ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»
Η συμφωνία ΕΕ–Mercosur ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο και ερωτήματα για το τι μέλλει γενέσθαι με την ευρωπαϊκή και ειδικότερα με την ελληνική γεωργία, ενώ οι Έλληνες παραγωγοί έχουν ζητήσει από την κυβέρνηση να μην περάσει η συγκεκριμένη συμφωνία από το ελληνικό κοινοβούλιο.
Η αναστάτωση παραμένει στα ύψη και η ανησυχία είναι ανάλογη, ενώ τα δεδομένα που περιγράφει ο Βάιος Γκανής φέρνουν προειδοποίηση για μεγάλες ανατροπές. Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Βόρειας Φθιώτιδας μίλησε στον «Ε.Α.» τονίζοντας ότι το τελικό συμπέρασμα και κατάληξη θα είναι ο πλήρης εξοστρακισμός των Ελλήνων παραγωγών από τον πρωτογενή τομέα.
ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΤΡΙΜΜΗ
[email protected]
«Αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή είναι ότι ήδη φέρνουν 30 δις τρόφιμα και γεωργικά προϊόντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τώρα, που οι δασμοί ξεκινάνε αυτή τη στιγμή από 17 και φτάνουν μέχρι το 40%. Είναι γνωστό ότι με τη συμφωνία αυτή θα αρθούν οι δασμοί. Άρα μιλάμε για περισσότερα τρόφιμα, πιο φτηνά απ’ ότι τώρα. Τώρα είναι ήδη κοντά στο 30% με 40 πιο φτηνά από τα δικά μας είδη, αλλά αν αφαιρεθούν και οι δασμοί, φαντάζεστε τι έχει να γίνει» περιγράφει ο κ. Γκανής, δίνοντας και μία εικόνα τι επικρατεί στις χώρες τις Mercosur.
-Έχει γίνει πολλή συζήτηση για το πώς παράγονται τα προϊόντα στις χώρες τις Mercosur…
Κατ’ αρχάς μιλάμε για χώρες οι οποίες είναι πλέον τσιφλίκια, δεν είναι αγρότες με την κλασική έννοια. Φανταστείτε ότι στη Βολιβία, το 60% της γης, αυτήν τη στιγμή ανήκει σε ιδιώτες τσιφλικάδες. Στη Βραζιλία από την άλλη και ως παράδειγμα βρήκαμε τρεις Ελβετούς παραγωγούς βαμβακιού, που συνολικά έχουν 14 εκατομμύρια στρέμματα, ο ένας έχει επτά και άλλοι από τριάμισι. Φανταστείτε ότι η Ελλάδα ως χώρα έχει 2 εκατομμύρια καλλιεργούμενα στρέμματα συνολικά. Μπορούμε να κάνουμε διαπραγμάτευση μ’ αυτούς τους ανθρώπους;
H Ευρωπαϊκή Ένωση από την άλλη εξάγει 54 δις, αλλά σε αγροτικά προϊόντα τίποτα. Μόνο χημικά, μηχανήματα, και εξοπλισμό. Μόνο η Γερμανία έχει κέρδος και λίγο η Γαλλία. Επίσης, Ισπανία και Πορτογαλία, λόγω αποικιοκρατικού παρελθόντος. Η Ισπανία έχει φροντίσει να έχει κι εκεί ελαιώνες και να το… παίζει παγκόσμια δύναμη στο ελαιόλαδο. Οι υπόλοιπες χώρες είναι κατεστραμμένες.
-Πάντως, μιας και αναφερθήκατε στο βαμβάκι, υπάρχει η άποψη ότι η ελληνική παραγωγή δεν θα επηρεαστεί, με αυτούς που την εκφέρουν να λένε ότι το ελληνικό βαμβάκι κατευθύνεται στην Τουρκία, χώρα η οποία δεν συμμετέχει στη Mercosur….
Τι εξάγουμε στην Τουρκία; 33 λεπτά το κιλό το βαμβάκι; Κάθε προϊόν σε μία χώρα αποκτά αξία όταν είναι καθετοποιημένη η παραγωγή και αυτό σε τελική μορφή. Όταν το δίνεις σαν εκκοκκισμένο ή σαν πρώτη ύλη δεν βγάζεις λεφτά. Πάμε στην Τουρκία γιατί έχει η Γερμανία τα εργοστάσιά της εκεί με γνωστές φίρμες και μάρκες, και εμφανίζει 80 γραμμάρια μπλουζάκι με 80 ευρώ, με ελληνικό βαμβάκι αλλά τούρκικη προέλευση. Όπως και για τα Σώματα Aσφαλείας, όλες αυτές οι φόρμες και οι στολές γίνονται στην Τουρκία. Το βαμβάκι θα ήταν βιώσιμο αν υπήρχε καθετοποίηση στη χώρα. Να έχει δηλαδή σε κάθε περιοχή, πχ στη Βοιωτία, στη Θεσσαλία, στις Σέρρες από 2-3 εργοστάσια καθετοποίησης, δηλαδή να βγάζουν ύφασμα. Τότε ναι. Τώρα τι να εξάγεις…. Πόσοι παραγωγοί είναι μέσα;
«Δεν ξεκινάμε από την ίδια βάση δεδομένων»
-Γίνεται λόγος παράλληλα για το κόστος παραγωγής, το οποίο είναι όντως μικρότερο στις χώρες της Mercosur; Τι εικόνα έχετε;
Στις χώρες της Mercosur είναι όλοι επενδυτές και μεγάλα τραστ, που εμπλέκονται οι αμερικάνικες πολυεθνικές και έχουν τον έλεγχο. Φανταστείτε ότι ο πρόεδρος της Βραζιλίας, ο Λούλα, είχε πει πριν από επτά χρόνια ότι αν εξασφαλίσει ένα πιάτο φαγητό για τον λαό του, είναι πετυχημένος. Τώρα αυτοί τους δίνουν δυο πιάτα φαγητό. Αυτό είναι το ημερομίσθιο και εμείς πληρώνουμε τον κάθε εργάτη 50 ευρώ το επτάωρο συν 10% το εργόσημο. Πώς να είσαι ανταγωνιστικός τότε; Δεν μπορείς να ανταποκριθείς σε αυτά τα μεγέθη με τίποτα.
Να δώσω άλλο παράδειγμα, πολυεθνικής, γερμανικών συμφερόντων. Το ίδιο φυτοφάρμακο για τη ρυζοκαλλιέργεια κοστίζει στην Ελλάδα 285 ευρώ και στις χώρες της Mercosur 63 ευρώ. Ακριβώς το ίδιο, δεν αλλάζει τίποτα. Πώς να ανταγωνιστείς με τρεισήμισι φορές πάνω τα υλικά; Πώς να τους παλέψεις και με τι. Τριπλάσιες τιμές και στα λιπάσματα. Δεν ξεκινάς από την ίδια βάση δεδομένων.
-Με αυτά τα δεδομένα, τι θα κάνει ο Έλληνας αγρότης στο τέλος;
Θα εξαφανιστεί, και δεν μπορεί ν’ αλλάξει κάτι με αυτό το σκηνικό που επικρατεί στη χώρα μας, γιατί ποτέ δεν καθίσαμε στα σοβαρά να συζητήσουμε τι θέλουμε να κάνουμε. Ποτέ δεν έγινε ένας διάλογος, όπως πρέπει να γίνει, με την ευθύνη να βαραίνει κι εμάς και τους πολιτικούς. Το προϊόν που θα τρώμε, αν δεν υπάρχουν Έλληνες αγρότες, φανταστείτε να μην ξέρουμε τι είναι και θα το πληρώνουμε στο τέλος πανάκριβα, με χρήματα που βγάζουμε με κόπο. Αλλά είναι αυτό που λέμε ότι ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από το ταμείο. Δεν έχουμε ένα πραγματικά πολιτικό περιβάλλον, στο οποίο θα καθίσουμε να μιλήσουμε και οι δύο πλευρές. Δεν είναι θέμα μόνο της συγκεκριμένης κυβέρνησης, αλλά όλου του πολιτικού συστήματος και πρέπει να υπογραφεί απ’ όλους η εθνική στρατηγική.
Ένα προϊόν το οποίο επιδοτείται είναι άρρωστο. Δεν πάει καλά στην αγορά και επιδοτείται μπας και ζήσει λίγο παραπάνω. Ένα προϊόν που έχει αξία, που του τη δίνει η αγορά δεν χρειάζεται καμιά επιδότηση. Δεν μπορεί το μοσχαρίσιο kobe, από την Ιαπωνία να κάνει 3 χιλιάδες ευρώ το κιλό και για το ελληνικό ο παραγωγός να παίρνει ακόμη 8 ευρώ.
Η μέτρια ποιότητα μελιού έχει 14 ευρώ το κιλό και τα λατινοαμερικάνικα θα έρχονται με… 4,5
«Υπάρχει αγορά 300 εκατομμυρίων καταναλωτών αλλά δεν έχει αγοραστική δύναμη. Θα αγοράσουν πχ κρόκο Κοζάνης που κάνει 4 ευρώ τα 50 γραμμάρια;»
-Είπατε για το βαμβάκι. Άλλα προϊόντα που θα έρθουν αντιμέτωπα με τα λατινοαμερικάνικα;
Στο βόειο κρέας η Mercosur θα κάνει μεγάλη ζημιά γιατί δεν έχουμε και κάλυψη. Αλλά υπάρχουν κι άλλα παραδείγματα. Η Ελλάδα παράγει 25 χιλιάδες τόνους περίπου μέλι. Την πρώτη μέρα της συμφωνίας στη χώρα θα έρθουν 40 χιλιάδες τόνοι μέλι από τη Mercosur. Το ελληνικό κοστίζει η μέτρια ποιότητα 14 ευρώ το κιλό και τα λατινοαμερικάνικα έρχονται με 4,5. Για τη ζάχαρη δεν μιλάμε, γιατί δεν παράγουμε καθόλου. Εκατόν ογδόντα εκατομμύρια τόνοι θα έρθουν την πρώτη μέρα.
Στην επόμενη πενταετία οι δασμοί θα είναι μηδέν. Η δική μας Ήπειρος, η ελληνική γεωγραφική ενότητα, έχει το 85% της ελληνικής παραγωγής πουλερικών. Με την πρώτη ημέρα της συνθήκης θα έρθουν 180 εκατομμύρια τόνοι πουλερικών από τη Mercosur. Το ελληνικό κοτόπουλο θα έχει πέντε ευρώ το κιλό, και το λατινοαμερικάνικο δύο.
-Είχαμε ζάχαρη πάντως…
Εδώ κλείσαμε τα εργοστάσια, γιατί θεωρήσαμε ότι έτσι έπρεπε να γίνει. Η νο1 ποιοτικά ζάχαρη στον κόσμο παραγόταν στο εργοστάσιο Λάρισας. Ήταν το τρίτο καλύτερο εργοστάσιο στην Ευρώπη και το καλύτερο στα Βαλκάνια και το έκλεισαν. Όταν έκλεισε το εργοστάσιο η ζάχαρη είχε 48 λεπτά και τώρα έχει φτάσει το ένα ευρώ. Τώρα το τι απέγιναν όσοι είχαν επενδύσει σε μηχανήματα, σε τευτλοεξαγωγές, σε φορτηγά, κανείς δεν νοιάστηκε. Έδιωξαν ένα μέρος του κόσμου από εκεί.
-Έτσι όπως το περιγράφετε, αυτές οι συνέπειες μπορεί να έρθουν και από τη συμφωνία Mercosur;
Τώρα θα φύγουν όλοι σιγά-σιγά. Έτσι θα φύγουν όλοι οι παραγωγοί, απλώς καταρρέουν και φεύγουν. Δεν φεύγουν γιατί εξασφάλισαν και έλυσαν τα οικονομικά τους.
Μιλάμε για ασφαλή προϊόντα από αυτές τις χώρες;
Αρχικά, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι 900 εκατομμύρια στρέμματα στις χώρες της Mercosur χρησιμοποιούν μεταλλαγμένους σπόρους, επισήμως. To 52% των φυτοφαρμάκων που χρησιμοποιούνται εκεί έχουν απαγορευτεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκεί εφαρμόζονται κανονικά.
-Λένε ότι θα είναι ασφαλή αυτά τα τρόφιμα…
Πώς θα είναι ασφαλή όταν η Γενική Διεύθυνση Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο επίσημος οργανισμός που έχουμε, ανακοίνωσε από το 2018 ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ιχνηλασιμότητα σε όλα τα προϊόντα που έρχονται από τη Βραζιλία μόνο, και όταν οι έλεγχοι δεν είναι καθολικοί, αλλά δειγματοληπτικοί; Σε ένα φορτίο 40-60 τόνων τι θα πρέπει δηλαδή να περιμένουμε; Αν προκύψει κάτι στο δείγμα δεν είναι καλό, και αν δεν προκύψει είναι εντάξει; Φανταστείτε τι τρώμε, σ’ αυτά τα λίγα που ήδη έρχονται…
-Για τα ελληνικά προϊόντα τι ισχύει τελικά;
Λέγανε ότι θα προστατευτούν τα ελληνικά προϊόντα που θα εξάγονται εκεί αλλά μόνο 21 ελληνικά ΠΟΠ-ΠΓΕ συμπεριλαμβάνονται στη συμφωνία. Θα φάνε όλοι φέτα εκεί; Είναι τέτοιο το βιοτικό επίπεδο εκεί; Η φέτα εκεί φτάνει κοντά στα 22 ευρώ το κιλό. Σας ανέφερα πριν ότι τα μεροκάματα εκεί είναι πολύ χαμηλά, και με αυτά τα μεροκάματα θα αγοράζουν φέτα σ’ αυτήν την τιμή; Είναι ζήτημα αγοραστικής δύναμης.
-Δηλαδή, το κέρδος δεν θα υπάρχει για ελληνικά προϊόντα;
Οι υποστηρικτές της Mercosur λένε ότι τα προϊόντα μας θ’ απευθύνονται σ’ αυτούς που μπορούν να διαθέσουν χρήματα. Γιατί δεν πάμε τότε στην Κίνα; Στην Κίνα λένε ότι το 5% είναι εκατομμυριούχοι και δισεκατομμυριούχοι, έχουν όπως και να έχει μία οικονομική επιφάνεια. Μιλάμε για 71 εκατομμύρια άτομα, βάσει του 1,5 δις πληθυσμού. Αλλά αναγκαζόμαστε να πάμε σε χώρες με χαμηλό βιοτικό επίπεδο. Στη Mercosur υπάρχει αγορά 300 εκατομμυρίων αλλά δεν έχει αγοραστική δύναμη. Θα αγοράσουν πχ κρόκο Κοζάνης που κάνει 4 ευρώ τα 50 γραμμάρια;
