Μεγάλη είναι η μείωση της τιμής παραγωγού τα τελευταία χρόνια, με τους καλλιεργητές να κάνουν λόγο για επαναλαμβανόμενη τακτική μεσαζόντων και άλλων παραγόντων που παίζουν ρόλο στην πτωτική πορεία.
Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι πέρσι η τιμή εκκίνησης ήταν κοντά στα 10€ ενώ φέτος ήταν στα 7.85€. Πέρσι καταλήξαμε να αγωνιά ο παραγωγός να το κρατήσει πάνω κοντά στα 4€, ενώ μέχρι στιγμής φέτος κατευθείαν έπεσε στα 5.35€ το κιλό.
Ο «μηχανισμός» που ρίχνει την τιμή παραγωγού
Όπως εξηγεί ο δημοσιογράφος Γιάννης Κορωναίος, οι παραγωγοί δηλώνουν μια τιμή. Για κάποιες οι μεσάζοντες εξαφανίζονται περιμένοντας να πέσει η τιμή προκειμένου να αναγκαστούν οι παραγωγοί να πουλήσουν χαμηλότερα. Παράλληλα, έρχονται και τα Super Market που είναι οι μεγάλοι αγοραστές και πιέζουν τους αγρότες να πουλήσουν «τόσο όσο». Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος υποτίμησης και φυσικά έρχονται και προστίθενται στην απουσία κρατικής πολιτικής για την προώθηση του λαδιού.
Απουσία εθνικής στρατηγικής και εγκατάλειψη δένδρων
Καλώς ή κακώς, όταν λέμε ότι το ελαιόλαδο είναι πυλώνας, η χώρα έχει αφήσει τους παραγωγούς και κάνουν όσες προσπάθειες μπορούν μόνοι τους. Ταυτόχρονα είναι εκτός αποζημιώσεων συνήθως με αποτέλεσμα όταν υπάρχει απώλεια εισοδήματος η θέση ειδικά όσων είναι μικρομεσαίοι και παράγουν ποιοτικά να χειροτερεύει.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι και τα χιλιάδες εγκαταλελειμμένα ελαιόδενδρα, αποτυπώνοντας μια κατάσταση που βαίνει συνεχώς επί τα χείρω.
Δείτε το βίντεο από το 10′ κι έπειτα
