ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»
«Ο γεωπόνος εδώ δεν είναι απλά ένας επαγγελματίας που δίνει συμβουλές, λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Είναι πολλά παραπάνω. Είναι και μετεωρολόγος, είναι και ψυχολόγος, ό,τι μπορείς να φανταστείς». Με αυτή τη φράση, ο Κώστας Πλούσιος, γεωπόνος και ιδιοκτήτης της επιχείρησης «Περί γης η γνώση» στον Πολύγυρο Χαλκιδικής, περιγράφει μια τυπική μέρα στη δουλειά.
Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΖΑΒΛΙΑΡΗ
Το κινητό του, όσο μιλάμε, χτυπά ακατάπαυστα από πελάτες που έχουν πάσης φύσεως απορίες γύρω από τις καλλιέργειές τους. Και όλα αυτά σε μια περίοδο που οι εργασίες στα ελαιοχώραφα της Χαλκιδικής δεν είναι πολλές, αφού το καλοκαίρι είναι περίοδος ποτισμάτων, ώστε το φθινόπωρο, στα μαζέματα, να συγκομιστεί ποιοτικός καρπός.
Για ορισμένες απορίες, δε, ο δείκτης δυσκολίας είναι μεγάλος. «Πρόσφατα έλαβε μια κλήση από έναν πελάτη χρόνων, αγρότη που έχει ελιές. Με πήρε γεμάτος αγωνία για να με ρωτήσει τι να κάνει, γιατί την ώρα που έκανε εφαρμογή φυτοπροστασίας άρχισε να ψιχαλίζει, αλλά όχι να βρέχει. Σε αυτή την περίπτωση, το τι θα απαντήσεις παίζει μεγάλο ρόλο όσον αφορά την αξιοπιστία σου στους πελάτες σου» λέει ο Κώστας Πλούσιος, μιλώντας στον «Ε.Α.».
Παρά τις δυσκολίες, ο έμπειρος γεωπόνος, που μετρά 16 χρόνια δραστηριότητας στον Πολύγυρο Χαλκιδικής, παραδέχεται ότι αγαπά μέρα με τη μέρα αυτό που κάνει. Αλλωστε, ο «σπόρος» είχε φυτευτεί από τα παιδικά χρόνια του, όταν μεγάλωνε στα χωράφια της οικογένειάς του στη Γαλάτιστα Χαλκιδικής.
«Οικογενειακή παράδοση στη γεωπονία δεν υπήρχε. Εγώ πέρασα στη Γεωπονική Σχολή του ΑΠΘ σχεδόν από σπόντα, αλλά ήμουν από αγροτική οικογένεια, είχα επαφή με τα χωράφια. Οταν μπήκα στη σχολή το αγάπησα πολύ περισσότερο, γιατί κατάλαβα το αντικείμενο και μου άρεσε πάρα πολύ» λέει χαρακτηριστικά.
Από την αποφοίτηση στην επιχειρηματική πορεία
Εχοντας βρεθεί από τύχη στα αμφιθέατρα μιας εκ των ιστορικότερων σχολών της χώρας, ο νεαρός Κώστας Πλούσιος εξελίχθηκε σε έναν καλό φοιτητή, αφού αγάπησε πολύ περισσότερο τον πρωτογενή τομέα. Μετά την αποφοίτηση αναζήτησε εργασία και δούλεψε για περισσότερο από 3,5 χρόνια σε εταιρία με αγροεφόδια, προκειμένου να λάβει την απαραίτητη κατάρτιση.
Στη συνέχεια αποφάσισε να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο, έχοντας πάντα ξεχωριστό ενδιαφέρον για τη Χαλκιδική, γιατί είναι ο γενέθλιος τόπος του.
«Είδα κενό στον Πολύγυρο όσον αφορά τις γεωπονικές υπηρεσίες, ενώ υπήρχε και η προοπτική της ελιάς, σε αντίθεση με τον τόπο μου, τη Γαλάτιστα, όπου έχουμε τις αροτραίες καλλιέργειες. Ο Πολύγυρος είναι πολύ πιο δυναμικός στο θέμα της καλλιέργειας της ελιάς, οπότε η επιλογή ήταν μονόδρομος» εξηγεί.
Ετσι, η επιχειρηματική κίνηση στον Πολύγυρο προχώρησε πριν από 16 χρόνια. Οι γνωριμίες που είχε ο Κώστας Πλούσιος από την προηγούμενη δουλειά του βοήθησαν αρκετά.
«Η εμπειρία με την ελιά αποκτήθηκε με τον καιρό, αλλά βοήθησε το γεγονός ότι μεγάλωσα στο χωράφι. Οταν απέκτησα και τις γνώσεις, μου άρεσε δέκα φορές περισσότερο, γιατί πλέον γνώριζα τι έκανα και γιατί το έκανα. Ηταν κάτι που με βοήθησε πολύ στην πορεία» λέει χαρακτηριστικά.
Ελιά: Πολλοί οι εχθροί – «Κλειδί» η έγκαιρη αντιμετώπιση
Η ελιά στη Χαλκιδική είναι μια εντατική καλλιέργεια που έχει και προβλήματα. Οπως εξηγεί χαρακτηριστικά ο Κώστας Πλούσιος, «υπάρχουν περιπτώσεις που μπορεί να υπάρχει ένας παρατημένος ελαιώνας, να μην έχει κάποιο πρόβλημα με ασθένεια, αλλά ο διπλανός να έχει ζητήματα, για παράδειγμα, με δάκο ή πυρηνοτρήτη».
Το μυστικό για τον ελαιώνα είναι ο καλλιεργητής να δείχνει τη δέουσα προσοχή, ώστε να προλαβαίνει καταστάσεις, πριν αυτές εξαπλωθούν και προκαλέσουν καταστροφή, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι ανεπανόρθωτη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το βερτιτσίλιο, που για τους περισσότερους είναι ο κύριος εχθρός της ελιάς. Ο συγκεκριμένος μύκητας εισβάλλει στις ρίζες, φράζει τα αγγεία του φυτού, εμποδίζοντας την κυκλοφορία του νερού, και προσβάλλει το δέντρο.
«Εξαπλώνεται πάρα πολύ γρήγορα και δεν υπάρχει φάρμακο για να περιοριστεί, πράγμα που σημαίνει ότι θέλει διαχείριση όλη τη χρονιά. Μπορούμε να τον σταματήσουμε, αλλά εκεί ο παραγωγός μπαίνει σε περισσότερα έξοδα» εξηγεί ο γεωπόνος από τη Χαλκιδική.
Καθοριστικό ρόλο στην εξάπλωση της βερτισιλλίωσης διαδραματίζουν οι βροχές, που τα τελευταία χρόνια είναι αρκετές την περίοδο της άνοιξης, γεγονός το οποίο πρέπει να θέτει σε επιφυλακή τους καλλιεργητές ώστε να αντεπεξέρχονται άμεσα. Εάν τα χωράφια «νεροκρατάνε», όπως λένε στην αγροτική αργκό, και δεν στεγνώνουν, τότε μιλάμε για την αρχή ενός προβλήματος που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.
Σταθερή η αντιμετώπιση του δάκου
Αν και ο δάκος στο ευρύ κοινό φαντάζει ο πιο κοινός εχθρός της ελιάς, πλέον η αντιμετώπισή του από τους επαγγελματίες είναι τέτοια που δεν τον κάνει φόβητρο όπως παλιά. Μάλιστα, σε καλοκαίρια με υψηλές θερμοκρασίες, ο δάκος δεν κάνει καν την εμφάνισή του. Για τον κ. Πλούσιο, η αντιμετώπιση του δάκου είναι πια κάτι διαχειρίσιμο με την κατάλληλη φυτοπροστασία. Θέλει ωστόσο μετρήσεις, ώστε να ξέρουμε σε τι επίπεδο κινδύνου βρίσκεται η καλλιέργεια.
Το άλλο έντομο που κάποτε προκαλούσε σοβαρά ζητήματα, ο πυρηνοτρήτης, είναι πλέον δυσάρεστη ανάμνηση. Οπως λέει ο Κώστας Πλούσιος, πρόκειται για έναν εχθρό που έχει πια καταπολεμηθεί και, εάν δοθεί προσοχή, δεν υπάρχουν προβλήματα.
Ενας ακόμα εχθρός είναι το παραμορφωτικό άκαρι της ελιάς, αλλά και εδώ υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης με το έγκαιρο ράντισμα. Το κυκλοκόνιο είναι επίσης μια ασθένεια που, αν ξεφύγει, μπορεί να καταστρέψει μια καλλιέργεια.
Παράλληλα, ένα μεγάλο πρόβλημα που έχει προκύψει τα τελευταία χρόνια είναι οι βροχές μέσα στις ανθοφορίες, γιατί προκύπτει σοβαρό θέμα με την προστασία των δέντρων. «Το κλίμα αλλάζει και έχουμε δυνατές ξηρασίες και υψηλές θερμοκρασίες, αλλά η ποικιλία είναι μία και το τελικό προϊόν που πουλάμε είναι η ΠΟΠ Ελιά Χαλκιδικής. Πρέπει να επιμείνουμε στην ποικιλία, γιατί αυτή είναι που δίνει αξία στην περιοχή» σχολιάζει ο γεωπόνος από τον Πολύγυρο.
Τα μυστικά του κλαδέματος
Το κλάδεμα αποτελεί για την ελιά το «α» και το «ω» για μια καλή παραγωγή. Οπως τονίζει ο κ. Πλούσιος, τη χρονιά που ο καλλιεργητής περιμένει παραγωγή, το κλάδεμα πρέπει να είναι πιο εντατικό, ώστε να μετριαστεί η παραγωγή και έτσι τη βλάστηση να την εκμεταλλευτεί ο παραγωγός για την επόμενη χρονιά.
«Είναι καταστάσεις που ρυθμίζονται. Εάν το δέντρο έχει καρπό 150 κιλά και δεν υπάρχουν νέα βλαστάρια, αυτό σημαίνει ότι του χρόνου δεν θα υπάρχει καθόλου καρπός. Οι αγρότες της περιοχής ξέρουν να δουλεύουν την ελιά» εξηγεί ο γεωπόνος.
Οι… άλλες καλλιέργειες
Στη Χαλκιδική δεν υπάρχει μόνο η ελιά. Καλλιεργητική δραστηριότητα υφίσταται και σε άλλες καλλιέργειες, όπως τα σιτηρά, που, όμως, όπως αναφέρει ο κ. Πλούσιος, είναι απαξιωμένες, αφού η τιμή παραγωγού δεν φέρνει κέρδη πια στον καλλιεργητή. Στη Χαλκιδική βέβαια υπάρχουν και στρέμματα με βερίκοκα, σύκα και καρύδια, οι οποίες είναι καλλιέργειες με προοπτικές, ωστόσο θέλουν ενασχόληση και δουλειά.
Τα σύκα, σύμφωνα με τον κ. Πλούσιο, έχουν την καλύτερη απόδοση, με τα εργατικά όμως να είναι και εκεί εμπόδιο. «Η μονοκαλλιέργεια δεν είναι λύση, ωστόσο η ελιά είναι αυτή που κυριαρχεί λόγω της γνώσης» λέει ο Κώστας Πλούσιος.
Πεδινά και… ορεινά
Η καλλιέργεια της ελιάς γίνεται σε πολλές περιοχές, είτε πεδινές είτε ορεινές. Κάθε περιοχή έχει τα δικά της πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Τα πεδινά, που βρίσκονται σε παράλιες περιοχές, έχουν άφθονο νερό και δεν υπάρχουν προβλήματα με τα ποτίσματα. Αυτό που είναι πρόβλημα βέβαια είναι οι ασθένειες, λόγω της υγρασίας. Την ίδια ώρα, στα υψώματα δεν υπάρχουν προβλήματα με ασθένειες, αλλά δεν υπάρχει καθόλου νερό. «Ολα είναι διαχειρίσιμα και όποιος ακούει τον γεωπόνο του δεν θα έχει τέτοια προβλήματα. Στο βουνό, με μεταφορά νερού, μπορεί να βρεθεί λύση» εξηγεί ο Κώστας Πλούσιος.
Λύση στο καιρικό οι βιοδιεγέρτες
Ο καιρός για την καλλιέργεια της ελιάς έχει εξελιχθεί σε έναν ιδιαίτερα δύσκολο παίκτη, αφού παρατηρούνται πολλές βροχές την άνοιξη και μεγάλοι καύσωνες το καλοκαίρι, καταστάσεις οι οποίες δημιουργούν σοκ στα φυτά, κάτι που μπορεί να επηρεάσει ανθοφορία, καρπόδεση και καρποφορία.
Οπως εξηγεί ο Κώστας Πλούσιος, με τα διαφυλλικά λιπάσματα που έχουν και βιοδιεγέρτες το φυτό παίρνει την κατάλληλη βοήθεια ώστε να ξεστρεσάρεται, ενώ δουλεύει πολύ καλά ειδικά μέσα στο καλοκαίρι.
«Το δέντρο, εάν δώσει καρπό μια χρονιά, είναι κουρασμένο και θέλει καλό τάισμα για να δώσει καρπό την επόμενη χρονιά. Φέτος προβλέπεται μια καλή χρονιά πάνω από τον μέσο όρο» αναφέρει ο έμπειρος γεωπόνος.
Ελιά Χαλκιδικής: Οι προκλήσεις με το νερό και τα ακριβά εργατικά
Μια αποδοτική και παγκοσμίως γνωστή ποικιλία, που όμως αντιμετωπίζει μεγάλα ζητήματα, τα οποία καλούνται να λύσουν αγρότες και γεωπόνοι
Η ελιά της Χαλκιδικής δεν είναι μια απλή υπόθεση. Ενας καρπός που μπορεί να τον δεις να καταναλώνεται από χρηματιστές της Wall Street, όταν κάνουν διάλειμμα για ένα Martini, αν μη τι άλλο, υποδηλώνει την κορυφαία ποιότητα του καρπού. Η χονδροελιά, ωστόσο, για τον μέσο καλλιεργητή της Χαλκιδικής είναι συνεχής έγνοια. Με το κόστος παραγωγής να είναι το υψηλότερο ανά στρέμμα σε σχέση με άλλες καλλιέργειες ελιάς, η προσοχή που πρέπει να δίνουν οι αγρότες είναι επιβεβλημένη, αφού τυχόν ελλείψεις οδηγούν σε καταστροφή.
Εφαρμογές την κατάλληλη χρονική περίοδο και χρήση νερού όποτε χρειάζεται είναι ο συνδυασμός που πρέπει να ακολουθήσει ο αγρότης, ώστε το φθινόπωρο να συγκομίσει μια καλή παραγωγή, που θα του αποφέρει τα αναμενόμενα κέρδη.
Ο γρίφος του νερού
Για τον γεωπόνο Κώστα Πλούσιο από τον Πολύγυρο Χαλκιδικής, το θέμα με το νερό είναι πολύ σημαντικό. «Υπάρχουν ελλείψεις και προβλήματα. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει κρατική μέριμνα, αλλά όλα είναι στη θεωρία, δεν υπάρχει φως στο τούνελ» τονίζει μιλώντας στον «Ε.Α.».
Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με τον ίδιο, στην ελαιοκαλλιεργητική ζώνη της Χαλκιδικής χύνονται ποτάμια όπως ο Χαβρίας και ο Ολύνθιος, όπου θα μπορούσαν να γίνουν έργα ώστε να αξιοποιηθεί το νερό που διαθέτουν. «Ομως, αυτό που βλέπουμε κάθε χρόνο είναι τα νερά που φέρνουν οι δύο ποταμοί να χάνονται ανεκμετάλλευτα και να καταλήγουν στη θάλασσα» τονίζει ο κ. Πλούσιος.
Οι παραγωγοί φυσικά δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια και έχουν επιχειρήσει να βρουν μόνοι τους λύσεις, ώστε να διατηρήσουν το υψηλό επίπεδο της καλλιέργειας. Κάποιες σοβαρές κινήσεις των καλλιεργητών είναι η δημιουργία λιμνοδεξαμενών. Ουσιαστικά πρόκειται για ταμιευτήρες νερού, που μαζεύουν όλο τον χειμώνα το νερό είτε από ποτάμια είτε από βροχές ή ακόμα και από γεωτρήσεις, και έτσι μπορούν να αντεπεξέλθουν στα ποτίσματα του καλοκαιριού. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται νερό σε πολλά στρέμματα, αφού υπάρχουν λιμνοδεξαμενές των 100.000 κυβικών, που είναι κανονικές λίμνες, αλλά υπάρχουν φυσικά και μικρότερες.
Σε περιόδους μεγάλης ξηρασίας, όπως συνέβη πριν από δύο χρόνια, επιστρατεύονται και ανορθόδοξα μέτρα, όπως η μεταφορά νερού, αφού οι ελλιπώς ποτισμένοι ελαιώνες το καλοκαίρι σημαίνουν αυτόματα ελάχιστη ή καθόλου παραγωγή το φθινόπωρο.
Ο αγώνας για τα εργατικά
Μπορεί η επιτραπέζια ελιά να είναι ένας καρπός που φέρνει κέρδος στον παραγωγό, ωστόσο αυτό δεν γίνεται χωρίς δυσκολίες. Εκτός από το νερό, που είναι διαχρονικό ζήτημα στο οποίο οι καλλιεργητές ζητούν λύση, ένα άλλο πρόβλημα είναι τα ακριβά εργατικά.
Εξειδικεύοντας το θέμα, ο Κώστας Πλούσιος αναφέρει ότι στην καλλιέργεια της ελιάς οι απαιτήσεις σε εργάτες γης είναι αρκετές, καθώς είναι πολλά τα κλαδέματα, πολλά τα μαζέματα και το κόστος πλέον είναι πολύ υψηλό.
«Κάθε χρόνο, οι ανάγκες είναι μεγαλύτερες και οι εργάτες γης μειώνονται, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το κόστος» λέει ο γεωπόνος, σημειώνοντας μάλιστα πως, εάν υπάρχει πλάνο για τον καλλιεργητή, τότε θα μείνει στον χώρο και θα έχει αξιόλογο εισόδημα.
Αναφέρει ότι οι εργάτες γης έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της καλλιέργειας όλα αυτά τα χρόνια. Σήμερα, όμως, η εύρεση εργατικού δυναμικού γίνεται ολοένα δυσκολότερη, καθώς όλο και λιγότεροι επιλέγουν να εργαστούν στον πρωτογενή τομέα. Οπως εκτιμά, η επάρκεια εργατών γης θα αποτελέσει έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες για το μέλλον της καλλιέργειας.
Απαραίτητη η συμβουλή του γεωπόνου
Η καλλιέργεια ελιάς είναι μια ενασχόληση στη Χαλκιδική που γίνεται πάππου προς πάππου. Σίγουρα υπάρχει κατάρτιση στους αγρότες της περιοχής, ωστόσο γνωρίζουν ότι είναι αγρότες και όχι γεωπόνοι.
«Υπάρχει γνώση από την εμπειρία, αλλά δεν μπορούν να λύσουν όλα τα προβλήματα μόνοι τους. Οποιος κάνει τον ξερόλα την πατάει» λέει χαρακτηριστικά ο κ. Πλούσιος.
«Θέλουν πάντα καθοδήγηση. Το θετικό είναι πως εδώ, στη Χαλκιδική, υπάρχει διάδοχη κατάσταση. Σίγουρα, το επάγγελμα έχει μείωση σε πληθυσμό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, αλλά δεν έχουμε την κατάσταση που θα βλέπαμε σε άλλες περιοχές».
Οπως λέει, όμως, παρότι υπάρχουν προβλήματα, είναι η ελιά μια καλλιέργεια με μέλλον και με σχετικά καλές τιμές παραγωγού.
Τα λιπάσματα της Dekagro, ένα αξιόπιστο εργαλείο για τον παραγωγό
Η συνεργασία του Κώστα Πλούσιου με την Dekagro ξεκίνησε λίγα χρόνια αφότου αποφάσισε να δραστηριοποιηθεί αυτόνομα στον γεωπονικό κλάδο. Οπως αναφέρει στον «Ε.Α.», η σχέση αυτή αναπτύχθηκε σταδιακά, καθώς η Dekagro εδραίωνε τη θέση της στην αγορά των εξειδικευμένων λιπασμάτων, επενδύοντας διαρκώς στην ποιότητα, στην καινοτομία και την προηγμένη τεχνολογία.
«Η συνεργασία μας διευρυνόταν χρόνο με τον χρόνο, καθώς οι ίδιοι οι παραγωγοί ζητούσαν τα προϊόντα της Dekagro. Είχαν ήδη αναγνωρίσει την ποιότητα και την αξιοπιστία τους, κάτι που ενίσχυσε και τη δική μου παρουσία στην αγορά» επισημαίνει.
Για τον έμπειρο γεωπόνο, το σημαντικότερο πλεονέκτημα των λιπασμάτων της Dekagro είναι ότι συνδυάζουν σταθερή ποιότητα με τεχνολογίες που αυξάνουν την αποτελεσματικότητα της λίπανσης.
«Τα λιπάσματα της Dekagro αποτελούν ένα ασφαλές εργαλείο για τον παραγωγό. Ξέρει ότι αυτό που αναγράφεται στην ετικέτα είναι αυτό που εφαρμόζει στο χωράφι. Παράλληλα, χάρη στις τεχνολογίες που ενσωματώνουν, το μεγαλύτερο ποσοστό των θρεπτικών στοιχείων παραμένει διαθέσιμο και αξιοποιείται από την καλλιέργεια. Αυτό σημαίνει καλύτερη αξιοποίηση των θρεπτικών στοιχείων, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της λίπανσης και μικρότερο ρίσκο για τον παραγωγό» τονίζει.
Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει μια συνταγή λίπανσης που να ταιριάζει σε όλες τις καλλιέργειες, καθώς η επιλογή του κατάλληλου προϊόντος εξαρτάται από τις ανάγκες κάθε αγρού και τη σωστή καθοδήγηση.
«Κάθε καλλιέργεια και κάθε χωράφι έχουν τις δικές τους απαιτήσεις. Ο γεωπόνος πρέπει να προσαρμόζει το πρόγραμμα θρέψης στις πραγματικές ανάγκες του παραγωγού και της καλλιέργειας. Προσωπικά, ακολουθώ μια συγκεκριμένη στρατηγική στη λίπανση της ελιάς, και τα αποτελέσματα που βλέπουμε κάθε χρόνο επιβεβαιώνουν ότι τα προϊόντα της Dekagro αποδίδουν. Αλλωστε, ο καλύτερος κριτής ενός λιπάσματος είναι πάντα το ίδιο το χωράφι» καταλήγει ο κ. Πλούσιος.
Η γνώση κάνει τη διαφορά στην ελαιοκαλλιέργεια
Ωστόσο, όπως επισημαίνει, η σωστή λίπανση δεν βασίζεται σε μία σταθερή συνταγή. Ρόλο παίζουν πολλοί παράγοντες, όπως το αν το χωράφι είναι ποτιστικό ή ξηρικό, οι καιρικές συνθήκες και το στάδιο ανάπτυξης της καλλιέργειας.
«Πλέον υπάρχει η γνώση. Παλιά, για την ελιά λέγαμε “καρπό χρόνο παρά χρόνο”. Σήμερα λέμε “ναι μεν, αλλά”. Με τη σωστή θρέψη και το σωστό κλάδεμα, αυτό το φαινόμενο μπορεί να περιοριστεί σημαντικά. Δεν βλέπουμε πλέον παραγωγούς να έχουν τη μία χρονιά παραγωγή 100 και την επόμενη 10. Στόχος μας είναι να έχουμε μία χρονιά 90 και την επόμενη 80. Μπορεί να μη φτάνουμε κάθε χρόνο στο 100% των δυνατοτήτων του χωραφιού, αλλά το σημαντικό είναι να διατηρούμε την παραγωγή σε υψηλά και σταθερά επίπεδα» αναφέρει ο γεωπόνος.
Ο ίδιος δίνει ιδιαίτερη έμφαση και στη διαφυλλική λίπανση. «Η διαφυλλική λίπανση είναι απαραίτητη, όταν θέλεις να πετύχεις σταθερή παραγωγή. Τα DEKASTIM TOP AG της Dekagro αποτελούν βασικό κομμάτι του προγράμματός μου, γιατί συνδυάζουν στοχευμένη θρέψη και βιοδιέγερση. Ετσι, μπορώ να υποστηρίζω την καλλιέργεια στα κρίσιμα στάδια ανάπτυξής της και να διατηρώ πιο σταθερή παραγωγή από χρόνο σε χρόνο».
Αναγκαίες οι λύσεις και η εξωστρέφεια
Η καλλιέργεια της ελιάς στη Χαλκιδική βρίσκεται τα τελευταία χρόνια αντιμέτωπη με σοβαρές προκλήσεις, με τη λήψη μέτρων να θεωρείται αναγκαία για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας και της ανταγωνιστικότητάς της. Αλλωστε, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εξαγώγιμα αγροτικά προϊόντα της χώρας, με έντονη παρουσία στις διεθνείς αγορές και σημαντική συμβολή στην οικονομία της περιοχής.
Πρώτη προτεραιότητα αποτελεί η προσαρμογή στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Οι παρατεταμένοι καύσωνες, οι ακραίες καιρικές συνθήκες και οι περίοδοι ανομβρίας επηρεάζουν τόσο την παραγωγή όσο και την ποιότητα του καρπού. Η επέκταση και ο εκσυγχρονισμός των αρδευτικών υποδομών, σε συνδυασμό με την ορθολογική διαχείριση του νερού, είναι απαραίτητες παρεμβάσεις.
Θετική εξέλιξη αποτελεί η δρομολόγηση νέων έργων άρδευσης σε διάφορες περιοχές της χώρας, τα οποία αναμένεται να ενισχύσουν τη διαχείριση των υδατικών πόρων και να συμβάλουν στην αντιμετώπιση της λειψυδρίας. Παράλληλα, απαιτείται ενίσχυση της φυτοπροστασίας και της θρέψης των ελαιώνων, μέσα από σύγχρονες γεωπονικές πρακτικές, συστηματική παρακολούθηση των εχθρών και ασθενειών και αξιοποίηση της γεωργίας ακριβείας. Η χρήση νέων τεχνολογιών μπορεί να συμβάλει στη μείωση του κόστους παραγωγής και την αύξηση της αποδοτικότητας.
Εξίσου σημαντική είναι η ανανέωση του φυτικού κεφαλαίου, καθώς αρκετοί ελαιώνες είναι μεγάλης ηλικίας και παρουσιάζουν μειωμένη παραγωγικότητα. Η στήριξη επενδύσεων για αναδιάρθρωση, αλλά και η προσέλκυση νέων παραγωγών στον κλάδο αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τη διατήρηση της δυναμικής τής καλλιέργειας.
Τέλος, ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στην ενίσχυση της εξωστρέφειας, στη διατήρηση της υψηλής ποιότητας και την περαιτέρω αξιοποίηση της αναγνωρισιμότητας της ελιάς Χαλκιδικής στις διεθνείς αγορές. Η στενότερη συνεργασία παραγωγών, μεταποιητικών επιχειρήσεων και επιστημονικών φορέων μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μια πιο ανταγωνιστική και ανθεκτική ελαιοκομία, ικανή να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της αγοράς και τις προκλήσεις των επόμενων ετών.
Είναι σχεδόν… μονοκαλλιέργεια
Η επιτραπέζια ελιά Χαλκιδικής καλλιεργείται σε περισσότερα από 350.000 στρέμματα, αποτελώντας τη σημαντικότερη δενδρώδη καλλιέργεια του νομού και βασική πηγή εισοδήματος.
Εξαγωγές σε πάνω από 100 χώρες
Η ελιά Χαλκιδικής εξάγεται σε περισσότερες από 100 χώρες, με το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής να κατευθύνεται στις διεθνείς αγορές ως προϊόν υψηλής ποιότητας.
Πυλώνας της τοπικής οικονομίας
Περισσότερες από 20.000 αγροτικές οικογένειες στη Χαλκιδική ασχολούνται άμεσα ή έμμεσα με την καλλιέργεια, τη μεταποίηση και την εμπορία της επιτραπέζιας ελιάς, στηρίζοντας την τοπική οικονομία.