Μια επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει τα μυστικά των μορίων που προσελκύουν ή απομακρύνουν τον δάκο.
Ο δάκος της ελιάς (Bactrocera oleae) είναι το πιο επικίνδυνο παράσιτο για την ελαιοκαλλιέργεια, προκαλώντας τεράστιες ζημιές στους ελαιώνες. Αλλά πώς αυτή η μικρή μύγα εντοπίζει τις ελιές για να τοποθετήσει τα αυγά της; Η απάντηση βρίσκεται στις Πτητικές Οργανικές Ενώσεις (ΠΟΕ), που είναι υπεύθυνες για την επικοινωνία των φυτών με το περιβάλλον τους και που, απ’οτι φαίνεται, παίζουν καθοριστικό ρόλο στη συμπεριφορά του εντόμου.
Μια έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης (2025) αναλύει τη χημική σύνθεση των ελιών και ανακαλύπτει 33 ΠΟΕ που εκλύονται από τους καρπούς της ελιάς, οι οποίες προσελκύουν ή αποτρέπουν τον δάκο. Ορισμένοι σύνθετοι οργανικοί τύποι, όπως το α-κοπαένιο, το τερπένιο και το τολουόλιο, είναι ελκυστικοί για την αναπαραγωγή του εντόμου, ενώ άλλοι όπως το δ-λεμονένιο και το ο-ξυλένιο λειτουργούν ως φυσικά αποτρεπτικά για την προσέγγισή του.
Αξιοσημείωτο είναι ότι οι ελιές με υψηλότερο περιεχόμενο αντιοξειδωτικών ή λιπαρών οξέων και λιγότερη σκληρότητα μπορεί να μειώσει ελκυστικότητα του καρπού στο έντομο. Η έρευνα στοχεύει να αναπτύξει νέους γενετικούς τύπους ελιάς που θα είναι λιγότερο ελκυστικοί για τον δάκο, αξιοποιώντας τα ΠΟΕ και τη σύνθεση των λιπαρών οξέων.
Πηγή: olivonews.it
