Με τους Βιετναμέζους εργάτες βελτιώθηκε σχετικά η έλλειψη εργατικών χεριών στην Ιεράπετρα.
Η τεράστια έλλειψη εργατικών χεριών, είχε προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στην παραγωγή και στην εμπορία των κηπευτικών της θερμοκηπιακής Ιεράπετρας τα τελευταία χρόνια, μετά τη φυγή χιλιάδων Βαλκάνιων κυρίως εργατών γης, προς άλλες χώρες της Ευρώπης.
Οι αγρότες, οι εξαγωγικές επιχειρήσεις, οι έμποροι, οι ομάδες παραγωγών και οι Αγροτικοί Συνεταιρισμοί, αρχικά προσπάθησαν να λύσουν το πρόβλημα καλύπτοντας τις κενές θέσεις εργασίας, με Πακιστανούς και Αιγύπτιους κατά βάση, ενώ συνέχισαν να αναζητούν μετακλητούς εργάτες και από άλλες χώρες. Οι πρώτοι εργάτες γης από το μακρινό Βιετνάμ άρχισαν να έρχονται από πέρυσι στην Ιεράπετρα, αφήνοντας στους εργοδότες τους άριστες εντυπώσεις, για την εργατικότητα, την καλοσύνη τους, την καθαριότητα τους και τη συνέπεια τους στις εργασιακές τους υποχρεώσεις. Τα καλά νέα για αυτούς τους Ασιάτες έφτασαν γρήγορα παντού και αμέσως αναζητήθηκαν εξειδικευμένα γραφεία εύρεσης εργασίας, που συνεργάζονται με τη Βιετναμέζικη Πρεσβεία, για να ξεκινήσουν τη διαδικασία πρόσκλησης πολλών μετακλητών Βιετναμέζων εργατών, αντρών και γυναικών, οι οποίοι αυξάνονται συνεχώς στην Ιεράπετρα, αφού και οι δυο πλευρές, και οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες, δηλώνουν ικανοποιημένοι από αυτήν την πρώτη συνεργασία.
Στον Αγροτικό Συνεταιρισμό- Οργάνωση Παραγωγών «Κάμιρος-Κρητικό Περβόλι» που ιδρύθηκε το 2006 στο Κεντρί της Ιεράπετρας, οι παραγωγοί-μέλη της οργάνωσης τα προηγούμενα 3 χρόνια δούλευαν όλη τη μέρα στα θερμοκήπια και τις νύχτες αφού δεν είχαν επαρκές προσωπικό, συνέχιζαν να εργάζονται στο συσκευαστήριο τους, για να μπορέσουν να είναι συνεπείς στις παραδόσεις των εμπορευμάτων στις αλυσίδες τροφίμων με τις οποίες είχαν υπογράψει συμφωνίες συνεργασίας.
«Τα τρία τελευταία χρόνια έχουμε βιώσει τραγικές καταστάσεις σε ότι αφορά την επάρκεια των εργατικών χεριών, είτε στο συσκευαστήριο της ομάδας μας είτε στα θερμοκήπια μας. Πολλοί έμπειροι εργάτες έφυγαν από τη χώρα μας και πήγαν σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, με αποτέλεσμα να μείνουν χιλιάδες κενές θέσεις εργασίας ειδικά στην Κρήτη . Αυτό το πρόβλημα έχει μειωθεί κάπως εδώ κι ένα χρόνο, χωρίς ωστόσο να έχει λυθεί απόλυτα, με τους μετακλητούς εργάτες που φέρνουμε από διάφορες τρίτες χώρες. Έχουμε φέρει ανθρώπους πολύ εργατικούς από το Βιετνάμ. Εμείς επιλέξαμε να ζητήσουμε μετακλητούς εργάτες από αυτή τη μακρινή Ασιατική χώρα και μας βγήκε σε καλό.
Είναι εργατικοί άνθρωποι, φιλήσυχοι, ταιριάζουν στη νοοτροπία με εμάς τους Έλληνες, δεν δείχνουν να έχουν ακραία στοιχεία στη συμπεριφορά τους, και πιστεύω ότι ήταν μια σωστή επιλογή. Το πρόβλημα μας είναι ότι ενώ την πρώτη φάση καλέσαμε 24 άτομα από το Βιετνάμ μας ήρθαν μόνο 14 άντρες και γυναίκες. Τώρα κάναμε καινούργια αίτηση για άλλους 12 μετακλητούς εργάτες από το Βιετνάμ και πιστεύω ότι θα εγκριθεί το αίτημα μας. Παρόλα αυτά το τεράστιο πρόβλημα της επάρκειας εργατικών χεριών στον πρωτογενή τομέα της Ιεράπετρας δεν έχει λυθεί αλλά έχει απλά κάπως αμβλυνθεί. Τα προβλήματα παραμένουν άλυτα στο θέμα των μετακλητών εργατών γης από το Πακιστάν, καθώς οι περισσότερες από τις αιτήσεις που κάνουμε δεν εγκρίνονται και η γραφειοκρατία παραμένει ανίκητη. Να σκεφτείτε μόνο ότι για να φέρουμε αυτούς τους 14 Βιετναμέζους εργάτες περιμέναμε 6 ολόκληρους μήνες και από αυτούς που είχαμε καλέσει ήρθαν μόνο οι μισοί. Καλώ όλες τις άμεσα εμπλεκόμενες Αρχές και την ίδια την κυβέρνηση να σκύψει πάνω στο πρόβλημα του κλάδου μας γιατί τα προηγούμενα χρόνια, δε μπορούσαμε να είμαστε συνεπείς με τα προγράμματα που είχαμε κλείσει και είμασταν πάντα ασυνεπείς στις παραδόσεις των προϊόντων μας.
Έτσι χάνει και η Εθνική μας Οικονομία τα ανάλογα έσοδα αλλά και εμείς χάνουμε τις αγορές που έχουμε κατακτήσει με πολύ μεγάλο αγώνα. Ας το καταλάβουμε όλοι ότι, χωρίς εργατικά χέρια δεν υπάρχει ανάπτυξη», μας είπε μεταξύ άλλων ο ταμίας του Αγροτικού Συνεταιρισμού «Καμιρος-Κρητικό Περβόλι» κ. Κώστας Αστροπεκάκης.
Γιατί οι Βιετναμέζοι εργάτες αγαπήθηκαν αμέσως από την Ιεραπετρίτικη κοινωνία
Τους συναντήσαμε πέρυσι για πρώτη φορά να εργάζονται με μεγάλη υπευθυνότητα στα θερμοκήπια υδροπονίας του κ. Μανόλη Πατεράκη και τους βρήκαμε ξανά να εργάζονται ανάμεσα σε Έλληνες και άλλους ξένους εργάτες στο «Κρητικό Περβόλι». Ακούσαμε τα καλύτερα λόγια για την εργατικότητα, τη συνέπεια, την καθαριότητα, την ευγένεια και το χαμόγελο τους.
«Σταθήκαμε πολύ τυχεροί που φέραμε στο «Κρητικό Περβόλι» αυτούς τους 14 εργάτες από το Βιετνάμ. Έχουν και οι γυναίκες και οι άντρες μια εντυπωσιακή εργασιακή κουλτούρα που ταιριάζει με την Ελληνική κουλτούρα. Ήρθαν στη χώρα μας αποφασισμένοι να εργαστούν και αυτό μας λύνει τα χέρια. Ήρθαν με διάθεση να μάθουν τη δική μας δουλειά στα θερμοκήπια και στο συσκευαστήριο. Κάποιοι από αυτούς έχουν ήδη ξεκινήσει να μαθαίνουν την Ελληνική γλώσσα. Επειδή κάποιοι μιλούν την Αγγλική γλώσσα, δεν είχαμε προβλήματα συνενόησης στα αρχικά στάδια της συνεργασίας μας.
Η νοοτροπία τους ήρθε και έδεσε εργασιακά με τη δική μας κουλτούρα και όλα πάνε μια χαρά. Είναι πολύ προσεκτικοί στις λεπτομέρειες της δουλειάς τους και δίνουν μεγάλη σημασία στη συνεργασία μεταξύ τους. Είναι πολύ καθαρός, μορφωμένος και οργανωτικός λαός οι Βιετναμέζοι και έχουν έρθει εδώ με σκοπό να εργαστούν ομαδικά, ώστε να βοηθήσουν και εμάς και τις οικογένειες τους», μας είπε ο κ. Απόστολος Κουμάκης, υπεύθυνος προσωπικού του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ο.Π. «Κάμιρος-Κρητικό Περβόλι».
«Άφησα στον άντρα μου τα τρία παιδιά και ήρθα να εργαστώ από το Βιετνάμ στην Ιεράπετρα»
Η 40χρονη Φουό Γιν που μιλά και την Αγγλική Γλώσσα είναι μια από τους 14 εργάτες και εργάτριες, που εργάζονται στο συσκευαστήριο της Ο.Π. «Κάμιρος-Κρητικό Περβόλι» και δέχτηκε να μας μιλήσει για τους λόγους που την έκαναν να ταξιδέψει από το Βιετνάμ στην Ιεράπετρα για να εργαστεί.
«Εδώ στην Ιεράπετρα, οι άνθρωποι είναι τόσο φιλικοί μαζί μας και το κλίμα είναι ακριβώς όπως το δικό μας. Μας θυμίζει την πατρίδα μας η Ιεράπετρα και οι συνθήκες εργασίας εδώ είναι άριστες. Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι τους 4 μήνες που εργαζόμαστε ήδη στην Ιεράπετρα και θα καλέσαμε και άλλους πολλούς συμπατριώτες μας να έρθουν για δουλειά εδώ, αφού υπάρχει ανάγκη και άλλων εργατικών χεριών.
Εγώ άφησα πίσω στο Βιετνάμ τον άντρα μου με τα τρία μας παιδιά και ήρθα να εργαστώ σε μια τόσο μακρινή χώρα αλλά δεν το έχω μετανιώσει. Φυσικά μου λείπει η οικογένεια μου και ανυπομονώ πότε θα τους ξανά ιδώ.
Θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τους ανθρώπους του συνεταιρισμού που μας κάλεσαν να εργαστούμε στο συσκευαστήριο τους γιατί μας αγκάλιασαν με αγάπη από την πρώτη στιγμή και μας εμπιστεύτηκαν. Τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου», μας είπε η Φουό Γίν και επέστρεψε αμέσως στο πόστο της για να συνεχίσει να συσκευάζει πιπεριές μαζί με τις πιο έμπειρες Ελληνίδες εργάτριες.
Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ:
