από το Νεπάλ που βρέθηκε κρεμασμένο σε ελαιώνα το γέννησε μητέρα. Αν δεν το θέλεις ως εργάτη, άφησέ το να φύγει όρθιο, όπως ήρθε…
