Συµπληρώνονται περίπου τρεις εβδοµάδες απόλυτης ισορροπίας στην ισπανική αγορά ελαιολάδου, µε τα αποθεµατικά της σεζόν να έχουν πλέον καθοριστεί.
Οι ισπανικές τιµές παίζουν σε ένα φυσιολογικό εύρος από 3,80 ευρώ έως 4,80 ευρώ στο έξτρα παρθένο (ανάλογα την ποιότητα) ενώ η ζήτηση σε διεθνές επίπεδο συντηρείται σε επίπεδα ικανοποιητικά που εξασφαλίζουν ότι µε τον ένα ή τον άλλο τρόπο δεν οδεύουµε προς το κλείσιµο µιας σεζόν µε πολύ µεγάλα αποθέµατα, καλό δείγµα ενόψει της συνέχειας.
Στην Ελλάδα, η ζήτηση από το εξωτερικό είναι για την ώρα υποτονική κυρίως επειδή η αγορά µας δεν είναι οργανωµένη και πολύς κόσµος δεν έχει πουλήσει στάλα από το φετινό ελαιόλαδό του. Το ξένο εµπόριο (Ιταλία) φαίνεται πως έχει «σταµπάρει» την Ελλάδα ως φθηνό προορισµό για προµήθειες έξτρα παρθένου τον επόµενο µήνα, αφού «µυρίζονται» την ανάγκη του κόσµου να βάλει επιτέλους χρήµατα στην τσέπη του. Στα δύο τρίτα περίπου της σεζόν, αρκετό και καλής ποιότητας ελαιόλαδο έχει βασικά η Ελλάδα και δευτερευόντως η Τυνησία και η Ισπανία.
Μετά το Πάσχα, εκτιµάται λοιπόν ότι θα αρχίσει να υπάρχει κινητικότητα στην ελληνική αγορά. Όσον αφορά τα επίπεδα τιµών, η αλήθεια είναι πως οι προσδοκίες είναι χαµηλές. Τελευταία ακούστηκε µια πράξη 4,50 ευρώ για όλους και όλους 10+10 τόνους έξτρα παρθένου τριών γραµµών στην Τριφυλλία, µε το εµπόριο να πληρώνει για την ώρα το πολύ 4,00 ευρώ το κιλό για οξύτητες µέχρι 0,5 βαθµούς. Όποια άλλη πράξη σηµειώθηκε αφορούσε µικροποσότητες και τιµές που δεν ξεπερνούσαν καθαρά τα 4,10 ευρώ το κιλό.
Το παράδειγµα της ιταλικής αγοράς
Πολύς κόσµος στην Ελλάδα δεν πουλάει, βλέποντας τις τιµές σε Φότζια, Μπάρι, Τάραντα και Λέτσε, οι οποίες παίζουν στο όριο των 9 ευρώ το κιλό. Η ιταλική αγορά όµως είναι µε τέτοιον τρόπο οργανωµένη θεσµικά που επιτρέπει στους παραγωγούς να αµυνθούν αποτελεσµατικά, µε αυστηρή νοµοθεσία και ιχνηλασιµότητα. Αυτό σηµαίνει πως αν η ιταλική αλυσίδα θέλει να πουλήσει ιταλικό ελαιόλαδο µε σχετική σήµανση στην ετικέτα, είναι υποχρεωµένη να αξιοποιήσει αποκλειστικά ιταλικό ελαιόλαδο, το οποίο ο διεθνής καταναλωτής εκτιµά και είναι διατεθειµένος να πληρώσει πολύ ακριβά. Φέτος υπάρχει 50% µείωση παραγωγής. Οι συνθήκες αυτές δικαιολογούν τις πολύ υψηλές τιµές παραγωγού.
∆ιπλή κατανάλωση στην Ισπανία από Μάρτιο σε Μάρτιο
Από το εξωτερικό έρχονται κάποιες καλές ειδήσεις, που λειτουργούν θα έλεγε κανείς σταθεροποιητικά για την πραγµατική αγορά. Τον Μάρτη οι πωλήσεις ισπανικού ελαιολάδου άγγιξαν τους 120.000 τόνους, και αν υπολογιστούν και εισαγωγές τότε φθάνουν τους 140.000 τόνους. Αυτό δείχνει πως η κατανάλωση ανταποκρίνεται µε όρους σχεδόν 1 προς 1 στην αυξηµένη προσφορά και τις µειωµένες τιµές στο ράφι. Πέρυσι τον ίδιο µήνα είχαν πουληθεί µόλις 65.000 τόνοι, οι µισοί δηλαδή απ’ ότι φέτος.
Το ισοζύγιο Μαρτίου δείχνει:
- Καθαρές πωλήσεις: 119.019 τ.
- Παραγωγή Μαρτίου: 13.146 τ.
- Αθροιστική παραγωγή 2024/25: 1.406.913 τόνοι.
- Αποθέµατα ελαιοτριβείων: 773.597 τόνοι.
- Αποθέµατα τυποποίησης: 210.900 τόνοι.
- Αποθέµατα πατριµόνιο: 11.970τ.
- Συνολικά αποθεµατικά: 996.467 τόνοι.
ΠΗΓΗ: elaiaskarpos
