Από την εφημερίδα Έλληνας Αγρότης που κυκλοφορεί
Οι αρχαίοι Ελληνες πίστευαν ότι προερχόταν από τη Μικρά Ασία, και συγκεκριμένα από την πόλη της Κερασούντας, κοντά στον Εύξεινο Πόντο. Ο Ρωμαίος στρατηγός Λούκουλλος το ανακάλυψε και το μετέφερε στην Ιταλία
Mπορεί τα κεράσια να απασχολούν τους καταναλωτές για τις ασυνήθιστα υψηλές τιμές τους, αλλά έχει και αυτό τη δική του ιστορία. Για τον τόπο καταγωγής του φρούτου κανείς δεν ξέρει να πει με σιγουριά. Οι αρχαίοι Ελληνες πίστευαν ότι προερχόταν από τη Μικρά Ασία, και συγκεκριμένα από την πόλη της Κερασούντας, κοντά στον Εύξεινο Πόντο. Ο Ρωμαίος στρατηγός Λούκουλλος το ανακάλυψε και το μετέφερε στην Ιταλία. Οπως και να έχει, το κεράσι θεωρείται ο βασιλιάς των φρούτων, αλλά παραμένει ευάλωτο στις καιρικές συνθήκες, γεγονός που επηρεάζει άμεσα την τιμή του. Πρόκειται για αποδοτική καλλιέργεια, αρκεί οι συνθήκες να είναι καλές και να μπορούν οι παραγωγοί να σηκώσουν το βάρος του κόστους της.
Είναι το πρώτο οπωροφόρο δέντρο που ανθίζει την άνοιξη. Τα κεράσια χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, σε αυτά με μαλακή σάρκα, που δεν τα προτιμά η αγορά, και στις ποικιλίες με τραγανή σάρκα, που είναι οι… σταρ. Σε αυτή τη δεύτερη ποικιλία ανήκουν και τα μοναδικά ΠΟΠ Τραγανά Ροδοχωρίου Ημαθίας, χωριό Πόντιων προσφύγων. Υπάρχουν βεβαίως και τα πετροκέρασα με το ωχρορόδινο χρώμα, που ανήκουν στις επιλεγόμενες «γαλανές» ποικιλίες (και χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιομηχανία τροφίμων).
Καλλιέργειες που αγγίζουν τα 170.000 στρέμματα
Αν και έχουμε συνδέσει την κερασιά με τα ορεινά μέρη, σήμερα καλλιεργείται σε όλα τα διαμερίσματα της χώρας, σε εκτάσεις που πλησιάζουν τα 170.000 στρέμματα. Η κερασιά καλλιεργείται ακόμα και στα νησιά, από τη Χίο, τη Νάξο και την Κρήτη μέχρι την Κύπρο. Πρόκειται για άγνωστες τοπικές ποικιλίες που καλύπτουν τις ανάγκες αυτοκατανάλωσης και σε έναν βαθμό τις ανάγκες της τοπικής αγοράς.
Οι μεγαλύτεροι κερασώνες περίπου κατά 80% βρίσκονται στη Μακεδονία, με επίκεντρο τους νομούς κυρίως της Πέλλας και της Ημαθίας, αλλά και της Πιερίας, με πιο γνωστές ποικιλίες τα Τραγανά Εδέσσης, τα γνωστά σε όλους μας Κεράσια Βοδενών, τα Μπακιρτζέικα και τα Τσολακέικα, όλα τραγανόκαρπα.
Είναι σημαντική η θέση της χώρας μας στην παγκόσμια κατάταξη όσον αφορά την παραγωγή κερασιών, αφού βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα. Συνολικά στην Ελλάδα καλλιεργούνται 170.000 στρέμματα και παράγονται περίπου 70.000-90.0000 τόνοι κεράσια τον χρόνο. Οι περιοχές που παράγουν τα περισσότερα κεράσια στην Ελλάδα είναι κατά σειρά οι Πέλλα, Ημαθία, Πιερία, Φθιώτιδα, Ροδόπη, Λάρισα, Μαγνησία, Κοζάνη και Γρεβενά. Ειδικά στην Πιερία, στις περιοχές Ράχη και Κολινδρός, όπου παράγονται έξοχα κεράσια που κατακλύζουν τις διεθνείς αγορές, ο Πιερικός Οργανισμός Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής (ΠΟΤΑΠ) εντάσσει στις δράσεις του τον θεσμό «Ανθισμένες Κερασιές της Πιερίας», προβάλλοντας στα πέρατα του κόσμου τους ανθισμένους κερασώνες με στόχο να προσελκύσει επισκέπτες.
Οι παλιές, τοπικές ποικιλίες που έχουν σχεδόν εξαφανιστεί:
-Κηφισιάς Αττικής, που υπάρχουν σε κάποιους κήπους ακόμα και κινδυνεύουν με εκφυλισμό.
-Τραγανά Κομοτηνής, που εξακολουθούν να καλλιεργούνται στη Ροδόπη.
-Μαύρα Τριπόλεως, που δεν καλλιεργούνται συστηματικά.
-Πετροκέρασο Τραγανό Αχαΐας (γαλανή ποικιλία), που δεν καλλιεργείται συστηματικά.
-Φράουλα Βόλου, με διάσπαρτα δέντρα στην περιοχή του Πηλίου (γαλανή ποικιλία).
-Οι νέες, ανθεκτικές ποικιλίες εισαγωγής Royal (αμερικανική), Νimpa (αμερικανική), Red Pacific (αμερικανική).
-Οι εισαγόμενες από παλιά ποικιλίες.
-Οι καρδιόσχημες καναδέζικες Summit και Canada Giant.
