Τρύγος – θέρος – πόλεμος, ένα εκ των τριών βασικών συστατικών της ζωής όπως έλεγαν οι αρχαίοι, παραμένει το ίδιο επίκαιρο και σήμερα, σύμφωνα με τον οινοποιό Νεραντζή Μητρόπουλο.
Δυο ντόπιες ποικιλίες που έχουν διασωθεί χάρη στις προσπάθειες των ανθρώπων, ποικιλίες δύσκολες στην καλλιέργεια, που ανταποδίδουν στην γεύση. «Όλοι οι αμπελουργοί των Σερρών έβαλαν το λιθαράκι τους και αυτό φαίνεται στο εξωτερικό, όπου η επιλογή των συγκεκριμένων οίνων εκτιμάται από τα καλύτερα εστιατόρια».
Η Ευανθία Μητροπούλου- οινοποιός, αναφέρει ότι φέτος είναι μια άριστη χρονιά, γιατί προηγήθηκε μια δροσερή άνοιξη με καλές βροχές. «Το αμπέλι είναι ξερικό και έχει βαθιές ρίζες. Έτσι, άντεξαν και φαίνεται ότι η σοδειά θα είναι πολύ καλή». Σε έναν βιολογικό αμπελώνα, όπου χρησιμοποιείται μόνο χαλκός και θειάφι, όπως το έκαναν οι παππούδες χωρίς βιολογικά φάρμακα, η γεύση του κρασιού είναι η γεύση της γης και των συστατικών της».
Μιλούν για τον πολιτισμό του κρασιού στην Ελλάδα που εξαπλώθηκε σε όλη την Μεσόγειο και τον Εύξεινο Πόντο. Είναι οι ελληνικές ρίζες των αμπελώνων που παράγουν διάσημα κρασιά, αλλά κανέναν δεν συγκρίνεται με τα ελληνικά.
Εκείνο στο οποίο δίνει έμφαση ο κ. Νεραντζής- Μητρόπουλος είναι η εμπορική συναλλαγή. «Να έχουμε την ανάλογη σοβαρότητα και να είμαστε ειλικρινείς σε αυτά που λέμε».
Οι Σέρρες επιστρέφουν στις ρίζες της αμπελοκαλλιέργειας με δυνατότητες και προοπτικές που έχουν ξεπεράσει τον διεθνή ανταγωνισμό και βάζουν την σφραγίδα τους στις μεγάλες αγορές.
ΠΗΓΗ: ertnews.gr
