ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»
Χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες για να καταλάβουν στη Βουλή ότι ο πρωτογενής τομέας δεν είναι υπόθεση του εκάστοτε υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης ούτε αυτοσχεδιασμού ανάλογα με τις προεκλογικές συνθήκες. Κόμματα, πανεπιστήμια, επιστημονικοί φορείς και, κυρίως, οι εκπρόσωποι των παραγωγών έπρεπε να έχουν λόγο και προτάσεις.
Τελικά, και αφού ο πρωτογενής τομέας είχε μπει στην «εντατική», η Βουλή αποφάσισε τη σύσταση διακομματικής επιτροπής και εδώ και λίγο καιρό άρχισε να ανακινεί το θέμα, διευθύνοντας τον διάλογο.
Ειδική αναφορά, εκτός των άλλων, έκανε το ΓΕΩΤΕΕ σχετικά με την είσοδο των νέων στη γεωργία, λέγοντας το αυτονόητο. Πέραν των ευχολογίων, ξεκαθάρισε ότι προϋπόθεση για την ένταξη νέων στον πρωτογενή τομέα είναι η δυνατότητα εξασφάλισης ενός αξιοπρεπούς και σταθερού βιοτικού επιπέδου στην ελληνική περιφέρεια. Και δεν στάθηκε μόνο στο κόστος παραγωγής και στις τιμές των προϊόντων, αλλά και στο αυτονόητο, ότι πολλοί μέχρι σήμερα αδιαφορούσαν. Ζήτησε πολιτικές ανάπτυξης της υπαίθρου, όπως υποδομές υγείας, σχολεία, μεταφορές, πολιτισμός, και γενικότερα συνθήκες που εξασφαλίζουν υψηλή ποιότητα ζωής για την παραμονή ή την προσέλκυση νέων ανθρώπων στην περιφέρεια. Κάτι που δεν είναι εύκολο, αλλά ούτε και αδύνατο.
Η Βουλή άρχισε να καταγράφει τα προβλήματα που αφορούν τους νέους αγρότες. Το αν τα πορίσματα γίνουν οδηγός για την επόμενη μέρα είναι ένα θέμα που θα πρέπει να παρακολουθούν από κοντά οι ίδιοι οι νέοι. Αν το αφήσουν και πάλι εν λευκώ στους πολιτικούς, θα έχουμε μία από τα ίδια
Τι άλλο πρότειναν οι γεωτεχνικοί; Διευκόλυνση πρόσβασης στη γεωργική γη μέσω κατάλληλων θεσμικών εργαλείων και αξιοποίησης της διαθέσιμης δημόσιας γης. Φορολογικά και ασφαλιστικά κίνητρα τόσο για την εγκατάσταση όσο, κυρίως, και για την παραμονή των νέων γεωργών στην ύπαιθρο. Βασικός παράγοντας, κατά το ΓΕΩΤΕΕ, για την ένταξη των νέων είναι και η καθοδήγηση, καθώς οι περισσότεροι, μη διαθέτοντας την απαραίτητη εμπειρία και τεχνογνωσία, καλούνται να πάρουν επιχειρηματικές και επενδυτικές αποφάσεις που προκαλούν εύλογα ανασφάλεια και υψηλή αίσθηση κινδύνου. Η λύση είναι η ανάπτυξη ενός αποτελεσματικού συστήματος γεωργικών συμβουλών (Εθνικό Σύστημα Γεωργικής Γνώσης και Συμβουλευτικής) που σε συνδυασμό με τη συνεχή κατάρτιση των νέων αγροτών μπορεί να τους παρέχουν επιστημονική και τεχνική υποστήριξη σε όλα τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας. Παράλληλα, σημαντική είναι και η αναβάθμιση των σπουδών και των προγραμμάτων κατάρτισης γεωτεχνικής εκπαίδευσης (ΣΑΕΚ, ΕΠ.ΑΛ. κ.λπ.) με σκοπό την προσέλκυση νέων αγροτών, τη διεύρυνση των γνώσεων και των δυνατοτήτων τους και, γενικότερα, τη δημιουργία ενός σύγχρονου και ελκυστικού επαγγελματικού χώρου. Σαφώς οι νέοι θα πρέπει να πειστούν με κάθε είδους κίνητρα να συμμετέχουν στα διάφορα συλλογικά σχήματα, κάτι που τα τελευταία χρόνια δεν βρίσκει πρόσφορο έδαφος. Οι νέοι γυρίζουν την πλάτη στους συνεταιρισμούς, αν και θα έπρεπε να πρωτοστατούν στην εξέλιξή τους.
Μέχρι σήμερα καμία κυβέρνηση δεν ασχολήθηκε με το ζήτημα των νέων αγροτών και της υπαίθρου. Σχολεία έκλεισαν, νέοι παιδικοί σταθμοί δεν ιδρύθηκαν, Κέντρα Υγείας εγκαταλείφθηκαν, έργα υποδομών βάλτωσαν, τα καφενεία έβαλαν λουκέτο και μετά ζητούν από τους νέους να γυρίσουν στον τόπο που γεννήθηκαν για να μην ερημώσει η ύπαιθρος.
Η ύπαιθρος, με την έννοια του χωριού, έχει ερημώσει. Η ζωή μετριέται στον ρυθμό των θανάτων, η κτηνοτροφία έχει περιοριστεί στο ελάχιστο. Οι παραδοσιακές καλλιέργειες ξεχάστηκαν. Αν μπορεί να αναστραφεί αυτή η κατάσταση θα το δείξει ο χρόνος. Τουλάχιστον η Βουλή άρχισε να καταγράφει τα προβλήματα που αφορούν τους νέους αγρότες. Το αν τα πορίσματα γίνουν οδηγός για την επόμενη μέρα είναι ένα θέμα που θα πρέπει να παρακολουθούν από κοντά οι ίδιοι οι νέοι. Αν το αφήσουν και πάλι εν λευκώ στους πολιτικούς, θα έχουμε μία από τα ίδια. Οταν σε περιτριγυρίζουν τα ποντίκια, είναι καλοί οι αγιασμοί, αλλά καλού κακού χρειάζονται και οι γάτες…