Με τον περιφερειάρχη Θεσσαλίας κ. Δημήτρη Κουρέτα μπορεί να διαφωνεί
κάποιος για τις πολιτικές του θέσεις. Ωστόσο, είναι ο περιφερειάρχης ο
οποίος για πρώτη φορά επιχειρεί να αναδείξει το θέμα των
γαλακτοκομικών της Ελλάδας, αν και είναι “έξω από τα καθήκοντά του”.
Με άρθρο του στα τοπικά Μέσα αποδεικνύει ότι στο εξωτερικό
επιχειρηματίες “έλκονται” από τα ελληνικά ονόματα σε φέτα και
γιαούρτι, σε μια προσπάθεια να προσεγγίσουν τους καταναλωτές.
Με ονόματα που παραπέμπουν στην μυθολογία ,όπως λέει, «επικοινωνούν»
έμμεσα στους καταναλωτές τη γεύση και την ποιότητά των ελληνικών
γαλακτοκομικών προϊόντων”.
Με τα “λογότυπα”: Patros, Lyttos, Athos (!), Elinas, Nikos,
Athentikos, Oikos, Yaos, Odyssey κ.ά,οι ξένες βιομηχανίες είναι σαν
να αποδέχονται οτι τα δύο προϊόντα έχουν χρώμα ελληνικό σε μια περίοδο
που σε πολλές χώρες το όνομα “φέτα” αν και ΠΟΠ ,αντιγράφετε παράνομα
σε πολλές άλλες χώρες.
Σύμφωνα με τον κ. Κουρέτα οι ξένοι ,σε αντίθεση με ο,τι συμβαίνει
στην Ελλάδα, στις συσκευασίες κυριαρχούν τα χρώματα όπως το μπλε και
το άσπρο. “Παραδοσιακά νησιώτικα σπιτάκια, ανεμόμυλοι, κίονες, η
Ακρόπολη, χωριάτικες σαλάτες, δημιουργούν συνδηλώσεις ελληνικότητας σε
προϊόντα που δυστυχώς στην πλειονότητα τους δεν παρασκευάζονται στην
Ελλάδα”, τονίζει.
Ειδική αναφορά γίνεται στο γιαούρτι καθώς τα 8,5 δις της αξίας του
παγκόσμιου Greek Yogurt μόνο τα 400 εκ. αφορούν την Ελλάδα (εσωτερική
κατανάλωση και εξαγωγές μαζί). Μιλάμε για ένα πραγματικό λευκό
Ελντοράντο όπου η Ελλάδα βρίσκεται στην προνομιακή πρώτη θέση
αναγνωρισιμότητας σε παγκόσμιο επίπεδο.
Παρά τη διεθνή αναγνωσιμότητα των προϊόντων όμως χώρες όπως για
παράδειγμα η Γερμανία “αφού εξάντλησε όλους τους νόμιμους δρόμους και
τα δικαστικά επιχειρήματα στη μάχη της φέτας, που τελικά έχασε,
κινείται πλέον σε τρεις κατευθύνσεις προκειμένου να κερδίσει το
ευρωπαϊκό κοινό, αξιοποιώντας το τεράστιο δίκτυο καταστημάτων που
διαθέτει όπως είναι τα Lidl, Aldi κ.ά”.
Μετά την αποτυχία της η Γερμανία πέρασε στην αντεπίθεση σε τρεις κατευθύνσεις:
Η πρώτη κατεύθυνση αφορά στα λευκά τυριά ωρίμανσης με αγελαδινό γάλα,
όπου χρησιμοποιούνται όλα τα παραπάνω σύμβολα, εικόνες και λέξεις που
παραπέμπουν στη Φέτα, ενώ τα προϊόντα αυτά διατίθενται σε τιμές που
κυμαίνονται από 10 μέχρι 13 ευρώ το κιλό.
Η δεύτερη κατεύθυνση αφορά επενδυτικές κινήσεις όπου γερμανικοί
κολοσσοί, αγοράζοντας μερίδια ελληνικών εταιριών, διαθέτουν στην
γερμανική αλλά και στην ευρωπαϊκή αγορά ελληνική φέτα με τη δική τους
ετικέτα απολύτως νόμιμα. Την εισάγουν και την μεταπωλούν.
Η τρίτη κατεύθυνση αφορά μια επιθετική στρατηγική πωλήσεων με
αντικείμενο το γιαούρτι όπου Γερμανοί και άλλοι κατασκευαστές,
πλημμυρίζουν τις αγορές με «ελληνικό γιαούρτι» ένα brand name που
δυστυχώς δεν καταφέραμε να κατοχυρώσουμε.
Το κακό είναι ότι η Ελλάδα η οποία υπερηφανεύεται για την ποιότητα των
προϊόντων της έχει καταφέρει να τα υπονομεύσει η ίδια αφού δεν έχει
πετύχει να τα επιβάλει στη διεθνή αγορά .
Ο κ. Κουρέτας αναφέρεται και στην προσπάθεια της Περιφέρεια για την
ανάδειξη των τοπικών προϊόντων, την τυποποίησή τους, τη βελτίωση της
ποιότητάς τους και τη διασφάλιση της ιχνηλασιμότητάς τους. Είναι όμως
ολοφάνερο ότι η προσπάθεια για τη στήριξη των αγροκτηνοτροφικών
προϊόντων δε μπορεί παρά να είναι ομαδική.
Μοιραία, από τις μέχρι τώρα εξελίξεις, προκύπτει ότι λείπουν τα
κίνητρα για τα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τον
αγροκτηνοτροφικό τομέα. Χωρίς πρόβατα, κατσίκια και αγελάδες η περιοχή
είναι καταδικασμένη. Χρειαζόμαστε περισσότερο γάλα για την παραγωγή
των ελληνικών γαλακτοκομικών προϊόντων αλλά και κρέας .Αυτή η ανάγκη
είναι γνωστή. Αυτό που λείπει είναι ο συντονισμός των Περιφερειών
ώστε να τεθούν οι βάσεις για έναν πιο ανταγωνιστικό πρωτογενή τομέα με
αρχές και κανόνες….
