Από την εφημερίδα Έλληνας Αγρότης που κυκλοφορεί
Ολα άλλαξαν για την ντομάτα στον δυτικό κόσμο το 1820, όταν ο περιηγητής, συνταγματάρχης Robert Gibbon Johnson συνέλεξε σπόρους από όλο τον κόσμο και ενθάρρυνε Αμερικανούς αγρότες να τους καλλιεργήσουν
Πολλοί υποστηρίζουν ότι η ντομάτα είναι φρούτο, υπάρχουν όμως και αυτοί οι οποίοι την κατατάσσουν στα λαχανικά. Η διαμάχη είναι δικαιολογημένη, αν σκεφτεί κανείς ότι θεωρείται ένα από τα βασικότερα συστατικά της μεσογειακής διατροφής
Οι βοτανολόγοι επιμένουν ότι πρόκειται για φρούτο, αλλά μια δικαστική απόφαση που έρχεται από το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών το 1893 την κατατάσσει στα λαχανικά. Η απόφαση στηρίχτηκε στο γεγονός ότι, επειδή οι ντομάτες τρώγονται συνήθως μαγειρεμένες ή σε σαλάτα μαζί με το φαγητό και όχι ύστερα από αυτό, είναι λαχανικά και όχι φρούτα. Η απόφαση είχε πρακτική αξία, καθώς θα φορολογούνταν διαφορετικά.
Οι βοτανολόγοι μετρούν δεκάδες είδη: ροζ ντομάτες -μια ποικιλία από το 1800, η οποία θεωρείται η πιο νόστιμη-, η Cherokee Purple, η θεωρούμενη και η αυθεντική ποικιλία από το Τενεσί, οι μεγάλες ροζ ντομάτες της ποικιλίας Gregory’s Altai από τη Σιβηρία, η αχλαδόμορφη ντομάτα του Περού, η μαύρη ντομάτα της Κριμαίας, η λευκή του Μεξικού, τα ντοματάκια cherry, οι ντομάτες μπονσάι, τα πομοντόρια, καθώς και οι πράσινες ντομάτες.
Η ιστορία της ντομάτας ξεκινά γύρω στο 700 μ.Χ., όταν την καλλιεργούσαν οι Αζτέκοι και οι Ινκας στην Κορδιλιέρα των Ανδεων, η οποία εκτείνεται από το Περού και τον Ισημερινό έως τη Βολιβία. Την αποκάλεσαν «tomatl» ή «xtomatl» από μια μεξικανική διάλεκτο (Nahuatl). Το 1520, ο Ισπανός κονκισταδόρ Κορτέζ είδε τις ντομάτες σε μια υπαίθρια αγορά και μετέφερε σπόρους στην Ισπανία. Από εκεί κατέληξαν στη Νάπολη της νότιας Ιταλίας και πήραν το όνομα «χρυσό μήλο», δηλαδή «pomo d’oro». Οι πρώτοι βοτανολόγοι ήταν αρχικά καχύποπτοι με την ντομάτα, και αυτό οφείλεται στην ομοιότητά της με το φυτό Atropa Belladonna (μπελαντόνα) της ίδιας οικογένειας των Solanaceae. Η μπελαντόνα ή, αλλιώς, άτροπος ήταν γνωστή από την αρχαία Ελλάδα και συνδεόταν με θεραπευτικές, δηλητηριώδεις και ψυχοτρόπες ιδιότητες λόγω της ατροπίνης που περιέχει. Τα μαγειρικά σκεύη της εποχής περιείχαν μεγάλη ποσότητα μολύβδου, κι επειδή η ντομάτα είναι όξινη, μόλις έμπαινε στην κατσαρόλα διάβρωνε το σκεύος με αποτέλεσμα να απελευθερωθεί μόλυβδος στο φαγητό, οπότε υπήρχε κίνδυνος δηλητηρίασης.
Ολα άλλαξαν για την ντομάτα στον δυτικό κόσμο το 1820, όταν ο περιηγητής, συνταγματάρχης Robert Gibbon Johnson συνέλεξε σπόρους ντομάτας από όλο τον κόσμο και ενθάρρυνε Αμερικανούς αγρότες να τους καλλιεργήσουν. Για να διαψεύσει τις φήμες περί δηλητηριώδους δράσης της ντομάτας, ο Johnson έφαγε δημοσίως ένα ολόκληρο καλάθι στα σκαλιά του δικαστηρίου του Σάλεμ του Νιου Τζέρσεϊ. Προς έκπληξη όλων, δεν έπαθε κάτι, και έτσι η ντομάτα έκανε ένα νέο ξεκίνημα ως βασικό συστατικό της αμερικανικής διατροφής.
Στην Ελλάδα, η ντομάτα έγινε γνωστή το 1818 από τους Βαυαρούς μάγειρες που έφερε μαζί του ο βασιλιάς Οθωνας.
Η ντομάτα καλλιεργείται τώρα πια σε όλο τον κόσμο και, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, οι Ελληνες τρώνε ανά άτομο περισσότερες ντομάτες από ό,τι οι άνθρωποι σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Η κονσερβοποίηση της ντομάτας άρχισε το 1920 περίπου. Στην Bunol της Ισπανίας γίνετε κάθε χρόνο, την τελευταία Τετάρτη του Αυγούστου, φεστιβάλ ντομάτας με αποκορύφωμα τον περίφημο ντοματοπόλεμο. Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα πώς άρχισε το συγκεκριμένο έθιμο. Μια εκδοχή αναφέρει ότι το 1945 οι αγρότες της περιοχής, δυσαρεστημένοι από την κυβερνητική πολιτική, επιτέθηκαν στους τοπικούς άρχοντες με ντομάτες…
