Αγρότες από Φέρες, Πέπλο και Τυχερό πραγματοποίησαν κινητοποίηση στο Τελωνείο των Κήπων. Πριν από λίγους μήνες η κυβέρνηση υποστήριζε ότι ήρθε σε συμφωνία με τη Βουλγαρία για νερά του Αρδα.
Σήμερα βλέπουν να μειώνονται τα νερά και κινδυνεύουν οι καλλιέργειες. Οι Αγροτικοί Σύλλογοι Βόρειου Εβρου (Βύσσας, Κυπρίνου – Δόξας, Ορεστιάδας, Τριγώνου) αναφέρουν ότι τη στιγμή που αντλιοστάσια παύουν να λειτουργούν λόγω έλλειψης νερού, οι δεξαμενές έχουν αδειάσει και οι αντλίες στο φράγμα του Θεραπειού σιγούν, εξαιτίας της εξαιρετικά χαμηλής στάθμης, η κυβέρνηση και οι εκπρόσωποί της συνεχίζουν να εμπαίζουν τους αγρότες που βρίσκονται σε απόγνωση, βλέποντας τις σοδειές τους και το μέλλον τους να καταστρέφονται μέρα με τη μέρα.
Στις 2 Μαΐου, με τυμπανοκρουσίες, ανακοινώθηκε η κοινή δήλωση των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Βουλγαρίας, η οποία παρουσιάστηκε ως «οριστική λύση» στο ζήτημα της διαχείρισης των υδάτων. Μας διαβεβαίωναν πως όλα βαίνουν καλώς, πως οι τεχνικές λεπτομέρειες ρυθμίζονται από το υπουργείο Περιβάλλοντος και ότι οι ποσότητες νερού θα είναι ίδιες με τις προηγούμενες χρονιές.
Παρά τις διαβεβαιώσεις αυτές η πραγματικότητα στο ποτάμι έλεγε κάτι εντελώς διαφορετικό, όπως αναφέρουν.
Ο ΓΟΕΒ ζητά τους τεχνικούς όρους για να προβεί στον αναγκαίο προγραμματισμό και να απαντήσει στους δικαιολογημένους προβληματισμούς των παραγωγών. Αντ’ αυτού, μας καλούσαν να δείξουμε ψυχραιμία και υπομονή, υποστηρίζοντας πως η κατάσταση είναι «υπό έλεγχο».Στη Βουλή οι ερωτήσεις των κομμάτων πάνε στον κάλαθο των αχρήστων, ενώ στο επιτελικό κράτος η ευθύνη κάνει βόλτες από υπουργείο σε υπουργείο και από εκεί στην Περιφέρεια και πάλι πίσω, χωρίς κανείς να αναλαμβάνει δράση ή λογοδοσία.
Εβδομήντα ημέρες μετά τη δήθεν ιστορική συμφωνία, οι ίδιοι που μας διαβεβαίωναν πως το πρόβλημα λύθηκε εμφανίζονται μέσω κοινωνικών δικτύων να προαναγγέλλουν την υπογραφή της συμφωνίας… σε δύο μέρες. Μια καθαρά επικοινωνιακή κίνηση για να διασπάσει τον αγροτικό κόσμο και να καλλιεργήσει για άλλη μια φορά φρούδες ελπίδες.
Η υπομονή μας έχει εξαντληθεί. Η ψυχραιμία μας έχει στερέψει, όπως και ο ποταμός Εβρος. Δεν υπάρχουν πλέον δικαιολογίες. Δεν δεχόμαστε άλλες υποσχέσεις. Δεν πρόκειται να καθίσουμε σε κανένα τραπέζι διαλόγου αν πρώτα δεν δούμε νερό στα χωράφια μας. Ο αγώνας αυτός είναι αγώνας επιβίωσης. Και δεν θα τον εγκαταλείψουμε.
