Ανάµεσα στις 7 επίσηµα αναγνωρισµένες ως “∆ιεθνείς Συλλογές Ποικιλιών Ελιάς” βρίσκεται πλέον η “Εθνική Συλλογή Ποικιλιών Ελιάς” του Ινστιτούτου Ελιάς – ΕΛΓΟ ∆ήµητρα που βρίσκεται τα Χανιά.
Πρόκειται για εξέλιξη πολύ σηµαντική για την διατήρηση των τοπικών ποικιλιών όπως η τσουνάτη. αλλά και την στήριξη των µικρών παραγωγών. Η επίσηµη αναγνώριση κοινοποιήθηκε χθες από το “∆ιεθνές Συµβούλιο Ελαιοκοµίας (IOC)”.
Στα πλαίσια του αιτήµατος για ένταξη της “Εθνικής Συλλογής Ποικιλιών Ελιάς” του Ινστιτούτου Ελιάς, στα Χανιά τον ∆εκέµβριο του 2024 είχαν βρεθεί επιστήµονες του “∆ιεθνούς Συµβουλίου Ελαιοκοµίας” και του Ινστιτούτου Γενετικής της Κόρδοβας της Ισπανίας προκειµένου να επιθεωρήσουν την συλλογή.
«Η αναγνώριση µας ως µια από τις 7 “∆ιεθνείς Συλλογές Ποικιλιών Ελιάς” είναι µια πολύ θετική εξέλιξη. Μπαίνουµε ουσιαστικά σε ένα διεθνές δίκτυο που θα είναι ο συνοµιλητής µε τον FAO (Παγκόσµιο Οργανισµό Τροφίµων) και το εργαλείο για την αξιοποίηση των γενετικών πόρων και τη διατήρηση των ποικιλιών της ελιάς» ανέφερε στα “Χ.ν.” ο ερευνητής του Ινστιτούτου Ελιάς κ. Γιώργος Κουµπούρης.
Τι σημαίνει αυτό για τον παραγωγό;
Τι σηµαίνει όµως για τον παραγωγό η αναγνώριση της εθνικής µας συλλογής ως “∆ιεθνής”, ρωτάµε τον κ. Κουµπούρη. «Η βασική αλλαγή είναι πως θα κάνει πιο εύκολη την αξιοποίηση των ποικιλιών. Ο παραγωγός µπορεί να παίρνει υλικό και να το αξιοποιεί,να λαµβάνει γνώση και πληροφορίες. Παράλληλα θα στηρίζονται δράσεις προστασίας των τοπικών ποικιλιών µε χρηµατοδοτήσεις. Κάτι κρίσιµο, γιατί σε παγκόσµιο επίπεδο η τάση είναι να πάµε σε λίγες ποικιλίες, πατενταρισµένες από ιδιωτικές εταιρείες που θα τις ελέγχουν απόλυτα.
Στον αντίποδα αυτής της εξέλιξη έχουµε την προστασία των τοπικών ποικιλιών, την ανάδειξη τους και την στήριξη των παραγωγών µε γνώση και ενηµέρωση για το πως θα κάνουν παραγωγικές τις τοπικές ποικιλίες. Αυτή θα είναι η άµυνα µας για να στηρίξουµε την γεωργία στη χώρα µας. ∆ιαφορετικά η ζηµιά θα είναι µεγάλη, δεν µπορούµε να δεχτούµε ότι 4 εταιρείες θα ελέγχουν όλη την παραγωγή».
Πρόσφατα ο κ. Κουµπούρης βρέθηκε στην Ισπανία σε συνέδριο. «Έβλεπα ελαιόλαδα σε super market στην Ισπανία να πωλούνται σε τιµές κάτω από 5 ευρώ το κιλό – που σηµαίνει ότι ο παραγωγός πήρε λιγότερα από 2- όταν σε εµάς το κόστος παραγωγής για τον αγρότη είναι 5 ευρώ το κιλό! Η βιοµηχανοποίηση της παραγωγής που επιχειρείται διεθνώς από µεγάλες εταιρείες θα φέρει σε πολύ δύσκολη θέση τους µικρούς παραγωγούς και τις τοπικές ποικιλίες. Βλέπουµε παραγωγούς να βγάζουν τις τσουνάτες και τις χοντρολιές κάτι καταστροφικό!»
Για να αποφευχθούν τα παραπάνω ο ερευνητής τονίζει την ανάγκη της ενηµέρωσης, αλλά και τη σηµασία του να δοθούν εργαλεία στους αγρότες ώστε να κάνουν πιο παραγωγικές τις τοπικές ποικιλίες, να µπορέσουν να τις προβάλουν και να τις διαφηµίσουν. «Πρέπει να διατηρηθεί η µικρή παραδοσιακή καλλιέργεια! Αν ο µικρός παραγωγός δεν επιβιώσει κινδυνεύουµε να έχουµε καθολική εγκατάλειψη της ελαιοκαλλιέργειας στη χώρα µας. Μπορούµε να κρατήσουµε το µικρό παραγωγό και τις τοπικές ποικιλίες και σε αυτό θα συµβάλει πιστεύουµε η ένταξη της “Εθνικής Συλλογής Ποικιλιών Ελιάς” στις “∆ιεθνείς Ποικιλίες Ελιές” αφού θα υπάρχουν χρηµατοδοτήσεις και άλλα εργαλεία στήριξης» καταλήγει ο κ. Κουµπούρης.
Σηµειώνεται πως συγκεκριµένη αναγνώριση έγινε πραγµατικότητα µετά από πολυετή προετοιµασία και επιθεώρηση από τον “∆ιεθνή Οργανισµό Ελαιοκοµίας”.
ΠΗΓΗ: Χανιώτικα Νέα
