ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»
Γενετικά στοιχεία αλλάζουν τα δεδομένα για τις μεταξύ τους σχέσεις.
Νέα στοιχεία για τη σχέση των προϊστορικών ανθρώπων με τους λύκους φέρνει πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, αναδεικνύοντας μια πολύ στενότερη συνύπαρξη από ό,τι θεωρούνταν μέχρι σήμερα. Οι ερευνητές εντόπισαν οστά λύκων ηλικίας 3.000-5.000 ετών στο απομονωμένο νησί Stora Karlsö της Βαλτικής Θάλασσας, όπου δεν υπήρχαν ποτέ γηγενή χερσαία θηλαστικά. Η παρουσία των ζώων εκεί υποδηλώνει ότι μεταφέρθηκαν από ανθρώπους με βάρκες, καθώς ήταν αδύνατον να φτάσουν μόνοι τους στο νησί.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Proceedings of the National Academy of Sciences» (PNAS), πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, του Ινστιτούτου Francis Crick, του Πανεπιστημίου του Αμπερντίν και του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας. Τα οστά βρέθηκαν στο σπήλαιο Stora Förvar, έναν σημαντικό αρχαιολογικό χώρο που χρησιμοποιούνταν από κυνηγούς φωκών και ψαράδες κατά τη νεολιθική και την εποχή του χαλκού.
Η γενετική ανάλυση έδειξε ότι τα ζώα ήταν καθαρόαιμοι λύκοι και όχι σκύλοι, χωρίς ίχνη διασταύρωσης. Ωστόσο, τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι ζούσαν πολύ κοντά στους ανθρώπους. Ανάλυση ισοτόπων έδειξε ότι η διατροφή τους αποτελούνταν κυρίως από φώκιες και ψάρια, δηλαδή τις ίδιες τροφές που κατανάλωναν οι κάτοικοι του νησιού. Αυτό αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι οι άνθρωποι τους τάιζαν και φρόντιζαν την επιβίωσή τους.
Επιπλέον, οι λύκοι ήταν μικρότεροι από τους άγριους λύκους και εμφάνιζαν εξαιρετικά χαμηλή γενετική ποικιλομορφία, χαρακτηριστικό που συνδέεται είτε με απομονωμένους πληθυσμούς είτε με ανθρώπινη σύνδεση και επιλεκτική αναπαραγωγή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση ενός λύκου που είχε υποστεί σοβαρό κάταγμα στο πόδι. Το οστό έφερε εμφανή σημάδια επούλωσης, γεγονός που δείχνει ότι το ζώο επέζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τον τραυματισμό του. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτό θα ήταν αδύνατον χωρίς ανθρώπινη φροντίδα ή χωρίς να ζει σε προστατευμένο περιβάλλον, όπου δεν χρειαζόταν να κυνηγά.
Τα ευρήματα αμφισβητούν την παραδοσιακή θεωρία ότι οι λύκοι πλησίασαν σταδιακά τους ανθρώπους και εξελίχθηκαν. Αντίθετα, δείχνουν ότι σε ορισμένες προϊστορικές κοινωνίες οι άνθρωποι διατηρούσαν λύκους κοντά τους, πιθανώς επειδή τους θεωρούσαν πολύτιμους. Η ανακάλυψη αυτή προσφέρει μια νέα, πιο σύνθετη εικόνα της σχέσης ανθρώπου και λύκου από τα προϊστορικά χρόνια.