Mετά το τέλος των κινητοποιήσεων των αγροτών, πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι άρχισαν να προβληματίζονται για τον πρωτογενή τομέα. Ο πρόεδρος της ΕΘΕΑΣ Παύλος Σατολιάς μίλησε στη διακομματική της Βουλής και αποκάλυψε ότι, ως συνεταιρισμοί, έχουν καταθέσει 14 προτάσεις για την ανάπτυξη με χρονικό ορίζοντα έως το 2040.
Εδώ και χρόνια, πολλοί φορείς έχουν καταθέσει προτάσεις, αλλά μέχρι σήμερα ελάχιστοι ήταν αυτοί που ασχολήθηκαν με το τι πρέπει να γίνει ώστε να φτάσουμε σε ανταγωνιστική αγροτική οικονομία. Για τους κρατούντες προείχε η διαχείριση της καθημερινότητας και όχι ο μακροχρόνιος σχεδιασμός, που θα έδινε ανάσα στην ύπαιθρο.
Μία από τις βασικές προτάσεις που κατατέθηκαν είναι τα χρήματα να κατευθύνονται στους πραγματικούς παραγωγούς και στην παραγωγή. Αυτό το αίτημα το ακούμε από το 1990. Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα είναι ακόμα το ζητούμενο καλό είναι προβληματίσει τους πάντες, και κυρίως την κυβέρνηση…
Είναι εύκολο αυτό; Θα δείξει. Αλλά μάλλον είναι δύσκολο, αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν έχουμε βελτίωση του ορισμού και των προϋποθέσεων του ενεργού αγρότη.
Για το θέμα της κλιματικής κρίσης και την ανθεκτικότητα της αγροτικής παραγωγής ελάχιστα έχουμε να πούμε. Παρά όσα αναφέρουν οι επιστήμονες, λίγοι είναι εκείνοι που έχουν κατανοήσει το πρόβλημα, το οποίο έχει απασχολήσει πολλές καλλιέργειες και κυρίως τα αμπέλια. Χρειάζεται κάποια στιγμή να ασχοληθεί το ΥΠΑΑΤ, γιατί το πρόβλημα είναι εδώ: παντού πλημμύρες και καταστροφές, με τους οργανισμούς να μην είναι σε θέση να καλύψουν το κόστος των αποζημιώσεων.
Οι συνεταιρισμοί προτείνουν ο ΕΛΓΑ να μπορεί να επιχορηγείται από ευρωπαϊκά ταμεία και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της νέας κλιματικής εποχής. Είναι κάτι που μπορεί να γίνει;
Για να το λένε οι συνεταιρισμοί, κάποιο δίκιο θα έχουν. Αλλά, γενικώς, το κράτος είναι φοβικό σε ριζικές αλλαγές.
Εδώ και χρόνια, πολλοί φορείς έχουν καταθέσει τις απόψεις τους, αλλά μέχρι σήμερα ελάχιστοι ήταν αυτοί που ασχολήθηκαν με το τι πρέπει να γίνει ώστε να φτάσουμε σε ανταγωνιστική αγροτική οικονομία
Υπάρχει το μεγαλόπνοο σχέδιο για τον ΕΛΓΑ, αλλά μέχρι να φτάσουμε εκεί θα πρέπει να περάσει το υπουργείο σε μέτρα ενίσχυσης της ενεργητικής προστασίας και της πρόληψης ζημιών, με την εφαρμογή τεχνικών μέτρων (όπως αντιχαλαζικά δίχτυα) και την ενίσχυση των μηχανισμών πρόληψης έναντι ακραίων καιρικών φαινομένων.
Μέτρα χρειάζονται και για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας – πάντα χρειάζονταν, αλλά, όταν κάποιοι τα έλεγαν, ουδείς τους έδινε σημασία… Οπως πάντα, έπρεπε να μειωθεί το κόστος ενέργειας, αλλά κανείς δεν άκουγε κανέναν…
Μετά την κατάρρευση των συνεταιρισμών και τη διάλυσή τους, το θέμα των χρηματοδοτήσεων των αγροτών πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Ουσιαστική διευκόλυνση των αγροτών για την πρόσβαση σε χρηματοδότηση, τόσο για τη λειτουργία των εκμεταλλεύσεων όσο και για τις επενδύσεις, δεν υπήρχε. Η σημερινή περιορισμένη ρευστότητα και το υψηλό κόστος δανεισμού μειώνουν σημαντικά την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας.
Ενα από τα διαχρονικά προβλήματα της ελληνικής γεωργίας ήταν και είναι η επαγγελματική κατάρτιση των αγροτών. Μέχρι τώρα, το ΥΠΑΑΤ διοργάνωνε κάτι σεμινάρια επιδοτούμενα, και μέχρι εκεί. Για τις άλλες χώρες, όμως, η συστηματική εκπαίδευση και η κατάρτιση των αγροτών αποτελούν κρίσιμες προϋποθέσεις για τον εκσυγχρονισμό του πρωτογενούς τομέα και την προσαρμογή του στις νέες τεχνολογικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές συνθήκες.
Δεν γίνεται στην εποχή της ΑΙ οι Ελληνες αγρότες να στερούνται βασικές γνώσεις για τη χρήση της γεωργίας ακριβείας, των νέων τεχνολογικών δεδομένων που θα τους βοηθήσουν να παράγουν ανταγωνιστικά προϊόντα. Δεν γίνεται – αλλά στη χώρα μας όλα γίνονται…
