Η Τυνησία των οκτώ εκατομμυρίων κατοίκων είναι μια μικρή σε μέγεθος Μεσογειακή χώρα, στο Μαγκρέμπ, στην Βόρεια Αφρική.
Πρώην αποικία των Γάλλων, ζούσε με κύρια πηγή εισοδήματος τον τουρισμό έως ότου το κύμα τρομοκρατίας που την έπληξε οδήγησε στη μεγάλη απόφαση: χάσαμε τον τουρισμό, τον υποκαθιστούμε με την άλλη πλουτοπαραγωγική μας πηγή, το ελαιόλαδο. Αξίζει για όποιον/α ενδιαφέρεται να διαβάσει το σχετικό κεφάλαιο στην “Εγκυκλοπαίδεια Ελαιοκομίας: Το Ελαιόλαδο” γραμμένο από την κυρία Δήμητρα Αλιέως.
Χάσαμε τον τουρισμό, τον υποκαθιστούμε με την άλλη πλουτοπαραγωγική μας πηγή, το ελαιόλαδο
Το γεγονός είναι πως αυτή η μικρή σε μέγεθος, φτωχή κατά τα άλλα χώρα, κατάφερε μέσα σε πολύ αντίξοες συνθήκες (οι ελιές στην άνυδρη έρημο, χωρίς τα δισεκατομμύρια επιδοτήσεων της ΕΕ), μέσα σε λίγα χρόνια να δημιουργήσει μία ελαιοκομία, 3η πια δύναμη στον κόσμο πίσω από την Ισπανία και την Ιταλία. Η μόνη παραχώρηση της ΕΕ ήταν το δικαίωμα αδασμολόγητων εισαγωγών έως μάξιμουμ 85.000 τόνων, πράγμα που εκμεταλλεύεται πρωτίστως η ελλειμματική σε ποσότητες ιταλική βιομηχανία και δευτερεόντως η ισπανική.
Τα μυστικά της Τυνησίας ήταν (είναι) η σκληρή δουλειά, η θεσμική οργάνωση, η εξωστρέφεια, η οποία έχει διπλή κατεύθυνση. Πρώτον, εμπορικά, με σημαντικά μερίδια εξαγωγών στην Αμερική και στην Ευρώπη και, δεύτερον, θεσμικά, διαδραματίζοντας κυρίαρχο ρόλο στο Διεθνές Συμβούλιο Ελαιοκομίας (COI). Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Χαμπήμπ Εσήντ, πρώην εκτελεστικός διευθυντής στο COΙ, ο οποίος όταν επέστρεψε έγινε πρωθυπουργός στη χώρα του, ενώ λίγα χρόνια αργότερα ένας άλλος εκτελεστικός διευθυντής, ο Αμπντελατίφ Γκεντίρα ολοκλήρωσε δύο πολύ επιτυχημένες θητείες.
Τα προβλήματα δεν λείπουν και πρόσφατα μια απάτη με επίκεντρο την Τυνησία συγκλονίζει τη Μεσόγειο ενώ επακολούθησε και άλλη υπόθεση με βαριές ποινές φυλάκισης σε 4η υπόθεση απάτης ελαιολάδου. Ωστόσο, αυτά μπορούν να διαβαστούν και αντίστροφα γιατί όσοι γνωρίζουν καλά τη χώρα υποστηρίζουν ότι διαθέτει ένα από τα καλύτερα και πιο αυστηρά συστήματα ελέγχων. Σε μια διετία κρίσης και αναταραχής των αγορών οι περιπτώσεις των απατών ήταν ίσως αναπόφευκτες, ωστόσο εδώ έχουμε το παράδειγμα ότι ο κρατικός μηχανισμός και η Δικαιοσύνη επενέβησαν άμεσα και αποτελεσματικά.
Σίγουρο είναι πως από το ελαιόλαδο δεν έγιναν οι Τυνήσιοι πάμπλουτοι μέσα σε μια μέρα, όμως ζούν αξιοπρεπώς, χωρίς τις αρνητικές οικονομίες και τα καπρίτσια του τουρισμού, παράγοντας ένα πολύτιμο προϊόν, προοδεύοντας. Θα άξιζε τα πανεπιστήμιά μας και οι διαμορφωτές της ελληνικής ελαϊκής πολιτικής να μελετήσουν το τυνησιακό μοντέλο, το οποίο έχει πολλά κοινά στοιχεία με το ισπανικό (αύξηση της παραγωγής, χαμηλό κοστολόγιο, ανταγωνιστικές τιμές, εξαγωγές, θεσμική οργάνωση).
Οι εξαγωγές ελαιολάδου της Τυνησίας σημειώνουν σημαντική αύξηση σε όγκο κατά την τρέχουσα εκστρατεία 2024/2025. Μεταξύ Νοεμβρίου 2024 και Ιανουαρίου 2025, οι διεθνείς πωλήσεις έφτασαν τους 84,1 χιλιάδες τόνους, σημειώνοντας αύξηση 36,7% σε σύγκριση με τους 61,5 χιλιάδες τόνους που εξήχθησαν την ίδια περίοδο του προηγούμενου έτους.
Ωστόσο, αυτή η αύξηση σε ποσότητα δεν μεταφράστηκε σε αύξηση του εισοδήματος. Στο τέλος Ιανουαρίου 2025, τα έσοδα από τις εξαγωγές ανήλθαν σε 1.202,3 εκατομμύρια δηνάρια (362 εκατ. ευρώ), αντιπροσωπεύοντας πτώση 24,4% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο της προηγούμενης εκστρατείας. Η μείωση αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη σημαντική πτώση της μέσης τιμής του ελαιολάδου, η οποία μειώθηκε κατά 44,7% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο της εκστρατείας 2023/2024.
Στον παρακάτω πίνακα που επεξεργάστηκε το olivenews.gr με βάση τα στοιχεία που δημοσίευσε ο ιστότοπος oleorevista.com, φαίνονται οι τιμές που πωλείται το τυνησιακό ελαιόλαδο, ανάλογα με τον τρόπο διακίνησής του και την ποιοτική του κατηγορία, σε ευρώ (με βάση την τρέχουσα ισοτιμία των 30 λεπτών του ευρώ για ένα δηνάριο).
Τιμές πώλησης του τυνησιακού ελαιόλαδου (σε €/κιλό)
Πηγή: oleorevista.com
Το τυνησιακό ελαιόλαδο εξακολουθεί να εξάγεται κυρίως χύμα σε ποσοστό 89,6%, ενώ το συσκευασμένο αντιστοιχεί μόνο στο 10,4%. Η ποσότητα των εξαγωγών τυποποιημένου προϊόντος παραμένει στάσιμη σε σύγκριση με την προηγούμενη εκστρατεία.
Σε ό,τι αφορά την ποιότητα του εξαγόμενου ελαιολάδου, κυριαρχεί με διαφορά η κατηγορία έξτρα παρθένου, με το 83,5% του συνολικού όγκου πωλήσεων στις διεθνείς αγορές.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει ο κύριος προορισμός για το τυνησιακό ελαιόλαδο, απορροφώντας το 60,3% των εξαγωγών. Η Βόρεια Αμερική αντιπροσωπεύει το 22,8%, ενώ η αφρικανική ήπειρος καταλαμβάνει μόνο το 10,5% του συνολικού όγκου.
Η Ιταλία παραμένει ο μεγαλύτερος εισαγωγέας, με μερίδιο 33,8% στις εξαγωγές της Τυνησίας, ακολουθούμενη από την Ισπανία (22,7%) και τις Ηνωμένες Πολιτείες (17,2%).
Στην πρωτοπορεία του βιολογικού ελαιόλαδου
Η φτώχεια είχε, και έχει, ένα πλεονέκτημα καθώς οι Τυνήσιοι ελαιοκαλλιεργητές χρησιμοποιούν περιορισμένες ποσότητες χημικών εισροών (φυτοφάρμακα, λιπάσματα) με αποτέλεσμα η Τυνησία να έχει παγκοσίως τη μεγαλύτερη αναλογία βιολογικών προϊόντων. Στα τέλη Ιανουαρίου 2025, η χώρα εξήγαγε 18,6 χιλιάδες τόνους βιολογικό ελαιόλαδο, αξίας 265,1 εκατ. δηναρίων (80 εκατ. ευρώ). Ωστόσο, η αναλογία συσκευασμένου βιολογικού ελαιολάδου παραμένει χαμηλή, αντιπροσωπεύοντας μόλις το 3,7% του συνόλου των εξαγόμενων σε αυτή την κατηγορία.
ΠΗΓΗ: olivenews.gr
