ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»
Οι μηδενικές γεννήσεις σε 11 από τους 17 δήμους της Ηπείρου είναι ένα ακόμα σημάδι ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε περιδίνηση, με μια πολύ πιθανή επώδυνη πτώση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε το υπουργείο Εσωτερικών για το πρώτο δίμηνο του 2026, σε 11 από τους 17 δήμους της Ηπείρου καταγράφηκαν μόνο θάνατοι. Ο μόνος που έχει θετικό πρόσημο θανάτων – γεννήσεων είναι ο Δήμος Ιωαννίνων, όπου γεννήθηκαν 260 άτομα και έφυγαν από τη ζωή 196. Σε όλους τους άλλους, ακόμα και σε αυτούς που δεν έχουν μηδενικές γεννήσεις, το πρόσημο ζωής – θανάτου είναι αρνητικό.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΥΡΑΤΙΔΗ
[email protected]
Το φαινόμενο δεν αφορά μόνο τους ορεινούς δήμους, αλλά και μεγάλες πόλεις. Για παράδειγμα, στην Αρτα είχαμε 80 θανάτους και 26 γεννήσεις, στην Πρέβεζα 71 θανάτους και 2 γεννήσεις και στην Ηγουμενίτσα 40 θανάτους και μηδέν γεννήσεις. Πιθανώς, η εικόνα είναι λιγότερο τραγική από όσο δείχνει, αν υποθέσουμε ότι κάποιες γεννήσεις από κοντινές πόλεις γίνονται στα Ιωάννινα, οπότε καταγράφονται στο εκεί ληξιαρχείο. Ωστόσο, παραμένει εξαιρετικά ανησυχητική, κυρίως γιατί εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία δεν υπάρχουν σημάδια που να δείχνουν την αντιστροφή της.
Η Ηγουμενίτσα αναζητεί λύσεις για την ελαιοκομία
Σύμφωνα με τον Ηλία Παππά, αντιδήμαρχο Προγραμματισμού Ανάπτυξης και Ψηφιακής Πολιτικής του Ηγουμενίτσας, «η εικόνα που δείχνουν τα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών δεν αντιπροσωπεύει 100% την πραγματικότητα». Και συμπληρώνει: «Πολλοί συμπολίτες μας προτιμούν να πηγαίνουν στα Ιωάννινα για τις γεννήσεις, αλλά στη συνέχεια επιστρέφουν εδώ, όπως αποδεικνύεται από τον αριθμό των ατόμων που αυξάνεται στις οικογενειακές μερίδες. Ωστόσο, πράγματι λείπουν χέρια στον πρωτογενή τομέα».
Ο Δήμος Ηγουμενίτσας και μικρότεροι όμοροι δήμοι έχουν μία από τις μεγαλύτερες παραγωγές μανταρινιών στην Ελλάδα. Οπως λέει ο Ηλίας Παππάς, «παλαιότερα, στις περιόδους που χρειαζόμασταν περισσότερους εργάτες, κυρίως κατά τη συγκομιδή, το εργατικό δυναμικό ερχόταν από την Αλβανία. Τώρα, αυτό έχει αλλάξει και οι εργάτες έρχονται κυρίως από την Ασία, και συγκεκριμένα τις Φιλιππίνες, μέσω διακρατικών συμφωνιών».
Εκεί που φαίνεται ότι υπάρχει μεγαλύτερο πρόβλημα είναι στην παραγωγή ελιάς και ελαιολάδου. Ειδικά στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές υπάρχει μεγάλη εγκατάλειψη των ελαιόδεντρων, που σε κάποιες περιπτώσεις φτάνει και το 50%. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στα τουριστικά παράλια, όπου οι ιδιοκτήτες ελαιόδεντρων έχουν στραφεί κυρίως στον τουρισμό και καλλιεργούν τις ελιές μόνο για τις οικογενειακές ανάγκες. Οπως λέει ο Ηλίας Παππάς, «η λύση, ειδικά για τα παράλια, είναι η σύνδεση του πρωτογενή τομέα με τον τουρισμό, και προς τα εκεί στρέφονται οι προσπάθειες του δήμου».
Η κτηνοτροφία βασικός μοχλός ανάπτυξης
Η σύνδεση της υπογεννητικότητας με τις απώλειες στην πρωτογενή παραγωγή έχει αποτυπωθεί με διαφορετικά στοιχεία, όπως το γεγονός ότι το 31% της αγροτικής γης στην Περιφέρεια Ηπείρου δεν καλλιεργείται. Παρά τις «απώλειες», ο αγροτικός είναι από τους βασικούς τομείς της τοπικής οικονομίας, με τη γεωργία να απασχολεί το 75% των εργαζομένων, δημιουργώντας εισόδημα για πάνω από 600.000 οικογένειες.
Ωστόσο, ένας τομέας που πάει πολύ καλά είναι αυτός της κτηνοτροφίας. Η Ηπειρος είναι μια από τις πιο σημαντικές κτηνοτροφικές περιοχές της χώρας, προσφέροντας σχεδόν το 40% της παραγωγής. Ειδικά στον τομέα της πτηνοτροφίας, η Ηπειρος έχει να επιδείξει αξιόλογα παραδείγματα, όπως ο Αγροτικός Πτηνοτροφικός Συνεταιρισμός Ιωαννίνων «Πίνδος».
Οπως λέει ο Σπύρος Κίντζιος, πρύτανης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, «στην ορεινή Ηπειρο ευνοούνται οι μικρές και μεσαίες κτηνοτροφικές μονάδες και καλλιέργειες, και κατ’ επέκταση οι αγροτικοί συνεταιρισμοί. Αξίζει να αναφερθεί ότι το συνεταιριστικό κίνημα στην Περιφέρεια Ηπείρου έχει συμμετοχή λιγότερο από 8%, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 48%. Η αλυσίδα ολοκληρώνεται με την ενίσχυση της τοπικής μεταποίησης και τη σύνδεση με τον αγροτουρισμό, όπου ήδη έχουν γίνει αρκετές επενδύσεις».
