ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»
Πολλοί ελαιοκαλλιεργητές αναγκάζονται να διαθέσουν ποσότητες προκειμένου να πάρουν χρήματα, ώστε να καλύψουν μέρος των αναγκών και των υποχρεώσεων. Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές ανάγκασαν πολλούς να πουλήσουν σε χαμηλές τιμές, αφού δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους
Οι τιμές στις οποίες καλούνται να διαθέσουν το ελαιόλαδο και τις ελιές το τελευταίο διάστημα, μετά τη φετινή συγκομιδή, οδηγούν σε απόγνωση τους ελαιοπαραγωγούς. Ωστόσο, δεν έχουν πολλά περιθώρια, αφού οι υποχρεώσεις τρέχουν και, προκειμένου να τις καλύψουν, δίνουν όσο όσο τα προϊόντα τους, χωρίς να παίρνουν ικανοποιητικά ποσά.
«Η χρονιά για εμάς ήταν ικανοποιητική σε ό,τι αφορά και τις ελιές αλλά και το λάδι για τα δεδομένα της περιοχής μας, χάρη και στις βροχές στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου» σημειώνει στον «Ε.Α.» ο Γιώργος Πολύμερος, επίτιμος πρόεδρος της Ομάδας Ελαιοπαραγωγών Πουρναρίου Τεμπών. Ωστόσο, η τιμή των 4,6 ευρώ, που δίνει αυτή τη στιγμή η αγορά, μόνο καλή δεν θεωρείται. Οι παραγωγοί ελπίζουν ότι μπορεί να αλλάξουν κάπως τα δεδομένα στους πρώτους μήνες του 2026, καθώς περιμένουν την εξέλιξη της παραγωγής στην Ισπανία, που λέγεται ότι δεν έχει πάει και τόσο καλά φέτος, ώστε να αυξηθεί η ζήτηση για ελληνικό λάδι.
ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΤΡΙΜΜH
trimmis.chrys@gmail.com
«Τρέχουν» οι υποχρεώσεις
«Βέβαια, όταν τρέχουν οι υποχρεώσεις, που προκύπτουν και από τις καλλιέργειες, υπάρχουν παραγωγοί που αναγκάζονται να πουλήσουν. Στην περιοχή μας, η ελιά είναι μονοκαλλιέργεια, δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια, και τα έξοδα τρέχουν. Από την άλλη, με το κόστος παραγωγής αυξημένο και στα 100 κιλά προϊόντος να χρειάζονται 83 ευρώ για το ελαιοτριβείο, δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια. Υπάρχουν περιπτώσεις παραγωγών που δεν μπορούν να δώσουν μεροκάματα και κάνουν συμφωνίες με εργάτες, ώστε να γίνει η συγκομιδή της ελιάς και να τη μοιραστούν, σε ποσοστό ακόμη και 60-40, για να μη μείνουν οι ελιές στα δέντρα» περιγράφει ο κ. Πολύμερος. Πάντως, τονίζει ότι μια καλή τιμή για τους ελαιοπαραγωγούς είναι πάνω από τα 6 ευρώ, και αν μέχρι τον Φεβρουάριο – Μάρτιο φτάσει τα 7-7,5 ευρώ, όπως είχε γίνει πριν από λίγα χρόνια, τότε όλοι θα πάρουν «ανάσα», προσπαθώντας να κάνουν υπομονή.
Δύσκολα και στο Νότιο Πήλιο
Την ίδια στιγμή, στις ελαιοπαραγωγικές περιοχές του Πηλίου η κατάσταση είναι ίδια, αν όχι χειρότερη, με τους εκπροσώπους των παραγωγών να κάνουν λόγο για δύσκολη χρονιά, καθώς είδαν τα ελαιόδεντρα να έχουν επηρεαστεί σε κάποια σημεία από τις ξηροθερμικές συνθήκες του περασμένου καλοκαιριού, μια και βροχές δεν έπεσαν και η ζέστη ανά τακτά χρονικά διαστήματα ήταν έντονη.
«Αυτό φάνηκε σε κάποια ελαιοπερίβολα, και στην ποσότητα που συγκομίστηκε αλλά και στην ποιότητα. Από την άλλη, οι καθυστερήσεις στις πληρωμές από την πλευρά της Πολιτείας ανάγκασαν πολλούς παραγωγούς να πουλήσουν σε χαμηλές τιμές, αφού δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και χρειάζονταν χρήματα» σημειώνει ο γραμματέας του Αγροτικού Συλλόγου Ανω Λεχωνίων, Γιάννης Αλπάκης, τονίζοντας ότι οι τιμές που έλαβαν δεν έδιναν απόδοση ούτε για να καλύψουν το κόστος παραγωγής.
Αρκετοί ελαιοπαραγωγοί σημειώνουν ότι η Πολιτεία πρέπει να εξετάσει το θέμα της ελιάς και του ελαιολάδου, την ώρα που οι τιμές σε άλλες χώρες της Ευρώπης για τον παραγωγό φτάνουν και ξεπερνούν ακόμη και τα 8 ευρώ αυτή την περίοδο. Δεν είναι λίγοι αυτοί που σημειώνουν ότι πρέπει να τονιστεί κάθε τοπικό και γενικό πρόβλημα με την ελαιοκαλλιέργεια, καθώς και πως υπάρχουν προβλήματα που δεν αποτυπώνονται πλήρως στα αγροτικά αιτήματα των μπλόκων. Οπότε, σύμφωνα με τους ίδιους, η συζήτηση πρέπει να γίνει σε ευρύτερο πλαίσιο για να τεθούν οι βάσεις εξεύρεσης λύσεων.
Ειδικά για το θέμα των αγροτικών χεριών γίνεται ιδιαίτερος λόγος και μεταξύ των ελαιοκαλλιεργητών, αφού βλέπουν για μία ακόμη χρονιά ότι υπήρξε πρόβλημα στην αναζήτηση και εύρεση εργατών. Υπήρξαν μάλιστα περιπτώσεις παραγωγών που δεν μπόρεσαν να προσλάβουν μετακλητούς εργάτες από τρίτες χώρες, με τις αιτήσεις να απορρίπτονται με τη δικαιολογία της αποτυχίας των υποψηφίων στη συνέντευξη που κλήθηκαν να δώσουν, χωρίς άλλες εξηγήσεις.
