Για τις πρωτοφανείς καιρικές συνθήκες του φετινού καλοκαιριού, την λειψυδρία και την αύξηση του κόστους παραγωγής, μίλησε στον « Έλληνα Αγρότη», ο εκπρόσωπος του Αγροτικού Ελαιοκομικού Συνεταιρισμού Καλυβών Χαλκιδικής, κ. Θανάσης Χαλάτης.
ΤΗΣ ΜΑΡΊΑΣ ΚΟΤΖΑΚΌΛΙΟΥ ([email protected])
Η παρατεταμένη ανομβρία και οι μεγάλες σε διάρκεια υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού, επηρέασαν σημαντικά την επιτραπέζια ελιά Χαλκιδικής. Όπως ανέφερε ο κ. Χαλάτης, το διάστημα που δεν σημειώθηκε καμία βροχόπτωση, έστω και μικρής έντασης, ήταν από τα τέλη Μαρτίου έως και τις 20 Σεπτεμβρίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι και ο περσινός χειμώνας κύλησε χωρίς ιδιαίτερες βροχοπτώσεις.
Όλα αυτά συνετέλεσαν στο γεγονός να χρειαστούν συχνό πότισμα οι ελιές, αλλά κι αυτό ήταν πολύ δύσκολο να γίνει, καθώς το ζήτημα της λειψυδρίας καθίσταται πλέον το σημαντικότερο πρόβλημα των ελαιοπαραγωγών της Χαλκιδικής.
Ο μεγάλος όγκος τουριστών – σύμφωνα με τον κ. Χαλάτη, η Χαλκιδική τους καλοκαιρινούς μήνες συγκεντρώνει πάνω από 1 εκατ. κόσμου – οδηγεί σε τεράστιες ανάγκες για πόσιμο νερό, σε περιόδους που λόγω της κλιματικής αλλαγής δεν βρέχει αρκετά, δεν εμπλουτίζεται ο υδροφόρος ορίζοντας και οι ήδη υπάρχουσες γεωτρήσεις δεν δίνουν νερό. Μάλιστα, δεν ήταν λίγοι οι ελαιοπαραγωγοί που αναγκάστηκαν φέτος είτε να κάνουν νέες γεωτρήσεις είτε τις υπάρχουσες να τις κατεβάσουν σε μεγαλύτερο βάθος για να βρουν νερό. Έτσι, δημιουργούνται επιπλέον έξοδα για τους παραγωγούς, αλλά και ανασφάλεια για την εξέλιξη της καλλιέργειας. Επίσης, έχει παρατηρηθεί σε αρκετές γεωτρήσεις, το νερό που αντλείται να είναι αλμυρό, προφανώς προερχόμενο από τη θάλασσα, άρα και ακατάλληλο για τις καλλιέργειες. Εκφράζονται φόβοι ότι η καλλιέργεια θα συρρικνωθεί σημαντικά λόγω της λειψυδρίας
Μπορεί πέρυσι η ακαρπία να οδήγησε σε μείωση της παραγωγής κατά 90% περίπου, φέτος τα δέντρα ήταν φορτωμένα. Σε καμία περίπτωση, όμως, η παραγωγή δεν άγγιξε τα παλαιότερα υψηλά μεγέθη. Λόγω της παρατεταμένης ζέστης και της ανομβρίας, το μέγεθος των καρπών ήταν μικρό κι όχι το συνηθισμένο μεγάλο των πράσινων ελιών Χαλκιδικής, πράγμα που σημαίνει ότι η τιμή θα δεχόταν πιέσεις προς τα κάτω, όπως κι έγινε. Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε ότι το 2023 η πρώτη κατηγορία (110 τεμ./κιλό) πληρώθηκε ακόμα και πάνω από 2€, ενώ το 2024 άγγιξε το 1,50€. Ο μέσος όρος τιμής που παρέδωσαν φέτος οι καλλιεργητές δεν ξεπέρασε το 1,20€.
Για το λόγο αυτό, αίτημα των ελαιοπαραγωγών είναι η υλοποίηση έργων που θα βοηθήσουν στο ζήτημα της λειψυδρίας, όπως είναι έργα αφαλάτωσης, αλλά και η κατασκευή του φράγματος Χαβρία, χωρίς ωστόσο να υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης μέχρι αυτή τη στιγμή.
Εργάτες γης: Πληρωμή με το πόσα τελάρα θα μαζέψει
Οι εργάτες γης και η δυσκολία εύρεσής τους είναι ένα θέμα που απασχολεί όλο τον πρωτογενή τομέα. Όπως ανέφερε στον «Έλληνα Αγρότη» ο κ. Θανάσης Χαλάτης, η πληρωμή των εργατών γης στην περιοχή δεν γίνεται υπό τη μορφή σταθερού και συγκεκριμένου μεροκάματου, αλλά ανάλογα με τα τελάρα που θα μαζέψει ο κάθε εργάτης. Η πληρωμή για κάθε τελάρο φτάνει τα 4€. Ο κάθε εργάτης μαζεύει την ημέρα περίπου 20 τελάρα, με την συγκομιδή να διαρκεί 20 με 30 ημέρες. Το κόστος παραγωγής, συνεπώς, έχει εκτοξευτεί στα ύψη φτάνοντας τα 800€/στρ., με την τιμή της ελιάς να μην μπορεί να καλύψει τα έξοδα και να αφήσει ένα μικρό κέρδος για τον παραγωγό, το οποίο θα πρέπει να καλύψει τις ανάγκες του για βιοπορισμό, αλλά και τις ανάγκες για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο που έχει ξεκινήσει.
