«Τρώνε με τους λύκους και κλαίνε με τον τσοπάνη». Αυτή η φράση αποδίδει με μοναδική ακρίβεια όσα ζούμε το τελευταίο διάστημα με αφορμή το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Η κυβέρνηση, αν και γνώριζε τι γινόταν, τα άφησε όλα στην τύχη τους, με ημέτερους να αλωνίζουν, εισπράττοντας τεράστια ποσά. Την ίδια στιγμή, στελέχη της κάνουν λόγο για τίμιους αγρότες, τους οποίους σέβονται αλλά αρνούνται να τους πληρώσουν.
Και δεν είναι μόνο αυτό… Με αφορμή την εξεταστική επιτροπή και όλα όσα συμβαίνουν στη Βουλή, η κυβέρνηση φαίνεται πως έχει επιλέξει να «μπαζώσει» και αυτό το σκάνδαλο με εξωφρενικά προκλητικό τρόπο. Ως πλειοψηφία, η Ν.Δ. δεν κάλεσε να καταθέσουν ούτε τον «Φραπέ» ούτε τον «Χασάπη» και τα άλλα στελέχη της. Ενώ κάλεσε δύο πρώην προέδρους του ΟΠΕΚΕΠΕ που δεν είναι στη ζωή! Αυτή η εξέλιξη από μόνη της δείχνει πως η κυβέρνηση ενδιαφέρεται να μεταθέσει τις ευθύνες, να θολώσει τα νερά και στο τέλος να κλείσει το σκάνδαλο χωρίς να ανοίξει μύτη.
Το τρελό της υπόθεσης; Τη στιγμή που έχει επιλέξει αυτή την τακτική, στελέχη της βγαίνουν και υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση θέλει όλα να βγούνε στο φως! Πώς όμως θα βγουν στο φως, όταν δεν καλούν τους πρωταγωνιστές του σκανδάλου; Ταλαιπωρήθηκαν οι Αρχές να ακούνε συνομιλίες και να τις αποκρυπτογραφούν για πολύ καιρό, αλλά όλα όσα συγκέντρωσαν δεν συγκίνησαν.
Παρά τις φανφάρες για άπλετο φως και δικαιοσύνη, ο λαός βλέπει μια κυβέρνηση να προσπαθεί να καλύψει τα «δικά της παιδιά»
Παρά τις φανφάρες για άπλετο φως και δικαιοσύνη, ο λαός βλέπει μια κυβέρνηση να προσπαθεί να καλύψει τα «δικά της παιδιά», να κρύψει τις ευθύνες του ίδιου του πρωθυπουργού, ο οποίος είχε άμεση ενημέρωση, και τίποτε περισσότερο. Είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, η εξεταστική θα λειτουργήσει ως πλυντήριο. Και στο τέλος θα αρχίσουν τα «παπαγαλάκια» να μιλάνε για διαχρονικό σκάνδαλο, για ευθύνες των αγροτών και για έλλειψη εθνικής συνείδησης…
Δυστυχώς, ο κανόνας τις συγκάλυψης των σκανδάλων με ηρωικές κορόνες θα ισχύσει και στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το Μαξίμου, προκειμένου να βγει με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες, επέλεξε το «μπάχαλο» στο όνομα της πλειοψηφίας – η λογική «έχω την πλειοψηφία, εγώ αποφασίζω». Αυτό μπορεί να φαντάζει δημοκρατικό σε ό,τι αφορά τη διακυβέρνηση της χώρας. Ομως, στην εξεταστική πρέπει να είναι οι καλύτεροι της Βουλής, οι απειθάρχητοι, οι βουλευτές που έχουν τσαγανό και οι οποίοι μπορούν να βάλουν τάξη στο χαώδες υλικό που έχει συγκεντρωθεί.
Αντί αυτού του δρόμου των δικαίων, η κυβέρνηση επέλεξε αυτόν της συγκάλυψης και της πολιτικής επιβίωσης πολλών. Δεν θέλησε να βρεθούν απολογούμενα πολλά στελέχη της, αν και θα έπρεπε. Προτίμησε να επιβάλει τη σιωπή, να τρομοκρατήσει όσους δεν θέλουν να ταυτίζονται με τα λαμόγια και στο τέλος να εκβιάσει για ένα πόρισμα αθωωτικό. Θα επιχειρήσει αυτή η κυβέρνηση να αποδώσει ευθύνες σε υπηρεσιακούς παράγοντες, σε συνεταιρισμούς, σε ιδιώτες, να μεταθέσει τη συζήτηση για ευθύνες σε αυτούς και να κλείσει το πολύ σε τρεις μήνες την υπόθεση, αφήνοντας στον λαό την πικρή γεύση του «μπαζώματος της αλήθειας», όπως έκανε με τόσα και τόσα σκάνδαλα, και κυρίως με τα Τέμπη.
Ολα δείχνουν ότι ο πρωθυπουργός φοβάται την αλήθεια. Και πρωθυπουργός που φοβάται την αλήθεια στο τέλος δεν αποφεύγει τις συνέπειες…
