Τελικά, γνωρίζουμε τι τρώμε; Οχι. Παρά όσα ακούγονται, επικρατεί ένας χαμός στα ράφια των σούπερ μάρκετ, γεγονός που ανάγκασε την Ε.Ε. να αναδεικνύει δεκάδες παρατυπίες ύστερα από καταγγελίες-πληροφορίες στο Alert and Cooperation Network.
Το Alert and Cooperation Network (ACN) είναι ένα δίκτυο της Ευρωπαϊκής Ενωσης που διευκολύνει την ανταλλαγή πληροφοριών και τη συνεργασία μεταξύ των κρατών-μελών σχετικά με τους επίσημους ελέγχους στην αγροδιατροφική αλυσίδα. Λειτουργεί μέσω της πλατφόρμας iRASFF, η οποία επιτρέπει την ανταλλαγή ειδοποιήσεων και τη συνεργασία για θέματα, όπως η ασφάλεια τροφίμων, η απάτη, η ευζωία των ζώων, τα κατοικίδια και η υγεία των φυτών.
Από τα μέχρι τώρα στοιχεία προκύπτει ότι υπάρχουν πολλές πιθανές παρατυπίες στην αγορά της Ευρώπης, και βεβαίως της Ελλάδας, η οποία εμφανίζει πολλές περιπτώσεις παραπλανητικής ονομασίας προϊόντων. Συνήθως, οι καταγγελίες αφορούν παρεμβάσεις που παραπλανούν τους καταναλωτές, αλλά και νοθείες που αφορούν τα λάδια και τα γαλακτοκομικά.
Από τα μέχρι τώρα στοιχεία προκύπτει ότι υπάρχουν πολλές πιθανές παρατυπίες στην αγορά της Ευρώπης, και βεβαίως της Ελλάδας, η οποία εμφανίζει πολλές περιπτώσεις παραπλανητικής ονομασίας προϊόντων
Σύμφωνα με την έκθεση του Σεπτεμβρίου της Ε.Ε., περιπτώσεις που εμφανίζονται στη μηνιαία αναφορά σκιαγραφούν το εύρος των ύποπτων πρακτικών στη διακίνηση τροφίμων. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται περιστατικά νοθείας σε ελαιόλαδα που δηλώνονταν ως extra virgin, ενώ ανιχνεύθηκαν ίχνη άλλων φυτικών ελαίων. Η Ελλάδα εμφανίζεται σε υποθέσεις όπου η ονομασία προϊόντων αποδείχθηκε παραπλανητική, όπως η χρήση της ένδειξης «Kalamata» σε παρτίδες που δεν ανταποκρίνονταν στις προδιαγραφές ΠΟΠ.
Σημαντικό μέρος των υποθέσεων αφορά επίσης γαλακτοκομικά προϊόντα με αλλοιωμένη σύνθεση, όπως «φέτα» με περιεκτικότητα που υπερβαίνει τα επιτρεπτά όρια της ενωσιακής νομοθεσίας. Στην ίδια κατηγορία εντοπίζονται και περιπτώσεις χρήσης μη εγκεκριμένων ουσιών, όπως το διοξείδιο του τιτανίου (E171), σε γλυκίσματα και αρτοσκευάσματα.
Σε όλη την Ε.Ε., και κυρίως στη χώρα μας, το μεγάλο πρόβλημα είναι οι έλεγχοι τόσο στα σύνορα όσο και στα σούπερ μάρκετ. Ο κακός χαμός γίνεται στη διακίνηση φορτίων ζωικής προέλευσης, και βεβαίως οσπρίων, μελιού και σε δεκάδες άλλα προϊόντα ευρείας κατανάλωσης. Οι αγρότες, οι οποίοι βρίσκονται σε κινητοποιήσεις εδώ και πολλές δεκαετίες, πάντα έβαζαν ως προϋπόθεση για την προστασία της παραγωγής τους την πάταξη των παράνομων ελληνοποιήσεων. Εγινε κάτι; Οχι. Είναι δύσκολο; Πιθανόν. Είναι ακατόρθωτο; Οχι. Η Ελλάδα δεν έχει επάρκεια σε κρέατα (εκτός από τα κοτόπουλα), σε μέλι, σε όσπρια και πάει λέγοντας. Οι αρμόδιοι φορείς γνωρίζουν ακριβώς τι παράγουμε και τι καταναλώνουμε. Βεβαίως, είναι δύσκολο να βρεθούν τόσοι ελεγκτές για όλη τη χώρα. Υπάρχουν, ωστόσο, οι βιομηχανίες επεξεργασίας, εισαγωγείς και πολλοί άλλοι που έχουν αναλάβει το… θεάρεστο έργο της διατροφής.
Βεβαίως, τα πρόστιμα μπορούν να δώσουν μια λύση. Επιβάλλονται; Ναι. Πληρώνονται; Δύσκολο να πει κανείς με σιγουριά. Οι εταιρίες προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη και όλα χρειάζονται τον χρόνο τους. Επίσης, θα μπορούσε η κυβέρνηση να «βγάζει στη σέντρα» τις εταιρίες οι οποίες διαθέτουν προϊόντα αμφιβόλου ποιότητος.
Τέλος πάντων, υπάρχουν πολλά. Το βέβαιο είναι ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση θέλει να βάλει τάξη μπορεί. Θέλει; Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Ολα τα στοιχεία δείχνουν ότι δεν θέλει. Οπως δεν θέλει να χτυπήσει την ακρίβεια, αποδίδοντας τις αυξήσεις σε εξωγενείς παράγοντες.
Τα προβλήματα με τα τρόφιμα είναι πολλά και δυσεπίλυτα. Οι αγρότες τα λένε, οι καταναλωτικές οργανώσεις τα καταγγέλλουν, αλλά ουδείς ακούει. Και δεν ακούει γιατί τα έχει αφήσει όλα στο… φιλότιμο των επιχειρηματιών…
