Το ενδιαφέρον είναι στραμμένο σε Ισπανία και Τυνησία, κάτι απόλυτα φυσιολογικό αν αναλογιστούμε πως πρόκειται για τις Ν° 1 και 2 χώρες παραγωγής ελαιολάδου, έστω και για φέτος τουλάχιστον.
Στην Ισπανία μετά τις αλλεπάλληλες καταστροφικές καταιγίδες και τις ζημίες από τις πλημμύρες σε Ανδαλουσία και Εξτρεμαδούρα ο ήλιος ξαναβγήκε, η συγκομιδή ξανάρχισε και τα ελαιοτριβεία δουλεύουν στο φουλ να ολοκληρώσουν τη φετινή εσοδεία, η οποία, να μην το ξεχνάμε, ξεκίνησε με προβλέψεις για παραγωγή άνω των 1,6 εκ. τόνων και καταλήγει με ζητούμενο αν ξεπεράσει τους 1,3 εκ. τόνους.
Οι λόγοι που οι απώλειες σε ποσότητες δεν έχουν σε οδηγήσει σε άνοδο των τιμών παραγωγού (προέλευσης / πρώτης ύλης) είναι δύο.
Πρώτον, η μεγάλη παραγωγή της Τυνησίας (+400 χιλ. τόνοι), η οποία καλύπτει τις μόνιμες διαρθρωτικές ελλείψεις της Ιταλίας και τις συγκυριακές της Ισπανίας. Από τις υπάρχουσες αξιόπιστες πληροφορίες των τυνησιακών εξαγωγών μόνο για το αρχικό τρίμηνο της 2025/26 οι συνολικές ποσότητες είναι περί τους 130 χιλ. τόνους, με τους 70 χιλ. να κατευθύνονται στις χώρες της Ε.Ε. (όχι στην Ελλάδα…), να ακολουθούν οι ΗΠΑ με 25 χιλ. τόνους (παρά τους εξοντωτικούς δασμούς 25%) και οι υπόλοιποι να διασκορπίζονται σε μεγάλο αριθμό χωρών στον υπόλοιπο πλανήτη (Ασία, Αφρική, Ωκεανία). Πρόκειται δηλαδή για αξιοθαύμαστες επιδόσεις μιας χώρας που δεν απολαμβάνει τα προνόμια της ΚΑΠ (έστω τα όσα απέμειναν ακόμη …).
Ο δεύτερος λόγος του παγώματος των τιμών είναι το πάγωμα της κατανάλωσης στις χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, (διάβαζε Γερμανία και όχι μόνον), λόγω της γενικότερης οικονομικής υποχώρησης που επηρεάζει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς εκατομμυρίων καταναλωτών. Πρόκειται για εξελίξεις που επηρεάζονται από την στροφή της ηγεσίας της ΕΕ προς τις πολιτικές για «περισσότερα κανόνια, λιγότερο βούτυρο» με το ελαιόλαδο να είναι σε αυτές τις χώρες ακόμη πιο ευάλωτο από ό,τι το βούτυρο στις καταναλωτικές τους συνήθειες.
Ευτυχώς, που μέχρι στιγμής τουλάχιστον, Το οξυγόνο της παγκόσμιας κατανάλωσης κρατάει ζωντανή την παραγωγή ελαιολάδου. Στις μη ελαιοπαραγωγικές 3ες χώρες κερδίζει έδαφος, αργά αλλά σταθερά, αν και εδώ συμβαίνουν οι πρωτοφανείς διαμάχες Προέδρου με Ανώτατο Δικαστήριο στις ΗΠΑ, οι οποίες προκαλούν αναταράξεις και αβεβαιότητες για τους δασμούς που ανεβοκατεβαίνουν σαν ασανσέρ κάνοντας τη ζωή δύσκολη σε όσους ασχολούνται με τις εξαγωγές και το (διεθνές) εμπόριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ακύρωσε τους δασμούς Τραμπ . Οικονομική αβεβαιότητα με πολιτικές αναταράξεις . Οι δασμοί αυξάνονται ! (upd2)
Περισσότερα στο υπό έκδοση 114° τεύχος του Ελιά και Ελαιόλαδο. Πάντως να σημειώσουμε και να επιμείνουμε ότι υπό τις σημερινές συνθήκες προσφοράς – ζήτησης, η κατανάλωση διευθύνει τις εξελίξεις, αποτελώντας τη μόνη στέρεη και υγιή στήριξη της παραγωγής. Γιαυτό και (θάπρεπε όλοι να ) ανησυχούν βλέποντας τι συμβαίνει με τις Τιμές στα ράφια που διώχνουν τους καταναλωτές και την κατά κεφαλήν κατανάλωση στην Ελλάδα να μειώνεται και διαβρώνει την ελαιοκαλλιέργεια.
Επανερχόμαστε, λοιπόν, στις τιμές παραγωγού. Στα εμπορικά κέντρα της Μεσογείου κέρδη καταγράφουν τα τυνησιακά, που συνεχίζουν να ανεβαίνουν έχοντας κερδίσει περί τα 40 σεντ τον Φεβρουάριο. Οι ιταλικές τιμές παραμένουν σταθερές για τα συνήθη έξτρα ενώ υποχώρηση καταγράφουν τα βιομηχανικά και τα ραφινέ.
Στην ελληνική αγορά οι ρυθμοί συνεχίζουν να είναι υποτονικοί. Οι αγοραστές κρίνουν ασύμφορες τις προσφερόμενες ποιότητες σε αυτές τις τιμές, ενώ και οι πωλητές παραμένουν ασυγκίνητοι, ώστε έτσι τουλάχιστον δεν έχουμε υποχώρηση τιμών εκτός από τα λαμπάντε που δεν κράτησαν την άνοδο της προηγούμενης εβδομάδας και έχασαν έως και 10 σεντ.
Πολλή συζήτηση γίνεται για τις τιμές των επομένων μηνών. Οι υποσχέσεις / προβλέψεις κάποιων ότι ο Ιανουάριος θα έφερνε τα 6 ευρώ αφού απέδωσαν ό,τι απέδωσαν σε επισκεψιμότητα, τώρα ξεχάστηκαν και επανέρχονται για τον Σεπτέμβριο και μάλιστα με ανεβασμένα νούμερα. Το olivenews.gr ενημερώνει με στόχο την προστασία του εισοδήματος των αναγνωστών του. Δεν παίζει τζόγο με το εισόδημά τους. Όποιοι είναι τόσο βέβαιοι για αποδόσεις 20% μέσα σε ένα εξάμηνο μπορούν να αγοράσουν λάδια, προσφορά υπάρχει, και να περιμένουν τον «υγρό χρυσό» να ξεπεράσει τον πραγματικό χρυσό. Μακάρι να δικαιωθούν. Στο μεταξύ, μία ψύχραιμη ανάλυση θα έλεγε:
– περιμένουμε την ανθοφορία και να δέσει ο καρπός,
– παρακολουθούμε στενά την κατανάλωση ευχόμενοι και προσπαθώντας να ανέβει,
– είναι λογικό να λείψουν τα πολύ καλά (χημικά και οργανοληπτικά) έξτρα. Άρα να ανέβουν οι τιμές τους. Άγνωστο πότε, μέχρι ποιά νούμερα και, κυρίως, για πόσες ποσότητες,
– είναι λογικό να περισσέψουν τα βιομηχανικά και τα (κακά) παρθένα, ιδίως αν δεν πάει καλά η κατανάλωση, οπότε ίσως πιεστούν οι τιμές τους ανοίγοντας ακόμη περισσότερο την ψαλίδα με τα έξτρα.,
– κάπως έτσι να φτάσουμε στο φθινόπωρο κλείνοντας η 2025/26 με οριακά αποθέματα.
Ακολουθούν οι τιμές αυτής της εβδομάδας στην Ελλάδα, (βυτίο, ex-work):
| Περιοχή | Τιμή (€/kg) |
|---|---|
| Λακωνία έξτρα | 4,25 – 5,20 |
| Μεσσηνία έξτρα | 4,00 – 5,20(*) |
| Κρήτη έξτρα | 4,40 – 5,00 |
| Παρθένο 1,2° | 3,80 |
| Λαμπάντε 5° | 2,30 – 2,70⇓ |
(*) Για το δυσεύρετο ΠΟΠ Καλαμάτα
ΠΗΓΗ: olivenews.gr
