Συναγερμό σημαίνει ο ΚΕΟΣΟΕ ο οποίος με δελτίο Τύπου υπογραμμίζει τους σοβαρούς κινδύνους συρρίκνωσης της ελληνικής αμπελουργίας και οινοποιείας που προκύπτει από τις αθρόες εισαγωγές φθηνών κρασιών.
Αναστάσης Κατσαβός
Αναλυτικά:
«Τον κίνδυνο περαιτέρω συρρίκνωσης του ελληνικού αμπελώνα, εξαιτίας της κατακόρυφης αύξησης των εισαγωγών φθηνών οίνων κατά 40%, επισημαίνει η ΚΕΟΣΟΕ μετά την επεξεργασία των στατιστικών δεδομένων της ΕΛΣΤΑΤ, το 2024.
Για πρώτη φορά στα ιστορικά δεδομένα του αμπελοοινικού κλάδου της χώρας, οι εισαγόμενες ποσότητες οίνων (25.512 tn) ξεπερνούν τις αντίστοιχες εξαγόμενες ποσότητες (25.165 tn), δημιουργώντας δυσοίωνες προοπτικές και για το εμπορικό ισοζύγιο οίνου της χώρας.
Η εισαγωγή μεγάλων ποσοτήτων οίνων από την Βουλγαρία και την Ισπανία σε μέσες τιμές οίνων στα 0,42 €/κιλό και 1,09 €/κιλό ανταγωνίζονται όχι πλέον τις αντίστοιχες τιμές παραγόμενων οίνων στην Ελλάδα, αλλά και τις τιμές εξαγοράς σταφυλιών που παράγονται στη χώρα.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί εύλογους φόβους για την βιωσιμότητα των νόμιμων οινοποιείων και ιδιαίτερα των συνεταιριστικών, αλλά και για τη συνέχιση της αμπελοκαλλιέργειας, με δεδομένο ότι κανένας έλεγχος δεν πραγματοποιείται από τον κρατικό μηχανισμό για την προέλευση που οφείλεται να αναγράφεται στις συσκευασίες, όταν οι οίνοι φτάνουν στον τελικό καταναλωτή.
Να τονισθεί ότι οι συσκευασμένοι οίνοι οφείλουν να μην αναγράφουν την ένδειξη «Ελληνικό προϊόν», ακόμη και αν είναι αποτέλεσμα ανάμειξης εισαγόμενων με ελληνικούς οίνους και ότι κατά την κατανάλωσή τους στα σημεία εστίασης οι τιμοκατάλογοι υποχρεωτικά οφείλουν να αναγράφουν την προέλευση ακόμη και προσφερόμενοι σε καράφα.
Καθίσταται προφανές ότι οι εξελίξεις αυτές επηρεάζουν αρνητικά μέσω της παραπληροφόρησης του καταναλωτή την κατανάλωση των εγχωρίως παραγομένων οίνων, αλλά και το εισόδημα των Ελλήνων αμπελουργών, το οποίο δέχεται ισχυρές πιέσεις από τον αθέμιτο ανταγωνισμό.
Ταυτόχρονα ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η διακίνηση εγχωρίως παραγόμενων οίνων σε τιμές κάτω του κόστους παραγωγής, που δεν δικαιολογούν, ούτε το κόστος αγοράς της πρώτης ύλης, ούτε τα παραγωγικά και λειτουργικά έξοδα των οινοποιείων, ούτε βέβαια το υποτιθέμενο περιθώριο κέρδους αυτών, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα. Ερωτήματα , τα οποία θα πρέπει να απαντηθούν από τους αρμόδιους φορείς ελέγχου της αγοράς και τους αντίστοιχους προστασίας του καταναλωτή.
Μετά τις διαπιστώσεις αυτές καλούμε την ελληνική πολιτεία να ενεργοποιήσει έστω και τώρα τους μηχανισμούς ελέγχου σε κάθε επίπεδο, ώστε να αποφευχθούν τα φαινόμενα ελληνοποιήσεων, γεγονός που θα συμβάλει στην προστασία της ελληνικής οινοπαραγωγής και του εισοδήματος των Ελλήνων αμπελοκαλλιεργητών, οι οποίοι περισσότερο από τους υπόλοιπους παράγοντες του αμπελοοινικού κλάδου (οινοποιεία, εμπόριο), υφίστανται το βαρύτατο τίμημα της παραοικονομίας».
