Το τραγικό είναι ότι ο διαχειριστής της ΑΤΕ δεν αστειεύεται και απειλεί με πλειστηριασμούς. Το πλέον εξωφρενικό, όμως, είναι ότι από τις απαιτήσεις δεν εξαιρούνται ούτε οι παραγωγοί της Θεσσαλίας και της Εύβοιας, αλλά ούτε και οι κτηνοτρόφοι που έχασαν τα κοπάδια τους λόγω των ζωονόσων
Τα εορταστικά φώτα θα κλείσουν. Οι μέρες αγάπης θα τελειώσουν και μοιραία θα επιστρέψουμε στην καθημερινότητα. Για κάποιους θα είναι μία από τα ίδια. Για τους πολλούς, όμως, ειδικά στον πρωτογενή τομέα, η κατάσταση θα είναι χειρότερη. Και θα είναι χειρότερη όχι γιατί τους έκανε «ποδαρικό» κάποιος… γρουσούζης, αλλά διότι, χρόνια τώρα, οι παλιές αμαρτίες απλώς μετατίθενται για την επόμενη χρονιά, ώσπου κάποια στιγμή έρχεται η ώρα της κρίσης.
Εδώ και δεκαετίες, οι δανειολήπτες, αγρότες και κτηνοτρόφοι, της πάλαι ποτέ κραταιής Αγροτικής Τράπεζας έχουν εμπλακεί σε έναν κυκεώνα ρυθμίσεων, αντιρρυθμίσεων, παγώματος και ξεπαγώματος των υποχρεώσεων, με απάνθρωπα επιτόκια, με αποτέλεσμα να φτάνουν στο σημείο να οφείλουν τεράστια ποσά, με θεατές τις εκάστοτε κυβερνήσεις,
Πλέον, η ΑΤΕ, όπως την ξέραμε, δεν υφίσταται, όμως τα «κόκκινα» δάνεια είναι εδώ και απειλούν με κατασχέσεις περιουσιών χιλιάδες παραγωγούς. Το παιχνίδι τώρα πέρασε στα χέρια των funds, τα οποία ζητούν την αποπληρωμή τους, γιατί διαφορετικά «θα βρεθούν στη δυσάρεστη θέση» να προχωρήσουν στις διαδικασίες πλειστηριασμών…
Σε μια προσπάθεια να δείξουν και το ανθρώπινο πρόσωπο (ο λύκος γίνεται αρνί;), τους καλούν να αποδεχτούν ένα ρυθμιστικό πλαίσιο ώστε να αποφύγουν τις κατασχέσεις.
Και εκεί που λένε «άντε να δούμε μήπως και σωθούμε», ακολουθεί το σοκ: προκαταβολή της τάξεως των 15.000, των 20.000 ή των 30.000 ευρώ και μηνιαία δόση των 800 ή των 1.000 ευρώ!
Το Μαξίμου τα γνωρίζει αυτά, μελετά –λέει- το θέμα, αλλά ο ειδικός διαχειριστής της πρώην ΑΤΕ στέλνει, μαζί με τις ευχές του, τελεσίγραφα. Πολλοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν πως και οι αγρότες θα πρέπει να πληρώσουν τα δάνειά τους και εμμέσως τους κατηγορούν ότι τα ξόδεψαν στα… μπουζούκια και στα καλά αυτοκίνητα.
Βεβαίως, αυτά τα λένε χωρίς να γνωρίζουν την πραγματικότητα, αντλώντας στοιχεία από επιθεωρήσεις και ταινίες για τα σκυλάδικα της εθνικής οδού… Δεν ασχολήθηκαν με το θέμα, απλώς λένε για να λένε… Αντίθετα, οι ίδιοι είναι που «καταπίνουν» σκάνδαλα δεκάδων δισ. ευρώ με δάνεια που δόθηκαν σε δήθεν επιχειρηματίες και φαγώθηκαν σε ξένους τόπους και αλαργινούς…
Το τραγικό των ημερών είναι ότι ο διαχειριστής της ΑΤΕ δεν αστειεύεται και απειλεί με πλειστηριασμούς. Το ακόμα πιο τραγικό, όμως, είναι ότι από τις απαιτήσεις δεν εξαιρούνται ούτε οι παραγωγοί της Θεσσαλίας και της Εύβοιας, αλλά ούτε και οι κτηνοτρόφοι που έχασαν τα κοπάδια τους λόγω των ζωονόσων.
Και, σαν να μην έφτανε αυτό, έχουμε και το επίσημο κράτος να μην αποζημιώνει τους παραγωγούς, να ανεβάζει το κόστος και να αδιαφορεί για τις αθρόες εισαγωγές και τις ελληνοποιήσεις. Φτάνουμε λοιπόν στο μοιραίο αποτέλεσμα το κράτος να οφείλει στους αγρότες, και αυτοί από την πλευρά τους να οφείλουν στους δανειστές τους, και να κλείνει ο φαύλος κύκλος με πλειστηριασμούς και κατασχέσεις.
Θα μπορούσε η κατάσταση να ήταν διαφορετική; Σίγουρα ναι. Για παράδειγμα, αντί για τα funds, θα μπορούσαν να αγοράσουν τα δάνεια οι ίδιοι οι αγρότες. Αλλά αυτό θα τους χαλάσει τη «σούπα»… Οπως λένε και τα golden boys, οι «κακοπληρωτές» πρέπει να τιμωρούνται για να μην τους μιμηθούν άλλοι. Κάτι που έγινε με τη χώρα μας, με τα απανωτά Μνημόνια…
Οι δανειστές τιμωρούν τους αγρότες και στέλνουν μηνύματα στους μικρούς, που αγωνίζονται για την επιβίωση της οικογένειάς τους. Χρόνια τώρα, η ίδια τακτική, η ίδια αντιμετώπιση για τους απόκληρους. Και για τους άλλους; Χάρισμα οι τόκοι μαζί με τα δάνεια, αναχρηματοδοτήσεις και αναζήτηση λύσεων για να μη χαθεί το παντεσπάνι της τάξης τους…
