ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»
Το καμπανάκι για τη διαχείριση του νερού στη λεκάνη της Κεντρικής Μακεδονίας έκρουσαν φορείς και παραγωγοί στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στην περασμένη εβδομάδα στον Άγιο Αθανάσιο για τη νέα καλλιεργητική περίοδο, έπειτα από πρόσκληση του Γενικού Οργανισμού Εγγείων Βελτιώσεων (ΓΟΕΒ) Πεδιάδας Θεσσαλονίκης – Λαγκαδά.
Μπορεί να πρόκειται για μια περιοχή ευλογημένη όσον αφορά την παρουσία του νερού, λόγω των ποταμιών και κυρίως του Αξιού και του Αλιάκμονα, ωστόσο οι περίοδοι ξηρασίας που έχουν εμφανιστεί τα τελευταία καλοκαίρια δημιουργούν ανησυχία στους αγρότες, που στην πλειοψηφία τους καλλιεργούν στη λεκάνη της Θεσσαλονίκης το πιο υδρόφιλο φυτό: το ρύζι.
Ο μεγάλος προβληματισμός των αγροτών προς την κυβέρνηση, την οποία εκπροσώπησε ο υφυπουργός Ανάπτυξης Λάζαρος Τσαβδαρίδης, είχε να κάνει με την απουσία διακρατικής συμφωνίας με τη Βόρεια Μακεδονία, όσον αφορά τη διαχείριση της ροής νερού του Αξιού.
Οι γείτονες που ελέγχουν πλήρως το ποτάμι που καταλήγει στον Θερμαϊκό Κόλπο, έχουν εγκαταστήσεις πολλά υδροηλεκτρικά έργα στην κοίτη του ποταμού, αλλά και σε παραποτάμους του. Αποτέλεσμα είναι τα μειώνεται χρόνο με τον χρόνο η ροή του ποταμού στην Ελλάδα, πράγμα που σημαίνει ότι λιγότερα κυβικά νερού, σημαίνει δυσκολία στην άρδευση των χωραφιών.
Οι παραγωγοί ζήτησαν ακόμα μια φορά από τον υφυπουργό να υπάρξει επαφή με τα Σκόπια, ώστε να υπάρξει επιτέλους μια συμφωνία προκειμένου τους θερινούς μήνες να επιτρέπεται η φυσιολογική ροή του ποταμού ώστε να γίνονται απρόσκοπτα τα ποτίσματα.
Στόχος η ορθή χρήση των υδάτων
Ο πρόεδρος του ΓΟΕΒ, Δημήτρης Βαφειάδης, στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα των διαθέσιμων αποθεμάτων και επισήμανε ότι η διαχείριση πρέπει να γίνει με υπευθυνότητα, ώστε να εξασφαλιστεί δίκαιη κατανομή. «Θα μοιράσουμε το νερό που θα μας δώσουν», ανέφερε χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα των περιορισμένων δυνατοτήτων που υπάρχουν».
Όπως τόνισε στον «Ε.Α.» αναφερόμενος στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε, «δεν πρέπει να κρίνουμε το μέλλον από μία ή δύο χρονιές ξηρασίας. Η εικόνα για το νερό και τη διαχείριση του θα είναι καλύτερη την περίοδο του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου, αφού θα γνωρίζουμε τον όγκο των χιονοπτώσεων και των βροχών. Τότε θα μπορέσουμε να υπολογίσουμε το νερό που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη νέα καλλιεργητική περίοδο».
Κατά τη διάρκεια της τρίωρης συζήτησης καταγράφηκαν οι ανησυχίες των παραγωγών και ακούστηκαν προτάσεις για μέτρα που μπορούν να ληφθούν σε επίπεδο ΤΟΕΒ αλλά και Πολιτείας. Η τοποθέτηση μετρητών νερού, η υποχρεωτική δήλωση των στρεμμάτων, η τακτική συντήρηση των αντλιοστασίων και η πιο ορθολογική χρήση του νερού για καλλιέργειες όπως το ρύζι, βρέθηκαν στο επίκεντρο.
Ιδιαίτερη μνεία έγινε και στην ανάγκη καλύτερης αξιοποίησης των υφιστάμενων υποδομών. Στο τραπέζι τέθηκαν προτάσεις για τον καθαρισμό του φράγματος της Έλλης, τη συντήρηση της διώρυγας του Αξιού και την αποδοτικότερη αξιοποίηση των νερών του ποταμού για τις καλλιέργειες της ευρύτερης περιοχής. Οι παρεμβάσεις αυτές, όπως τονίστηκε, μπορούν να ενισχύσουν την επάρκεια και να μειώσουν τις απώλειες νερού.
Τι σημαίνει μεταφορά νερού σε Σέρρες και Χαλκιδική
Την ίδια ώρα, η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας σε συνεργασία με την ΕΥΑΘ, σχεδιάζει τη μεταφορά νερών από τον Αλιάκμονα σε Σέρρες και Χαλκιδική, ώστε να καλυφθούν ορισμένες ανάγκες στις περιοχές αυτές, καθώς έχουν χτυπηθεί ιδιαίτερα από τις πρόσφατες ξηρασίες.
Αυτό έχει δημιουργήσει περαιτέρω ανησυχία, αφού η μείωση του νερού και του υδροφόρου ορίζοντα κάνει την εξίσωση δυσκολότερη, ειδικά για τους παραγωγούς της δυτικής Θεσσαλονίκης, που ίσως δουν το νερό για άρδευση να μειώνεται.
«Αυτό που δεν ξεχνούν ποτέ είναι να ζητούν χρήματα για τη λειτουργία του ΓΟΕΒ και τον ΤΟΕΒ, όμως εμείς θέλουμε να δούμε έργα. Εάν μας επισημαίνουν απλά ότι δεν κάνουμε ορθή χρήση του νερού πετώντας το μπαλάκι σε εμάς, λύση δεν θα βρεθεί», λέει στον «Ε.Α.», ο γραμματέας του Αγροτικού Συνεταιρισμού Αγίου Αθανασίου Παναγιώτης Γκούτας.
Σύμφωνα με τον ίδιο το καλλιεργητικό προφίλ της περιοχής με τους ορυζώνες δεν αφήνει πολλά περιθώρια για τη διαχείριση των νερών, αφού εάν ελαχιστοποιηθεί το νερό τότε η λύση είναι η αλλαγή καλλιεργειών, πράγμα καταστροφικό για τους αγρότες που δραστηριοποιούνται στο σημείο αυτό.
