Ο καθηγητής Richard Reina, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Οικοφυσιολογίας και Διατήρησης στο Τμήμα Βιολογικών Επιστημών του Monash αναφέρει ότι «δεν ζευγαρώνουν όλοι για πάντα».
Η απιστία και στο χώρο των ζώων, θαλάσσιων και μη , είναι ένα συχνό φαινόμενο…
Η απιστία και στο χώρο των πτηνών, θαλάσσιων και μη , είναι ένα συχνό φαινόμενο που καταγράφεται πλέον από ερευνητές. Αυτή τη φορά οι μελέτες αφορούν τα «διαζύγια» των πιγκουίνων και με ποιά τα κριτήρια αποφασίζουν να εγκαταλείψουν το ταίρι τους.Και όλα αυτά τη στιγμή που οι πιγκουίνοι συχνά θεωρούνται ως τα «μονογαμικά» πτηνά με ξεχωριστή επικοινωνία μεταξύ των συντρόφων .
Στη συνύπαρξη και τα διαζύγια εστίασε το Πανεπιστήμιο Monash της Μελβούρνης καθηγητές του οποίο ασχολήθηκαν με πιγκουίνους του Phillip Island και τους λόγους που «χωρίζουν τους συντρόφους τους και αναζητούν νέο ταίρι».
Σε συνεργασία με το Island Nature Parks, για πάνω από μια δεκαετία, η ερευνητική ομάδα εστίασε στις πολύπλοκες σχέσεις του είδους και κυρίως «την περίπλοκη ερωτική ζωή του» για να καθορίσει τι μπορεί να προβλέψει για το αναπαραγωγικό μέλλον της αποικίας.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το ποσοστό των «διαζυγίων» στους πιγκουίνους είναι πιο αξιόπιστος δείκτης της αναπαραγωγικής επιτυχίας της αποικίας, συγκριτικά με περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως οι αλλαγές στο βιότοπο ή συμπεριφορές, όπως ο χρόνος αναζήτησης τροφής.
Συγκεκριμένα, περισσότερα διαζύγια και νέες ζευγαρώσεις σε μια αναπαραγωγική περίοδο συνδέονται με χαμηλότερη επιτυχία στο σύνολο της αποικίας.
Το Phillip Island φιλοξενεί 37.000 μικρούς πιγκουίνους, τη μεγαλύτερη αποικία του είδους στον κόσμο, που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο για να παρακολουθήσουν αυτά τα θαλασσοπούλια να επιστρέφουν από τον ωκεανό στις φωλιές τους, το σούρουπο.
Ο καθηγητής Richard Reina, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Οικοφυσιολογίας και Διατήρησης στο Τμήμα Βιολογικών Επιστημών του Monash, μελετά τους πιγκουίνους του νησιού εδώ και 20 χρόνια. Όπως αναφέρει, αντίθετα με την κοινή πεποίθηση, «δεν ζευγαρώνουν όλοι οι πιγκουίνοι για πάντα».
«Σε καλές περιόδους, οι περισσότεροι παραμένουν με τους συντρόφους τους, αν και συμβαίνουν συχνά μικρές… απιστίες», εξηγεί ο Reina. «Ωστόσο, μετά από μια κακή αναπαραγωγική περίοδο μπορεί να προσπαθήσουν να βρουν νέο σύντροφο για την επόμενη σεζόν, ώστε να αυξήσουν την αναπαραγωγική τους επιτυχία», προσθέτει.
Η ανάλυση έγινε κατά 13 αναπαραγωγικές περιόδους, με την παρακολούθηση εκείνων που άλλαξαν σύντροφο ή χώρισαν από τη μια περίοδο στην άλλη.
Συνολικά καταγράφηκαν σχεδόν 250 διαζύγια πιγκουίνων από περίπου χίλια ζευγάρια καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης κατά την οποία διαπιστώθηκε ότι οι χρονιές με χαμηλότερο ποσοστό διαζυγίων είχαν ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη αναπαραγωγική επιτυχία.
Η επιτυχία , σύμφωνα με τους ερευνητές το ποσοστό «διαζυγίων» αποτελεί έναν ακριβή προγνωστικό δείκτη της επιτυχίας, επειδή συσχετιζόταν με μεγαλύτερη ακρίβεια με τα ποσοστά αναπαραγωγής από ό,τι άλλοι παράγοντες που επηρέαζαν τους πιγκουίνους.
Από… κανάρα σε κανάρα πετάνε
Σύμφωνα με τους μελετητές γλαρόνια, χελιδόνια, παπαγαλάκια, κοτσύφια και συκοφάγοι εμφανίζουν υψηλά ποσοστά διαζυγίων όσο και ερωτική ασυδοσία στα αρσενικά
Σύμφωνα με παρατηρητές, τα πτηνά έχουν ένα ταίρι τουλάχιστον για μια περίοδο αναπαραγωγής σε ποσοστό 90%.
Ωστόσο, ακόμα και κάποια από αυτά που θεωρούνται μονογαμικά αλλάζουν ταίρι σε μια επόμενη αναπαραγωγική περίοδο παρά το γεγονός ότι ο «κλασικός» τους σύντροφος είναι εν ζωή –γεγονός που οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν ως «διαζύγιο». Ερευνητές αναφέρουν ότι ανακάλυψαν δύο βασικούς παράγοντες που οδηγούν σε διαζύγιο ένα ευρύ φάσμα ειδών.
Πρόκειται για την ερωτική ασυδοσία των αρσενικών αλλά και τις μεταναστεύσεις μεγάλων αποστάσεων. Όπως περιγράφουν ερευνητές από την Κίνα και τη Γερμανία στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the Royal Society πώς κατέληξαν στα ευρήματά τους, βασιζόμενοι σε ήδη δημοσιευμένα στοιχεία για τα ποσοστά διαζυγίων σε 232 είδη πουλιών.
Οι επιστήμονες μελέτησαν τα ποσοστά θνησιμότητας, τις αποστάσεις μετανάστευσης, ενώ βαθμολόγησαν τα θηλυκά και τα αρσενικά με «σκορ ερωτικής ασυδοσίας» βάσει δημοσιευμένων πληροφοριών για τη συμπεριφορά τους.
Τα ευρήματα έδειξαν πως τα είδη με αξιοσημείωτα υψηλά ποσοστά διαζυγίου έτειναν να είναι στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους, γεγονός που ίσχυε και για είδη με παροιμιώδη χαμηλά ποσοστά διαζυγίων. Το ίδιο μοτίβο καταγραφόταν και για τα «άσωτα» αρσενικά. Σύμφωνα με τους μελετητές , γλαρόνια, χελιδόνια, παπαγαλάκια, κοτσύφια και συκοφάγοι εμφάνιζαν τόσο υψηλά ποσοστά διαζυγίων όσο και ερωτική ασυδοσία στα αρσενικά, ενώ πετρίτες, άλμπατρος, χήνες και κύκνοι είχαν χαμηλά ποσοστά διαζυγίων και αρσενικής ασυδοσίας.
Παρότι οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα υψηλότερα ποσοστά αρσενικών «Δον Ζουάν» συνδέονταν με τα υψηλότερα ποσοστά διαζυγίων, αυτό δεν ίσχυε και για τα θηλυκά. «Όταν ένα αρσενικό πτηνό είναι ερωτικά ασυγκράτητο, αυτό συχνά εκλαμβάνεται ως μείωση της δέσμευσής του, καθώς η προσοχή του μοιράζεται μεταξύ πολλών θηλυκών. Αυτό μπορεί να το κάνει λιγότερο ελκυστικό ως ταίρι και συνεπώς “θύμα” διαζυγίου στην επόμενη αναπαραγωγική περίοδο. Από την άλλη, ένα αρσενικό μπορεί να ενισχύσει τη φυσική του κατάσταση ζευγαρώνοντας με πολλά θηλυκά»,αναφέρει σχετικά το Ινστιτούτο Συμπεριφοράς Ζώων Max Planck στη Γερμανία.
Ως αποτέλεσμα, τα ποσοστά διαζυγίων εκτιμάται πως αυξάνονται όπου τα αρσενικά έχουν περισσότερες ευκαιρίες «εξωσυζυγικών» σχέσεων. Παρ’ όλα αυτά, οι απιστίες των θηλυκών δεν έχουν τις ίδιες συνέπειες. Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης πως τα είδη που διήνυαν μεγαλύτερες αποδημητικές αποστάσεις διατηρούσαν υψηλότερα ποσοστά διαζυγίων.
