Το γεγονός ότι οι αγρότες εγκαταλείπουν καλλιέργειες και εκτροφές είναι κάτι που όλοι γνωρίζουν εδώ και πολλά χρόνια. Το πρόβλημα βεβαίως δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά όλη την Ε.Ε., αφού, παρά τις διαπιστώσεις, δεν υπάρχει η απαιτούµενη υποστήριξη σε ό,τι αφορά την πρόσβαση σε σύγχρονες τεχνολογίες, οι οποίες είναι απαραίτητες για βιώσιµη και ανταγωνιστική γεωργία.
Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, σύμφωνα με την έρευνα Ipsos, που ανατέθηκε από τον Crop Life Europe και διεξήχθη σε εννέα χώρες (Γαλλία, Γερµανία, Ρουµανία, Πολωνία, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Ιρλανδία), δεν είναι ενθαρρυντικό για το μέλλον του κλάδου, αφού ένας στους πέντε αγρότες έχει αποφασίσει να εγκαταλείψει την παραγωγή. Η έρευνα δείχνει επίσης ότι το 69% των αγροτών θεωρεί πως το εισόδηµά του δεν επαρκεί για να διατηρήσει τις εκµεταλλεύσεις του.
Πώς θα μπορούσε να ανατραπεί το κλίμα σε πρώτη φάση; Οπως λένε οι αγρότες, με την απλοποίηση των διοικητικών διαδικασιών και τη βελτίωση της πρόσβασης σε χρηµατοδοτική υποστήριξη, με την εύκολη πρόσβαση σε βιοφυτοπροστατευτικά, βιοτεχνολογία και εργαλεία γεωργίας ακριβείας. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η διεύρυνση της πρόσβασης σε αυτές τις τεχνολογίες είναι ζωτικής σηµασίας για την αύξηση της παραγωγικότητας και της βιωσιµότητας κάθε γεωργικής εκµετάλλευσης.
Περισσότεροι από τους µισούς αγρότες εµφανίζονται απαισιόδοξοι για το µακροπρόθεσµο µέλλον της γεωργίας. Μια πιο δίκαιη κατανοµή των κερδών στην αγροδιατροφική αλυσίδα είναι απαραίτητη, ώστε οι αγρότες να αποζηµιώνονται δίκαια. Ενας στους πέντε αγρότες δηλώνει ότι σχεδιάζει να εγκαταλείψει τη γεωργία µέσα στα επόµενα πέντε χρόνια, ενώ το 5% επιθυµεί να σταµατήσει µέσα σε µόλις έναν χρόνο.
Περισσότεροι από τους µισούς αγρότες εµφανίζονται απαισιόδοξοι για το µακροπρόθεσµο µέλλον της γεωργίας. Μια πιο δίκαιη κατανοµή των κερδών στην αγροδιατροφική αλυσίδα είναι απαραίτητη, ώστε οι αγρότες να αποζηµιώνονται δίκαια
Ανάλογες είναι οι θέσεις που διατυπώνουν οι αγρότες και στην Ελλάδα, ειδικά με όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα (σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, ζωονόσοι, υψηλό κόστος παραγωγής). Παρά το πρόβλημα, η κυβέρνηση δείχνει αμήχανη και ανέτοιμη όχι να λύσει, αλλά και να κατανοήσει το πρόβλημα. Κινείται χωρίς σχέδιο, μπλεγμένη στη λογική της καθημερινής διαχείρισης των προβλημάτων που την έχουν πνίξει. Δεν προβληματίζεται για το μέλλον της πρωτογενούς παραγωγής, όταν -και λόγω της πολιτικής Τραμπ- πολλές χώρες αναζητούν αυτάρκεια τουλάχιστον στον τομέα της διατροφής. Αρνείται να βάλει στο παιχνίδι την την επιστημονική κοινότητα αλλά και τους γνώστες του χώρου, ώστε να προχωρήσει σε ουσιαστικές παρεμβάσεις.
Το γεγονός ότι αρνείται να παρέμβει στη μείωση του κόστους παραγωγής δείχνει από μόνο του ότι η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται τόσο για τους αγρότες όσο για τους μεγαλοεισαγωγείς, που υπόσχονται «φθηνά τρόφιμα» από τρίτες χώρες, τα οποία «βαφτίζουν» ελληνικά.
Η κυβέρνηση αγνοεί επίσης ότι οι νέοι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για τον πρωτογενή τομέα. Και δεν ενδιαφέρονται γιατί όποια καλή πρόθεση θάβεται στη γραφειοκρατία και την έλλειψη ενημέρωσης. Μοιραία, οι ηλικιωμένοι είναι αυτοί που επιμένουν να ασχολούνται με τον πρωτογενή τομέα, αλλά έχουν «ημερομηνία λήξης», με τα παιδιά τους να αρνούνται να ακολουθήσουν ένα επάγγελμα που δεν θα τους εξασφαλίζει το μέλλον.
Ωστόσο, πάντα υπάρχουν περιθώρια αναστροφής του κλίματος. Εστω και τώρα μπορούν να αναληφθούν πρωτοβουλίες για να συγκρατηθούν οι νέοι στην ύπαιθρο. Υπάρχει, όμως, η διάθεση; Ολα δείχνουν ότι δεν υπάρχει, με την κυβέρνηση να στηρίζεται στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ για να θολώσει τα νερά και να καλύψει τη δική της ανεπάρκεια σε έναν τομέα που χρειάζεται η χώρα…
