Σε όλο τον κόσμο, η στήριξη των νέων αγροτών είναι βασική προϋπόθεση για τη συνέχιση της πρωτογενούς παραγωγής. Αναφορές, βέβαια, γίνονται και στη χώρα μας, αλλά μέχρι εκεί. Και μιλάμε για μια χώρα η οποία αντιμετωπίζει το πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού και ταυτόχρονα την έλλειψη εργατών γης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το αύριο του αγρότη.
Οι προτάσεις των συνεταιρισμών
Οι συνεταιρισμοί κατά καιρούς κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, αλλά όποιες προτάσεις μένουν στα συρτάρια των αρμoδίων. Κι όμως, αυτές οι προτάσεις θα μπορούσαν να αντιστρέψουν την κατάσταση, αν υπήρχε σχέδιο. Εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα μένουν ακαλλιέργητα, ενώ η χρήση σύγχρονων τεχνολογιών είναι το μεγάλο ζητούμενο.
Σε μια εποχή που ακόμα και η φυσική παρουσία του αγρότη θα ελέγχεται δορυφορικά, στην οποία οι δηλώσεις πρέπει να συνοδεύονται από φωτογραφίες μέσω κινητών, οι νέοι που είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία δεν έχουν χώρο…
Μελέτες για τη χρήση γης και κυρίως για τα παρατημένα χωράφια δεν υπάρχουν, αλλά και όπου υπάρχουν δεν αξιοποιούνται. Οι ομάδες παραγωγών είναι λίγες, παρά την ανάγκη ενίσχυσής τους. Η δε περιβόητη «αναδιάρθρωση καλλιεργειών», που θα απλουστεύσει τη ζωή των παραγωγών, παραμένει όνειρο.
Κι όμως, οι συνεταιριστές έχουν προτείνει να περάσουν τα εγκαταλειμμένα κτήματα στους νέους. Να αυξηθούν οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις και να γίνει πλέον οργανωμένα η χρήση εφαρμογών για τη γεωργία ακριβείας, η οποία είναι το μέλλον.
Drones και εκτατικές
Για παράδειγμα, η χρήση droneς στις εκτατικές καλλιέργειες αυτόματα θα απάλλασσε πολλούς αγρότες από τον βραχνά των εργατών γης, οι οποίοι κάποια στιγμή θα πάψουν να «εισάγονται». Επίσης, θα έδινε την ευκαιρία είτε σε συνεταιριστικά σχήματα είτε σε μεμονωμένους παραγωγούς να επενδύσουν σε σύγχρονα μηχανήματα, τα οποία χρησιμοποιούνται ευρέως από ανταγωνιστικές χώρες. Ολα αυτά θα μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα. Η ενίσχυση των γεωργών νεαρής ηλικίας θα έπρεπε να αποτελεί κρίσιμη προτεραιότητα για την Ελλάδα, με στόχο την ανανέωση των γενεών στον αγροτικό τομέα, ο οποίος αντιμετωπίζει έντονο πρόβλημα γήρανσης, καθώς μεγάλο ποσοστό των αγροτών είναι άνω των 55 ετών.
Σε μια εποχή που ακόμα και η φυσική παρουσία του αγρότη θα ελέγχεται δορυφορικά και οι δηλώσεις πρέπει να συνοδεύονται από φωτογραφίες μέσω κινητών, η νέα γενιά του πρωτογενή τομέα η οποία είναι εξοικειωμένη με την τεχνολογία δεν έχει χώρο…
Δεν είναι, όμως… Οι εκάστοτε υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης περιορίζονται στο να ανακοινώνουν προγράμματα, αλλά αποφεύγουν να μπουν στην ουσία του θέματος, που είναι το πώς αυτά μπορούν να αξιοποιηθούν από τους νέους, σε τι εκτάσεις θα υλοποιηθούν οι σχεδιασμοί και με ποιες προϋποθέσεις. Οι υπουργοί προτιμούν να γίνονται, για χάρη της μικροπολιτικής, γεωπόνοι, κτηνίατροι και ό,τι άλλο, αντί να σχεδιάζουν, να προβλέπουν και να διευκολύνουν όλους όσοι θέλουν να επενδύσουν στον πρωτογενή τομέα.
Τα λένε τα πανεπιστήμια
Ακόμα και οι πλέον μετριοπαθείς επιμένουν πως ο αγρότης του μέλλοντος πρέπει να εξελιχθεί σε δραστήριο επιχειρηματία για να ζήσει αξιοπρεπώς. Αντ’ αυτού, βλέπουμε ότι η Ελλάδα δεν έχει μπει ακόμα σε αυτή τη λογική. Οι αρμόδιοι υπουργοί δεν συζητάνε με τους άμεσα ενδιαφερομένους, αλλά ούτε οι Περιφέρειες, πλην εξαιρέσεων, μπαίνουν στον κόπο να ασχοληθούν με το πρόβλημα. Ακόμα και σε περιοχές όπως η Δυτική Μακεδονία, στην οποία ο πρωτογενής τομέας έχει εξαφανιστεί, ουδείς προσπαθεί να τον ανατάξει.
Τα πανεπιστήμια τα λένε και τα ξαναλένε, αλλά ούτε οι δικές τους προτάσεις λαμβάνονται υπόψη. Το αποτέλεσμα αυτής της αδράνειας είναι προδιαγεγραμμένο: θα κλαίμε για πολλοστή φορά πάνω από το χυμένο γάλα, με τους πολιτικούς να προσπαθούν να ρίξουν τις ευθύνες στους προηγούμενους, όταν η ύπαιθρος θα μετρά τη ζωή στον ρυθμό των θανάτων…
