Από την εφημερίδα Έλληνας Αγρότης που κυκλοφορεί
Ο Σύνδεσμος Οινοποιείων σε συνεργασία με τον δήμο αναζητεί εναλλακτικές λύσεις
Για μια ακόμα χρονιά, η Σαντορίνη δεν δέχτηκε την απαραίτητη ποσότητα βρόχινου νερού, με αποτέλεσμα ο αμπελώνας να στρεσαριστεί και η παραγωγή να είναι μικρότερη της αναμενόμενης.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΥΡΑΤΙΔΗ
[email protected]
Πρόκειται για την τέταρτη χρονιά ανομβρίας και, όπως έχουμε ξαναγράψει στον «Ελληνα Αγρότη», ο Σύνδεσμος Οινοποιείων Σαντορίνης σε συνεργασία με τον δήμο αναζητεί εναλλακτικές λύσεις, μεταξύ των οποίων και η μετατροπή του νερού των βιολογικών καθαρισμών σε ποτιστικό.
Ωστόσο, οι λύσεις αυτές θα χρειαστούν χρόνο και σημαντικές επενδύσεις, ένα ποσοστό των οποίων είναι εξασφαλισμένο, σύμφωνα με όσα μας είπε ο Νίκος Ζώρζος, δήμαρχος Θήρας και Θηρασιάς. Τι θα γίνει, όμως, μέχρι τότε; Ηδη, οι φιάλες του ΠΟΠ Σαντορίνη, που βασίζεται στην ποικιλία Ασύρτικο, έχουν μειωθεί σημαντικά, με αποτέλεσμα να μην είναι εύκολη η κάλυψη της ζήτησης. Είναι κοινό μυστικό ότι η Σαντορίνη εισάγει Ασύρτικο, αλλά, σύμφωνα με τους οινοποιούς του νησιού, κανείς δεν τολμά να νοθεύσει με αυτό την ΠΟΠ Σαντορίνη, γιατί αν κάτι τέτοιο γινόταν γνωστό θα είχε τεράστιες συνέπειες για όλους τους οινοποιούς.
Προκειμένου, οι οινοποιοί να παραμείνουν βιώσιμοι, παρά τη μειωμένη παραγωγή, έχουν προχωρήσει ήδη σε δύο αυξήσεις τιμών στα κρασιά τους, οι οποίες έγιναν αποδεκτές από την αγορά, καθώς, όπως λένε οι ίδιοι, δεν προέκυψε στοκ στις αποθήκες τους. Είναι, όμως, εφικτή μια τρίτη αύξηση; Σύμφωνα με την Κατερίνα Φιλίππου, εκπρόσωπο της Santo Wines, «ο ερχόμενος Νοέμβριος θα δείξει αν η αγορά μπορεί να ανεχτεί τη δικαιολογημένη, λόγω κλιματικών συνθηκών, αύξηση των τιμών των κρασιών της Σαντορίνης».
Μια λύση θα μπορούσε να είναι η ανάπτυξη του αμπελώνα, ώστε τα ερχόμενα χρόνια, αν η κατάσταση κλιματικά παραμείνει ίδια, περισσότερα στρέμματα να παράγουν την ίδια ποσότητα με το παρελθόν. Ωστόσο και η λύση αυτή προσκρούει στην άναρχη οικιστική ανάπτυξη εξαιτίας του τουρισμού, αλλά και στις υπερβολικά υψηλές τιμές γης, για τον ίδιο λόγο.
Τα drones μπαίνουν στη «μάχη» με πιλοτικό πρόγραμμα ψεκασμών
Μια ομάδα οινοποιών της Σαντορίνης, με καταλύτη τον Πάρι Σιγάλα (φωτογραφία αριστερά), τον οινοποιό που ανέδειξε με τις οινοποιήσεις του την ποικιλία Ασύρτικο, συμμετέχουν σε ένα πιλοτικό πρόγραμμα ψεκασμών με drones, οι οποίοι στόχο έχουν να αυξήσουν την αντοχή των αμπελώνων στην ξηρασία.
Ο Γιάννης Ριζάκης, εκπρόσωπος της εταιρίας Terrawing, η οποία ανέλαβε το έργο, που πλησιάζει στο τέλος του, μας εξήγησε ότι τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται για τους ψεκασμούς είναι βιολογικά και η εφαρμογή τους μπορεί να μειώσει μέχρι και 90% τις ανάγκες του φυτού για πότισμα. Στη φετινή χρονιά θα γίνει συλλογή δεδομένων από διαφορετικά αμπελοτόπια, συνολικής έκτασης 250 στρεμμάτων, σε διαφορετικές περιοχές του νησιού. Στόχος είναι να διαπιστωθεί αν υπήρξαν βελτιώσεις στην ποσότητα και την ποιότητα του σταφυλιού παρά την ανομβρία.
Σε ποτιστικά μετατρέπονται τα αμπέλια
Η παραδοσιακή μορφή του σαντορινιού αμπελώνα είναι συνδεδεμένη με την κουλούρα, μια ιδιαίτερη μορφή διαμόρφωσης του βλαστού που συγκρατεί καλύτερα την υγρασία στον ανέκαθεν ξερικό αμπελώνα. Οταν ο Πάρις Σιγάλας εφήρμοσε πρώτος στο νησί γραμμικές καλλιέργειες με χρήση ποτιστικών είχε δεχθεί έντονες αντιδράσεις από οινοποιούς και παράγοντες του νησιού γιατί δεν ακολουθούσε την παράδοση. Πλέον, πολλοί οινοποιοί ακολουθούν το παράδειγμά του και τοποθετούν ποτιστικά στους αμπελώνες τους, ώστε να αντιμετωπίσουν την ολοένα αυξανόμενη ανομβρία. Προσωρινά, το νερό για το πότισμα φτάνει με υδροφόρες που γεμίζουν από το υπάρχον δίκτυο υδροδότησης. Αν τελικά το έργο μετατροπής των λυμάτων των βιολογικών καθαρισμών σε ποτιστικό νερό τελεσφορήσει, θα μπορούν οι υδροφόρες να γεμίζουν στα σημεία όπου βρίσκονται οι βιολογικοί.
Ωστόσο, η λύση θα μπορούσε να είναι ένα νέο δίκτυο υδροδότησης, που θα συνδέει τους βιολογικούς με σημεία κοντινά στους αμπελώνες, ώστε να περιοριστεί η ανάγκη μεταφοράς με υδροφόρες σε μεγάλες αποστάσεις. Αυτό είναι ένα έργο που, και υπό τις καλύτερες προϋποθέσεις, θα ήθελε τουλάχιστον μια πενταετία για να υλοποιηθεί, ώστε να βρεθούν οι οικονομικοί πόροι και να γίνουν οι εργασίες. Μέχρι τότε, αμπελουργοί και οινοποιοί θα πρέπει να βρουν λύσεις για να διατηρήσουν την παραγωγή τους στο επίπεδο της αγοραστικής ζήτησης.
