Επειτα από δεκαετίες αδράνειας, τελικά αποφασίστηκε να συγκροτηθεί διακομματική επιτροπή, η οποία θα μελετήσει το αγροτικό πρόβλημα. Από τη συζήτηση στη Βουλή τα πρώτα δείγματα δεν δικαιολογούν αισιόδοξες προβλέψεις για τα αποτελέσματα.
Οι γνωστοί καβγάδες, οι εντάσεις μεταξύ των αρχηγών και των βουλευτών άφησαν για μια ακόμη φορά στο περιθώριο το πρόβλημα, το οποίο αναδείχτηκε και μέσα από τις τελευταίες κινητοποιήσεις.
Σε αντίθεση με την Ελλάδα, άλλες χώρες εδώ και πολλά χρόνια έχουν μελετήσει το ζήτημα, έχουν καταλήξει σε συγκεκριμένες αποφάσεις και έχουν σχεδιάσει την επόμενη μέρα. Ετσι, έχουν καταστήσει ισχυρό πυλώνα ανάπτυξης τον πρωτογενή τομέα, ενισχύουν τις εξαγωγές τους και μειώνουν σε μεγάλο βαθμό τις εισαγωγές. Κατάφεραν να εκπαιδεύσουν τους αγρότες και παράλληλα να επενδύσουν στην τεχνολογία και τη γεωργία ακριβείας, σε αντίθεση με τη χώρα μας, η οποία έχει εγκαταλείψει τους αναδασμούς και έχει μείνει δέσμια στον παραδοσιακό τρόπο παραγωγής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον. Στήριξαν και ισχυροποίησαν τους συνεταιρισμούς, σε αντίθεση με εμάς, καθώς οι περίπου 7.000 συνεταιρισμοί μειώθηκαν σε 1.200, εκ των οποίων οι μισοί μπορούν να ανταποκριθούν στις σημερινές συνθήκες.
Στο σημερινό αρνητικό τοπίο, η κυβέρνηση αποφάσισε τη σύσταση της διακομματικής επιτροπής. Ο χρόνος θα δείξει αν αυτή η επιλογή θα προσφέρει κάτι ουσιαστικό ή απλώς θα είναι νέο πεδίο αντιπαράθεσης. Οι από πάνω λύσεις, μέχρι σήμερα, δεν έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές. Για αυτό δεν πρέπει να αγνοηθούν οι Περιφέρειες, οι συνεταιρισμοί, οι πρωτοπόροι αγρότες, οι επιστήμονες
Μέσα σε αυτό το αρνητικό τοπίο, η κυβέρνηση αποφάσισε τη σύσταση της διακομματικής επιτροπής. Ο χρόνος θα δείξει αν αυτή η επιλογή θα προσφέρει κάτι ουσιαστικό ή απλώς θα είναι νέο πεδίο αντιπαράθεσης. Οι από πάνω λύσεις, μέχρι σήμερα, δεν έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές. Για αυτό δεν πρέπει να αγνοηθούν οι Περιφέρειες, οι συνεταιρισμοί, οι πρωτοπόροι αγρότες, οι επιστήμονες. Θα κληθούν να καταθέσουν τις γνώσεις τους; Πολύ πιθανό. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει αποσπασματικά και «στο γόνατο». Χρειάζονται μελέτες ανά περιοχή και για την αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, αλλά κυρίως για τα έργα υποδομής, τα οποία ξεκινούν με καθυστέρηση και ολοκληρώνονται σε βάθος χρόνου.
Το 2004 καταρτίστηκαν 13 μελέτες για όλες τις Περιφέρειες με χρηματοδότηση της Ε.Ε., έπειτα από συζητήσεις με τους τοπικούς φορείς. Τι απέγιναν; Φυλάσσονται σε συρτάρια του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Τότε, οι ειδικοί είχαν διαπιστώσει ότι καταγράφηκαν οι αδυναμίες, αλλά και η δυναμική του πρωτογενούς τομέα. Αλλά, όπως συμβαίνει πάντα, η διαχείριση των καθημερινών προβλημάτων υπερίσχυσε του σχεδιασμού. Χρόνια τώρα, οι επιστήμονες έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για την υπεράντληση υδάτων, για την έλλειψη έργων αντιμετώπισης της λειψυδρίας. Δεν ενημερώθηκαν οι αγρότες για τις συνέπειες. Δεν εξετάστηκαν και δεν χρηματοδοτήθηκαν η στάγδην άρδευση, η αντικατάσταση υδροβόρων καλλιεργειών με άλλες, πιο φιλικές στο περιβάλλον, οι οποίες θα ενίσχυαν και το εισόδημα των αγροτών.
Στην κτηνοτροφία, όλα αφέθηκαν στην τύχη τους. Οι κτηνοτρόφοι μειώθηκαν σημαντικά. Η ύπαιθρος εγκαταλείφθηκε, γιατί οι δυσκολίες είναι ανυπέρβλητες. Ο εκσυγχρονισμός των εκτροφών κινείται με πολύ αργούς ρυθμούς. Οποια σχέδια βελτίωσης έμειναν στα χαρτιά και λόγω γραφειοκρατίας. Τα ίδια στη μελισσοκομία και την αλιεία. Μοιραία, το όνειρο για τον αγρότη επιχειρηματία ξεθώριασε νωρίς.
Αυτά είναι τα δεδομένα. Αυτό που προέχει τώρα είναι η επόμενη μέρα, το μέλλον της πρωτογενούς παραγωγής με στόχο την αυτάρκεια στα τρόφιμα, την ενίσχυση της ποιότητας και βεβαίως το ζωντάνεμα της υπαίθρου. Το αν θα προχωρήσει ο νέος σχεδιασμός, που θα προκύψει μέσα από τις προτάσεις των κομμάτων και των φορέων, είναι στο χέρι των εμπλεκομένων. Ο χρόνος θα δείξει πολλά – μένει να αντιμετωπιστεί, αυτή τη φορά, με σοβαρότητα…
