Με μεγάλα εμπόδια συνεχίζεται μέχρι στιγμής η σπορά βαμβακιού σε όλη την Ελλάδα, καθώς τόσο οι καιρικές, όσο και οι οικονομικές συνθήκες ανάμενεται να έχουν ως τελικό αποτέλεσμα τη μείωση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων.
Το κόστος παραγωγής σε συνδυασμό με τη χαμηλή εμπορική τιμή που πωλείται πλέον το βαμβάκι είναι από τις βασικές αιτίες που αποστρέφουν καλλιεργητές από το συγκεκριμένο αγαθό. Μάλιστα αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι η Ελλάδα είναι πανευρωπαϊκός μεγάλος παίκτης στις διθνής αγορές, με το βαμβάκι να σπείρεται στο σύνολο της ηπειρωτικής χώρας.
Τα μηνύματα που έρχονται από τη σπορά ποικίλουν ανά περιοχή, ακόμα και μέσα στην ίδια Περιφερειακή Ενότητα, όπως εκείνη της Φθιώτιδας, όπου κοντά στον Θαυμακό έχει ολοκληρωθεί το 80% της αναμενόμενης σποράς, ενώ στις εκτάσεις κοντά στη Λαμία δεν έχει φτάσει ακόμα ούτε το 30% η αντίστοιχη διαδικασία.
Η άνυδρη Κωπαΐδα «διώχνει» το βαμβάκι
Σημαντική μείωση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων βάμβακος αναμένεται να υπάρξει στις περιοχές πέριξ της Κωπαΐδας, καθώς η τρέχουσα χαμηλή θερμοκρασία, σε συνδυασμό με την μεγάλη έλλειψη αρδευτικού νερού αποστρέπουν τους αγρότες να συνεχίσουν τη σπορά. Σε αυτό πρέπει να συνυπολογιστεί και την καθυστέρηση που έγινε στην καταβολή της συνδεδεμένης βάμβακος από τα προβλήματα που προέκυψαν με το monitor και ανάγκασαν πολλούς αγρότες να σταματήσουν να καλλιεργούν.
Μεγάλη ανησυχία για την πορεία της σποράς στη Θεσσαλία
Η βροχή, το χαλάζι και ο παγετός έφεραν μεγάλες καταστροφές στη Θεσσαλία σε όσα χωράφια είχαν σπαρεί ήδη, ενώ πρόβλημα υπάρχει σε όσες εκτάσεις κρατούν ακόμα νερό, με τη μεγαλύτερη ανησυχία να υπάρχει στα Φάρσαλα, όπου οι αγρότες δε θέλουν να δημιουργηθεί κρούστα που θα τους βάλει σε καινούργια έξοδα, ανεβάζοντας το κόστος παραγωγής. Πάντως με τιμή πώλησης κάτω από τα 0.50€ υπάρχουν και παραγωγοί στρέφονται σε καλλιέργειες όπως το καλαμπόκι και το σιτάρι.
Ο θεσσαλικός κάμπος θα δώσει λιγότερο βαμβάκι από την περασμένη καλλιεργητική περίοδο.
Ανάμεικτη η εικόνα σε Μακεδονία και Θράκη
Ανάμεικτη είναι η εικόνα που επικρατεί σε Κεντρική Μακεδονία και Θράκη, καθώς στην πρώτη έχει σπαρεί ήδη το 50% των αναμενόμενων καλλιεργήσιμων εδαφών, ενώ στη δεύτερη η χρονιά έχει ξεκινήσει με πολύ αργούς ρυθμούς.
Στη Θράκη το πρόβλημα του καιρού, αλλά και το ανεβασμένο κόστος παραγωγής σε συνδυασμό με τη χαμηλή τιμή πώλησης οδηγούν τους αγρότες να επιλέξουν μη εντατική καλλιέργεια, ενώ άγνωστο είναι ακόμα το ποσοστό καλλιεργήσιμων εκτάσεων που θα «δώσει» η περιοχή.
Τέλος, στα παραπάνω πρέπει να συνυπολογιστεί η τακτική της Ε.Ε. να ενισχύσει τις συνθετικές ίνες έναντι του βαμβακιού, στο οποίο η Ελλάδα είναι από τις χώρες που έχει στρατηγικό και παραγωγικό πλεονέκτημα πανευρωπαϊκά.
