ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»
Οι καλές παραγωγές ακόμη και σε νέες περιοχές, φαίνεται ότι προκαλούν χαμόγελα στους παραγωγούς, που στηρίζονται και στη συμβολαιακή γεωργία.
Πολλά χαμόγελα όπως αναφέρουν εκπρόσωποι της αγοράς σκόρπισε η ολοκλήρωση της συγκομιδής της κινόας σε όλη την Ελλάδα καθώς σημειώθηκαν πολύ καλές παραγωγές, ιδιαίτερα στις «παρθένες» περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης και σταθερές παραγωγές στη Θεσσαλία, η οποία έχει αποκτήσει πλέον μία εμπειρία.
ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΤΡΙΜΜΗ
[email protected]
Οι αποδόσεις μάλιστα στα χωράφια της Θεσσαλονίκης, του Κιλκίς και άλλων περιοχών της Κεντρικής Μακεδονίας χαρακτηρίζονται ως εξαιρετικές, με τους εκπροσώπους της αγοράς να σημειώνουν ότι αυτό αποδεικνύει ότι όσοι παραγωγοί ακολούθησαν το πρωτόκολλο καλλιεργειών με θρησκευτική ευλάβεια και έδειξαν εμπιστοσύνη στις οδηγίες των γεωπόνων (πχ της AristiQuinoa)τα πήγαν περίφημα.
Στη Βόρεια Ελλάδα αν δεν υπήρχε η επιθυμητή εμπειρία στους παραγωγούς, περίσσευε όμως η θέληση για κάτι νέο, καινοτόμο και η πίστη σε μια ιδανική καλλιέργεια που όπως αναφέρουν οι υποστηρικτές της έχει χαμηλό ρίσκο, μικρό καλλιεργητικό κύκλο και καλές προοπτικές στην αγορά.
Από την άλλη, είναι δεδομένο ότι επικρατεί έντονη ανησυχία στους αγρότες από την κατρακύλα στις τιμές των δύο βασικών προϊόντων, του βαμβακιού και του σιταριού. «Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι δυσοίωνη, καθώς οι τρέχουσες τιμές, μετά τις γεωργικές δαπάνες, αφήνουν τους παραγωγούς με ζημιά και ελάχιστο έως και μηδενικό κέρδος, θέτοντας σε κίνδυνο την βιωσιμότητα των καλλιεργειών» σημειώνουν οι ίδιοι παράγοντες και εκπρόσωποι της αγοράς προϊόντων.
Εναλλακτική λύση;
Θα μπορούσε η κινόα να αποτελέσει μια εναλλακτική λύση και να δώσει διέξοδο στους ανήσυχους αγρότες; Έτσι, γίνονται οι σχετικές συγκρίσεις, οικονομικά και παραγωγικά.
Φέτος το σιτάρι είχε μία υπερπαραγωγή μέσο όρο 450-500 κιλά, ενώ η τρέχουσα τιμή είναι 23-25 λεπτά.Συνεπώς τα έσοδα που δίνει το σιτάρι είναι 103,5ευρω ανά στρέμμα. Εύλογαθα αναρωτηθεί κανείς ποια θα είναι τα έσοδα του σίτου τα επόμενα χρόνια όταν στατιστικά δεν καταγράφονται διαρκώς τέτοιες υψηλές παραγωγές. Προφανώς μικρότερες…
Απεναντίας στην κινόα εφόσον τηρηθούν τα προβλεπόμενα η παραγωγή κατά μέσο όρο κυμαίνεται στα 280 κιλά, ενώ φέτος σε περιοχές όπως η Μακεδονία και Θράκη είχαμε συγκομιδές που έφταναν και τα 350 κιλά. Με 50 λεπτά που δίνει η Εταιρία με συμβόλαιο στη συμβατική και 80 λεπτά στη βιολογική, φτάνουμε σε ένα εισόδημα που κυμαίνεται από 140 ως 224 ευρώ. Τα έξοδα κυμαίνονται από 70 έως 90 ευρώ το στρέμμα. Στα υπέρ της κινόας πρέπει να υπολογιστούν και οι ενισχύσεις και πιο συγκεκριμένα τα 61 ευρώ/στρέμμα που μπορεί να φτάσουν τα 69 ευρώ/στρέμμα στη βιολογική καλλιέργεια και τα 42 ευρώ/στρέμμα από το αποτύπωμα του άνθρακα. Σε αντίστοιχη σύγκριση με το βαμβάκι η κινόα επίσης αναφέρεται ότι βρίσκεται σε πλεονεκτικότερη θέση.
Επιπλέον λόγω της συμβολαιακής τιμής ο παραγωγός δεν αγχώνεται για την προμήθεια των σπόρων, η οποία γίνεται από την εταιρεία, ενώ όσο θα αυξάνονται τα καλλιεργούμενα στρέμματα τόσο θα εκσυγχρονίζονται και θα πυκνώνουν οι θεριζοαλωνιστικές μηχανές,εξασφαλίζοντας ακόμη καλύτερες συγκομιδές.
Χωρίς προβλήματα και επιβάρυνση των χωραφιών
Η κινόα είναι ένας σπόρος με μεγάλη διατροφική αξία, γνωστός και ως «ψευδο-δημητριακό», που κατάγεται από τη Νότια Αμερική, όπου καλλιεργείται για χιλιάδες χρόνια. Πρόκειται για μια πλούσια πηγή πρωτεΐνης, φυτικών ινών και απαραίτητων αμινοξέων, χωρίς γλουτένη.
Όσον αφορά την καλλιέργεια, οι παραγωγοί σίτου φέτος αντιμετώπισαν και ένα ακόμη πρόβλημα, αφού μετά τον θερισμό τα άχυρα παραμένουν σε δεμάτια στα χωράφια, καθώς λόγω της ευλογιάς των αιγοπροβάτων επιβλήθηκαν μέτρα για την καταπολέμησή της, και έτσι μεταξύ άλλων απαγορεύεται και η διακίνηση ζωοτροφών.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να ξεκινήσει η νέα καλλιέργεια σιτηρών, ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσονται μύκητες στα χωράφια. Για την καταπολέμησή τους απαιτείται ο ψεκασμός με φάρμακα που επιβαρύνουν τις αγροτικές εκτάσεις.
Στον αντίποδα το χωράφι μετά την συγκομιδή της κινόας, υποστηρίζεται ότι έχει όλα τα συστατικά που απαιτούνται για να σπαρθεί και την επόμενη καλλιεργητική περίοδο.
