Τον τελευταίο καιρό η κυβέρνηση εξήγγειλε την κατασκευή πολλών φραγμάτων. Κάλιο αργά παρά ποτέ. Ωστόσο, και αυτές οι αποφάσεις έρχονται να αποδείξουν πως ως χώρα, και σε αυτό το ευαίσθητο θέμα ,το αντιμετωπίσαμε κατόπιν εορτής…
Ο δήμος Γόρτυνας στην Κρήτη προκειμένου να επιτρέψει την άρδευση έλαβε μια σειρά από προληπτικά μέτρα ώστε να διασφαλιστεί η επάρκεια του νερού και η κάλυψη των απολύτως απαραίτητων αναγκών.Και δεν είναι ο μόνος .Σε όλη τη χώρα, αλλά και κυρίως στα νησιά ,οι δήμοι προσπαθούν να “επαναφέρουν τη λογική του παραδοσιακού υδρονομέα” και του “δραγάτη” ώστε να αντιμετωπίσουν τη λειψυδρία.
Αυτές οι αποφάσεις, εκτός του δραματικού, έρχονται με τη σειρά τους να καταδείξουν οτι παρά το γεγονός οτι οι επιστήμονες χρόνια τώρα επισήμαναν τους κινδύνους για τον τρόπο χρήσης των νερών οι κυβερνήσεις αδιαφορούσαν επιδεικτικά.
Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα όπου έχουμε δραματικές ανακοινώσεις:
“Ενημερώνουμε τους δημότες μας ότι, λόγω της ανομβρίας των τελευταίων μηνών, που είχε ως συνέπεια τον περιορισμό των διαθέσιμων αποθεμάτων νερού και, καθώς παρά τις βροχοπτώσεις που εκδηλώθηκαν το τελευταίο χρονικό διάστημα οι στάθμες των γεωτρήσεων παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα, ο Δήμος πρόκειται να λάβει προληπτικά μέτρα, ώστε να διασφαλιστεί η επάρκεια του νερού και η κάλυψη των απολύτως απαραίτητων αναγκών, κατά το τρέχον έτος, στον τομέα της άρδευσης”.
Καλώς ή κακώς η αρδευόμενη γεωργία εξαρτάται από την επαρκή παροχή νερού καθώς και από την ποιότητά του. Οι ανησυχίες σχετικά με την ποιότητα του νερού άρδευσης, στο παρελθόν, είχαν αποσιωπηθεί λόγω των μέχρι προσφάτως άφθονων και άμεσα διαθέσιμων υδάτινων πηγών. Όμως αυτές πλέον αποτελούν παρελθόν.
Έτσι σε πολλές παραθαλάσσιες περιοχές όπου η άρδευση γίνεται με γεωτρήσεις η κατάσταση είναι τραγική. Από τη μια χρειάζεται αυτές να “κατέβουν ” σε εκατοντάδες μέτρα προκειμένου να “βρούνε φλέβα νερού” και από την άλλη η άντληση να έχει υψηλότατο κόστος.
Αλλά και στις άλλες περιοχές η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Ακόμη και αυτές που συνορεύουν με ποτάμια οι αγρότες δεν έχουν τη δυνατότητα φθηνής άρδευσης και αυτό γιατί το δίκτυο είναι σχεδόν κατεστραμμένο και οι ΤΟΕΒ ακόμη λειτουργούν βάσει κανονισμών της δεκαετίας του 1950.
Τον τελευταίο καιρό η κυβέρνηση εξήγγειλε την κατασκευή πολλών φραγμάτων. Κάλιο αργά παρά ποτέ. Ωστόσο, και αυτές οι αποφάσεις έρχονται να αποδείξουν πως ως χώρα, και σε αυτό το ευαίσθητο θέμα ,το αντιμετωπίσαμε κατόπιν εορτής. Την ώρα που όλοι έβλεπαν το κακό να έρχεται οι κυβερνήσεις δεν έμπαιναν στον κόπο να το μελετήσουν . Σήμερα αποφάσισαν να αντιδράσουν .Όμως η ολοκλήρωση των έργων (φράγματα) θα πάρει πολύ χρόνο και ως τότε ο αγρότης θα πληρώσει το μάρμαρο.
Την ίδια στιγμή οι αρμόδιοι αποφεύγουν να συζητήσουν το θέμα των κατεστραμμένων δικτύων κάτι που μοιραία θα το πληρώσουν και πάλι οι παραγωγοί οι οποίοι θα βλέπουν το νερό να χάνεται και αυτοί θα το πληρώνουν χρυσό και χωρίς αποτελέσματα.
Παράλληλα με την εγκατάλειψη του τομέα άρδευσης οι κυβερνήσεις δεν κατάφεραν να ενημερώσουν τους γεωργούς για τη σωστή χρήση του νερού. Εκατομμύρια κυβικά πάνε χαμένα γιατί όλα έχουν αφεθεί στον παραδοσιακό τρόπο άρδευσης. Οι νέες τεχνολογίες που θα μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα είναι άγνωστες στους πολλούς, Η δε ενημέρωση για σύγχρονες μεθόδους άρδευσης ανύπαρκτη . Μόνο κάτι ιδιώτες προσπαθούν να τις εισάγουν στις καλλιέργειες αλλά με το αζημίωτο. Κάτι που προβληματίζει τους παραγωγούς οι οποίοι δυσκολεύονται να τους παρακολουθήσουν οταν δεν υπάρχει η σφραγίδα του κράτους.
